Bespiegelingen vanuit een leger wordend nest

empty nestHet afgelopen half jaar hebben 3 van mijn 5 kinderen het ouderlijk nest verlaten.

Mijn oudste zoon ging op zichzelf wonen, mijn oudste dochter ging als au pair naar Engeland en mijn jongste dochter vertrok voor 6 maanden naar Beijing. Dat waren een boel veranderingen in ons gezin en huis in korte tijd. Hier onder een aantal van mijn observaties naar aanleiding van ons leger wordende nest!

Bespiegelingen vanuit een leger wordend nest

  1. Als kinderen het huis uitgaan, voel je hun afwezigheid niet meteen. Hoewel het een stuk rustiger en stiller was in huis, voelde het nog steeds druk. Mijn zintuigen waren nog steeds ingesteld op een druk gezin van 7 personen. Het duurde eventjes voordat hun afwezigheid echt tot me doordrong.
  2. Daarop volgt meteen mijn tweede observatie: ‘Alles went!’ Hoewel het in het begin best raar was dat ze niet meer thuis waren, ontstond er vrij snel een nieuw ritme. En dat nieuwe ritme blijkt ook weer fijn te zijn.
  3. Dankzij Whatsapp en Skype praat ik nog net zoveel met ze als toen ze thuis woonden.
  4. Nu er minder kinderen thuis zijn, is het net alsof ik mezelf terug vind onder de puinhopen van 22 jaar moederschap. Het is net alsof ik mezelf opnieuw ontdek.
  5. Onze jongste zoon Piet van 14 blijkt een behulpzaam en grappig ventje te zijn, nu hij niet langer bedolven wordt onder broers en zussen. Hij doet me denken aan een bloem die groeide tussen een heleboel andere, grotere bloemen. Nu die weg zijn, krijgt hij meer licht en komt hij meer tot zijn recht. Wat een verrassend en grappig effect! Want ik heb toch nooit het idee gehad dat hij ondersneeuwde.
  6. Het is met koken wel even wennen! Ineens hoef ik niet meer te koken voor 7 personen. Hoewel ik dat in theorie wel wist, handelde ik daar in eerste instantie niet naar. Met als gevolg dat ik steeds heel veel eten overhield. Maar inmiddels is het tot me doorgedrongen: ik gebruik kleinere pannen om mee te koken, en 1 bloemkool is echt wel genoeg!
  7. Nu er meer rust en ruimte komt in huis en mezelf, zie ik mijn man met nieuwe ogen. In het verleden heb ik hem wel eens behandeld als een irritante mug, maar nu kan ik hem weer meer waarderen.
  8. De keuzes die de kinderen maken om de wereld te verkennen, confronteren me met mijn keuzes. Wat dóé ik met mijn leven?

Mijn conclusie over een leger wordend nest

De fase waarin kinderen gaan uitvliegen is aangebroken bij ons thuis. Best raar, na al die intensieve jaren van fulltime zorgen en opvoeden. Het maakt me soms wat melancholiek. Maar ik merk dat het ook veel ruimte en nieuwe mogelijkheden biedt.

Ik ben benieuwd hoe alles zich verder zal ontwikkelen!

Hoe kijk jij aan tegen de zogenoemde empty nest fase?

71 Responses to Bespiegelingen vanuit een leger wordend nest

  1. Het klinkt als een leuke fase zoals je het beschrijft.

    Zelf heb ik jonge kinderen (3 en 7), waarbij de oudste een rugzak heeft vanuit zijn adoptie achtergrond. Ik zit dus nog in de fase van een jong gezin, met wat bonus-vraagstukken.
    En da’s ook een goede fase (afgezien van het gepieker / gedoe dan soms 😉).

  2. Prachtig! Bedankt voor deze prachtige en eerlijke Bespiegelingen; het staat voor mij ook op de rol en het lijkt mij nu een stuk minder tragisch dan ik verwachtte!

  3. 🙂 hihihi mijn huis is nog gevuld met kids, maar oudste zoon gaat binnenkort een huisje bekijken, dus wellicht vliegt hij uit.
    En ik denk dat mijn oudste dochter na HBO afronding ook uit gaat vliegen, over een jaartje.Ik ben benieuwd naar die nieuwere fase, de 2 jongsten zijn daar de komende 10 jaar ofzo nog niet aan toe 🙂
    Merk wel dat collega-vriendinnen die ook oudere uitvliegende kinderen hebben in een andere modus lijken te gaan. (kleine vakantietjes met zn tweetjes weg etc etc) buiten schoolvakanties weg etc etc…

  4. Ik zit er midden in, of aan het eind en ben in die periode ook weduwe geworden. Tel daar de inmiddels ook ingezette menopauze bij op, plus overlijdens van vader en schoonmoeder en de laatste levensfase zieke moeder en de conclusie dat het wel eens rustiger is geweest is niet echt overdreven. Dus goed naar je gevoel luisteren is het devies voor mij.

  5. Hier verlaat binnenkort nr 2 het huis en ik durf het bijna niet hardop te zeggen maar ik vind het heerlijk. Ik ben nu 26 jaar moeder en ik vind het wel fijn meer tijd voor mij en de man en niet zoveel drukte meer in huis 🙂

  6. Haha je man, een irritante mug. Dat is wel zielig eigenlijk 😀 Het klinkt als een mooie nieuwe fase in je leven. Het is heerlijk om af en toe wat tijd samen te hebben, zonder constant kinderen aan je hoofd. Met oudere kinderen die ook nog eens ‘s avonds lang op zijn lijkt dat me helemaal intensief.

    Ik lees vaak van moeders die zo’n moeite hebben met dingen loslaten en de overgang naar nieuwe fases maar heb daar geen last van. Natuurlijk waren ze leuke baby’s maar ze zijn ook leuke bijna-tieners. Een echt leeg huis lijkt me heel erg wennen na op zijn minst 26 jaar moeder zijn maar heb zo veel dingen die ik graag doe dat ik de tijd wel doorkom.

    Wat grappig dat jij eigenlijk zo van die reislustige kinderen hebt. Maar misschien wat minder voor je moederhart… of valt dat wel mee?

  7. Ik heb hier als’nog geen ouder’ geen ervaring mee.
    Wel met het feit dat ik zelf het nest vorig jaar heb verlaten. Maar ik ben enig kind dus dat val heel anders als jou verhaal. Arme mama, toch wel wat traantjes moeten laten 🙂

  8. Juich (of treur) niet te vroeg. Ik heb reislustige “boomerang” kinderen en van dat soort zijn er tegenwoordig heel wat. Behuizing is duur, werk is vaak tijdelijk en, als ze gaan, dan blijven er heel wat spullen thuis staan. Die fase kan nog heel wat jaartjes duren. Ik rammel momenteel rond in een groot huis vol prachtige herinnneringen. Mijn man is niet lang geleden plotseling gestorven en de jongste van onze vier kinderen woont soms een tijdje thuis en gaat dan weer een tijdje naar Athene. Enerzijds gun ik haar een zelfstandig leven, maar anderzijds ben ik blij als ze weer terugkeert, want moederziel alleen wonen doe ik niet graag.

  9. ZO herkenbaar!! Onze oudste is al 4 jaar het huis uit. De twee volgende zijn op een hal jaar tijd apart gaan wonen. Eentje in juni 2017 en eentje in december 2017.
    Het koken voor 4 man, de jongste (nu 9) die meer aan de oppervlakte komt, man die nu een grote hobbykamer heeft, de was die een pak minder is,…
    En toch mis ik het. Tot hiertoe verveel ik me nog niet, maar ben wel bang voor verveling. Best gek, dat gevoel.

  10. Ik woon nu 8 jaar alleen met mijn moeder en ik weet nog dat ze zei dat het in het begin ook wennen dat ze ineens voor drie maar hoefde te koken en toen maar voor 2, ze kookt nu nog teveel soms haha

  11. Als je veel restjes overhoudt bij het koken, is het handig om je te verdiepen in koken met restjes. Maar misschien is dat al achterhaald!
    En als je veel tijd overhoudt, kun je misschien meer overdag lezen! Blijf lekker genieten van het leven dan komt het goed!

  12. Pfff ik zal er binnenkort ook aan moeten geloven. Zo als je al zegt het geeft ook weer vrijheid voor mezelf en mijn zoon gaat deze mooie wereld ontdekken. En we hebben social media dus zover zal hij ook niet van mij zijn😃👍🏼

  13. Ik heb boomerang kinderen. Ik weet wat het is als ze op zichzelf wonen. Eerst heel erg wennen, maar ook fijn weer met mijn man samen zoals in het begin. Oudste zoon kwam weer thuis na studie. Hij werkt, heeft geen partner en op zichzelf wonen is lastig want je staat jaren op een wachtlijst en mocht hij aan de beurt zijn, dan is het meestal veel te duur.
    Jongste zoon heeft zoals ik al eerder schreef gezondheidsproblemen en kan niet werken of uit huis. Ik zeg weleens dat ik hem veel liever zag emigreren dan deze zinloze ziekte. Ik wil hem zo graag vleugels geven dat hij kan uitvliegen, dat hij de vrijheid heeft. En dat zou hij zelf ook heel graag willen. We kunnen het prima samen vinden zo met zijn vieren, al voel ik me ook toe aan een nieuwe fase. Niet zo vreemd, want nu ook volop in de menopause die flink pittig is als je zelf ook weinig energie hebt.
    Ik ben nu bijna 29 jaar moeder.

  14. kan me best wel voorstellen hoe moeilijk dit is. Ik zag het bij mijn moeder toen ik het huis uit ging. Had er elke dag aan de telefoon. Tegenwoordig is ze hip dus sturen gwn elke dag wat appjes heen en weer. Niet zo belastend en wel lekker in contact blijven.

  15. Komt me bekend voor. Bij mij kwam het echte legenest gevoel pas toen de jongste al een tijdje weg was. Toen leek het pas tot me door te dringen dat we echt een nieuwe fase ingegaan waren. Heel raar. Ons huis (dat eigenlijk heel klein is) voelt nog steeds veel te groot.
    Teveel koken deed ik ook, maar nu kook ik soms te weinig als er een paar komen eten… Alles went 😉

  16. Wat mooi dat je zo’n groot gezin hebt! Ik heb zelf 4 oudere broers en vond het stiekem een verademing toen ze langzaamaan uitvlogen, haha.
    Zelf ben ik nog vol op bezig met het vullen van ons nest, dus de komende 15 a 20 jaar zie ik dit nog niet gebeuren.

  17. Ik denk dat veel fases moeilijk zijn maar je ook doordat je zelfliefde hebt, die fase leert te waarderen. Juist ook vanwege alle voordelen voor jezelf. Ik moet er alleen nu nog niet aan denken…nog even 10 jaar wachten 😉

  18. Jeetje, wat heb je een groot gezin! Ik kan me goed voorstellen dat de dynamiek behoorlijk veranderd als er ineens 3 kids uitvliegen. Wat fijn voor Piet dat hij nu meer tot zijn recht komt, lijkt me leuk om te zien. Je beschrijft het leuk (haha irritante mug).

  19. Sinds mijn zoon de hele dag op school zit, voel ik het wel dat in huis stilte. Soms is het heerlijk maar voor eventjes, een paar uurtjes later mis ik hem. Hoe als hij de deur uit, in eigen woning. Het duurt nog wel even maar oei…spannend allemaal

  20. Mooi persoonlijk geschreven.
    Andere, ook goede dingen, zullen er voor in de plaats komen, bij veranderingen in je persoonlijk leven en gezin, dat is mijn motto en ervaring van de afgelopen jaren!!
    Dit is de levenservaring die je op doet en je verrijkt en rijk maakt!

  21. Mijn middelste van toen 6 vroeg aan mij wat ik ervan zou vinden als hij al op zichzelf ging wonen…hij kon al een ei bakken en alleen in een vliegtuig de wereld rond had hij ook al gedaan. Gelukkig wist hij nog niet hoe de wasmachine werkte.

  22. Ik heb maar twee kinderen, maar wel met een heel groot leeftijdsverschil.
    Toen de oudste uit huis ging, bleef er een puber over en daar had ik nog altijd mijn handen mee vol. De jongste is nog steeds inwonend op dit moment, maar aangezien mijn ex-man na 38 jaar het huis verliet, voelt het soms toch heel erg leeg aan. O.a. het koken, zoals je zelf schreef is niet makkelijk. Uit gewoonte blijf ik steeds veel te veel klaarmaken.

  23. Wat een mooie bespiegelingen. Ik kan me voorstellen dat je dit moment hebt gevreesd, maar er ook naar uit hebt gekeken.
    Nu ga je inderdaad jezelf opnieuw uitvinden. De boel herijken. Wat mooi dat jongste zoon nu wat meer in het licht mag staan.
    Moest glimlachen bij vervelende mug 🙂

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.