Oordeel niet opdat ik jou niet verketter!

social media ruziesOp internet kan het er hard aan toegaan.

Het is een bekend fenomeen dat mensen zich op internet vaak ‘losser’ gedragen dan in het dagelijks leven. Vanaf het toetsenbord reageren mensen soms onvriendelijker dan in het echte leven. Daardoor onstaan soms heuse online ruzies, waarbij beide partijen elkaar uitmaken voor rotte vis en nog veel erger.

Gij zult niet oordelen!

Naast de groep die de frustratie van zich aftypet via social media, is er ook een andere groep. Dat is de groep die voortdurend roept dat je vooral niet moet oordelen over anderen. Hun motto’s zijn:

‘Iedereen moet doen wat hij of zij prettig vindt!’ en ‘Leef, en laat leven.’

Maar nu doet zich iets wonderlijks voor! De groep die zo hard roept dat je vooral niet moet oordelen, kan op haar beurt vrij agressief uit de hoek komen als ze vinden dat iemand anders ergens over oordeelt. Dan staan ze onmiddellijk klaar met de hooivorken.

Zij oordelen over oordelen.

Indekken met disclaimers.

Ik vind deze groep intimiderend. Het maakt dat ik me soms wel twee keer bedenk voordat ik iets op mijn blog schrijf. Of, ik voel me geroepen om onder een post een uitgebreide disclaimer neer te pennen. Iets in de sfeer van:

‘Deze post is op geen enkele wijze bedoelt als oordeel of afwijzing. Het is slechts een persoonlijke mening, maar iedereen moet vooral doen wat ze zelf willen. Echt waar! Dus word vooral niet boos op mij!’

Een tijdje terug las ik een post over een moeder die haar kinderen soms in pyjama naar school brengt. Dat is een gevaarlijk onderwerp! Persoonlijk denk ik namelijk: ‘Hoeveel moeite is het om even kleren aan te trekken?’ Maar mag ik dat wel vinden? En meer nog: mag ik benoemen dat het me intrigeert? Of wordt ik dan meteen weggezet als iemand die Oordeelt?!

Dat vinden wij niet raar. Dat vinden wij alleen maar heel bijzonder!

Ik denk dat ik daarom zo geniet van de uitspraak van Juf Ank in Luizenmoeder:

‘Dat vinden wij niet raar. Dat vinden wij alleen maar heel bijzonder.’

Mijn conclusie

Ik ben het er helemaal mee eens dat je netjes en zorgvuldig met elkaar moet omgaan. En dat als je het met iemand niet eens bent, of je verwondert je over bepaald gedrag, je correct moet blijven. Maar er is een verschil tussen ergens iets van vinden, oordelen en véroordelen.

Laten we elkaar ook de ruimte gunnen om van mening te verschillen. Of onze verbazing ergens over te uiten.

Zonder dat we meteen worden verketterd door de Oordeelpolitie ; )

46 Responses to Oordeel niet opdat ik jou niet verketter!

  1. Zelf vind ik het heel erg naar dat mensen zo hard kunnen oordelen op internet, en deze negatieve groep lijkt altijd wel iets te vinden om over te kunnen oordelen. Een mening geven en dit netjes in een boodschap verwerken vind ik ook weer heel anders dan het haatzaaien wat je meestal ziet. Zelf probeer ik daar zo ver mogelijk vandaan te blijven, it’s not my cup of tea.

  2. Ik ben het helemaal met je eens, Nicole. Lijkt me als blogger echt lastig om mee om te gaan.
    Buiten het bloggen om zie ik het ook heel duidelijk in de maatschappij. Ik vind dat niet prettig, op zijn zachtst gezegd. Mensen hoeven het niet met elkaar eens te zijn, maar respectvol met elkaar van gedachten wisselen schijnt soms erg moeilijk.
    Ook in de mainstream media waar teveel onderwerpen zeer eenzijdig worden belicht.

  3. Oh ja, heel mooi gezegd. Ik merk ook dat mensen – zeker online – altijd met een oordeel klaar staan. Dagelijks krijg ik wel commentaar op de dingen die ik fout doe, maar ik probeer het gewoon van me af te zetten. Iedereen doet toch wat hij wilt?

  4. Het rare is dat sommige mensen denken wat te MOETEN zeggen. Hun mening MOET gedeeld. En niet zorgvuldig maar bot. Terwijl je ook kan denken, ach,laat maar. Of gewoon niet op enter drukken (als het online is)
    Wat ik bijzonder storend vind is het filmen en foto’s maken bij ongelukken. Ook dat lijkt een dwangmatig iets.Als eerste het bericht op je instagram of facebook plaatsen.Want likes en “kijk ik was erbij”
    Ik leerde mijn kinderen of ze hulp konden verlenen(ze hebben ehbo-diploma) zo niet dan loop je naar gepaste afstand zodat hulpverleners er bij kunnen en hun werk kunnen doen, of je vervolgt gewoon je weg, naar huis of je afspraak.

    • Heel herkenbaar wat je schrijft Greet. Ik sluit me helemaal hier bij aan! Ik zag gisteren ook weer een ongeluk waarbij iedereen ging staan filmen terwijl één van de inzittende was overleden. Gewoon schandalig! Maar ik ken ook het voorbeeld dat iemand valt op straat en iedereen gewoon doorloopt. Soms vraag ik me echt af waar het heen gaat met de maatschappij!

  5. Het is een van de redenen waarom ik mijn blog ben gestopt, ik voelde mij totaal niet meer prettig als ik een stukje schreef en heel vaak dacht ik , nee laat ik hier maar niet over schrijven want dan krijg ik dat gezeur er over. En ik had ook een lezer, die bij iedereen alles leuk vond maar ik moest mij niet zo aanstellen of ik trok het mij te veel aan..zo bijzonder..

  6. Dat is dus inderdaad het probleem van het internet. Sommige mensen zijn gewoon zo gepassioneerd in hun mening en willen perse mensen overtuigen van hun mening, en dat kan er dan vaak redelijk bot aan toe gaan. Ik denk bij mijzelf: gebruik je gezond verstand en ga geen discussies aan die je in het echte leven ook niet aan zou gaan. Zo probeer ik met het internet om te gaan.

  7. Ik vind het vooral op facebook op nieuwsberichten heel erg. Van de week las ik een artikel over “Barbie” haar abortus. Of berichten over vluchtelingen….de reacties daar op kunnen gewoon echt niet.

  8. Vind het heel erg dag mensen vaak zo reageren. Natuurlijk mag je een mening hebben maar soms denk ik, dat kan ook wel subtieler. Tegenwoordig zeg ik Maar niks meer.

  9. Zoals Marjolein zegt een beetje hysterie is ook wel eens leuk en de bekende knuppel in het hoenderhok pakt vaak grappig uit.
    Toch ligt het eraan hoe je reageert , sommigen gaan zelfs schelden daar ligt voor mij wel de grens.
    Blogs of columnisten waar ik het niet mee eens ben mijd ik gewoon,scheelt een hoop ergernis.

  10. Inderdaad. Als je niets positiefs te zeggen hebt over iets, dan ga je toch lekker ergens anders lezen? Er zijn zo veel dingen te vinden die wel in je straatje passen.

    Het lijkt me erg vervelend om de moeite te moeten nemen om zure reacties te schrijven en mensen die je helemaal niet kent te veroordelen. Voelen die mensen zich daarna beter ofzo? Dat doe je volgens mij ook niet, als je een tevreden persoon bent.

    Ik vind het jammer dat leuke bloggers zich hierdoor min of meer de mond laten snoeren.

  11. Ik denk dat het er vooral mee te maken heeft dat men zich ‘onschendbaar’ acht op het internet. Of mensen die denken ‘ach, het is maar internet’ maar zich niet beseffen dat er ook achter het ‘maar internet’ nog steeds een persoon zit. Althans, ik hoop maar vooral dat men de impact van de geschreven woorden soms gewoon niet helemaal beseft.

    Ik vind het heerlijk om te kunnen discussiëren, dat moet ook kunnen vind ik, maar het moet wel netjes en respectvol blijven.

    Aan het eind van de dag hou ik me maar voor dat het beeldschermhelden zijn… Wat niet per sé een negatief iets hoeft te zijn; het is maar net hoe iemand het uitdraagt.

  12. Ik probeer soms in percentages te denken. Uiteindelijk is het maar een kleine groep die zo vervelend doet. De meeste mensen zijn gewoon aardig, beleefd en meelevend, is mijn ervaring. Dus die anderen: negeren/langs je af laten glijden (hoewel niet altijd even makkelijk, want het roept ook bij jezelf frustratie/irritatie op).

  13. Hé, ik was je een tijdje kwijt, nieuw e-mail account. Maar t schijnt heel lekker te zijn om online los te gaan op anderen. Ach, ik trek me er niks van aan. Sta er ver boven!

  14. Goed stuk en leuk onderwerp om over na te denken. Ik lees vaak op Facebook reacties van mensen op nieuwsberichten enzo en wat voor commentaar daar tussen staat soms. Als ze daar dan een reactie op krijgen is dat weer niet gewenst … als je zelf met meningen gaat strooien kun je het terug verwachten!

  15. Ergens iets van vinden en dat uiten, daar kan soms ook een leuke ‘discussie’ door ontstaan waardoor je elkaar beter kunt gaan begrijpen. Maar het is inderdaad maar net hoe je het brengt en offline is dat iets eenvoudiger dan online. Ik krijg vaak het idee dat veel mensen zich vaak ver/be-oordeeld worden terwijl dat soms niet de bedoeling is. Alhoewel ik me wel steeds meer zorgen baar over de groepen die jij aanhaalt hier, die lijkt wel steeds groter te worden.

  16. Amen! Echt, ik verbaas me soms zo erg op reacties die ik op facebook voorbij zie komen. Ik moet dan altijd denken aan de uitspraak “als je niks vriendelijks kan zeggen, zeg dan niets”. Een discussie is op zich helemaal niet erg, maar dan moet er wel respectvol met elkaar omgegaan worden

  17. Kijk daar ga je al;-)….. bij onze opvang is het heel normaal om kind in pj te brengen. Kinderen worden vaak gebracht tussen 6 en half 7. Ook is er om half 8 ontbijt.
    Maar ik sluit me helemaal aan bij je stuk. Een beetje meer respect naar elkaar tonen kan op het net geen kwaad.

Leave a reply

CommentLuv badge