Mijn verhaal: Rona

Het aantal vrouwen dat kiest voor fulltime moederen daalt gestaag. De overheid doet ook flink zijn best hiervoor. Zo betalen kostwinnergezinnen inmiddels tot 6 keer zoveel belasting over hetzelfde inkomen als tweeverdieners.

Ik vind het belangrijk dat tussen al gegooi met cliché’s* over het belang van een baan buiten de deur, de stem van vrouwen die een andere keuze (durven) maken óók gehoord wordt. Vandaar dat ik op Het Moederfront portretten van thuisblijfmoeders ‘verzamel’.

Deze week vertelt Rona over haar leven als thuisblijfmoeder.

* Zonder baan ontwikkel je je niet meer, als thuisblijfmoeder ben je een luxepaardje, thuisblijfmoeders doen niets, thuisblijfmoeders zitten de hele dag thuis, thuisblijfmoeders zijn financieel afhankelijk van hun partner etc.

15 Responses to Mijn verhaal: Rona

  1. Ik kreeg, jaren geleden, als bewuste thuisblijfmoeder ooit eens van iemand de reactie dat ik een parasiet was die teerde op het inkomen van mijn man.Mijn man en ik kozen er samen voor om met één inkomen te leven….

  2. Geeft niet, hoor. Ik werk graag zodat ik kan bijdragen aan de kinderbijslag die ook voor de thuisblijfmoeders zijn, ondanks dat ik zelf geen kids heb. Ik werk ook graag voor de thuisblijfmoeders die zonder partner zitten en bijstand ontvangen. Ik heb de keuze gemaakt en ik ben me dus ook bewust van de consequenties daarvan. Net als vrouwen én mannen die ervoor kiezen om thuis voor voor de kinderen te zorgen.
    En als je 6x meer belasting kan betalen dan wij met onze inkomens, dan denk ik eerlijk gezegd dat je wel genoetg verdiend om het te kunnen ophoesten 🙂 Want lang niet alle dubbelinkomens zijn 4x modaal, of zo.

  3. De keus moet vind ik bij iedereen zelf liggen. Als het voor jou goed voelt, vooral doen. Tevens snap ik het goed, want je kinderen zijn maar een keer klein. Het is fijn en bijzonder om deze ontwikkeling mee te maken.

  4. Ik vind het een mooie keuze, wanneer vrouwen ervoor kiezen om thuis te blijven zo lang de kinderen klein zijn.
    Je kunt je op zoveel vlakken blijven ontwikkelen, dat ligt grotendeels aan je zelf, je hebt meer keuze vrijheid m.i dan wanneer je deelneemt aan het arbeidsproces, dan moet je en worden er veel zaken van je verwacht.
    Mijn ervaring is dat er veel meer rust in het gezin is wanneer de moeder thuis is en geloof erin dat het de ontwikkeling van het kind ten goede komt. Uitzonderingen daargelaten.
    Daarnaast kun je je op een ander vlak ook maatschappelijk dienstbaar stellen wat verrijkend voor jezelf kan zijn.
    Lastig is de mening van anderen voor deze veelal jonge mensen. De een is hier vatbaarder voor dan de ander.
    Ook kuddegedrag of maatschappelijke tendens en waar en wat jezelf hebt meegekregen zijn van belang om tot een besluit te komen.

    Wat betreft meer belasting betalen, dat is niet kloppend. Een eenverdiener betaald meer, dat is, doch 6x meer is niet kloppend.

  5. Het gaat vaak over keuze. Bij heel veel gezinnen is er helemaal geen sprake van keuze maar is het nodig voor het dagelijks leven.
    Ik klaag niet, heb leuk werk en we kunnen alles goed regelen tot nu toe maar zonder mijn werk, of zonder dat van partner is er geen geld voor boodschappen, auto, sport en muziekles voor de kinderen etc. En we wonen echt niet in een villa, in een bescheiden rijtjeshuis.
    Het woord keuze vind ik lang niet altijd op zijn plaats.

  6. Misschien wordt ik als een zeurpiet gezien maar ik vind het zo zonde dat het kindje met speen op de foto staat. Verder leuke foto hoor maar zo opvallend dat ding erop vind ik minder mooi.

  7. Dat is ieder zijn persoonlijke keuze. Verder heeft daar niemand iets over te zeggen vind ik! Ik zou wel nog willen gaan werken gewoon omdat ik het graag doe. Maar wie weet komt er ook eens een dag dat ik deze keuze ook maak. Dat kan niemand voorspellen

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.