Zijn jongens het ondergeschoven kindje?

Sire campagne

De Sire campagne Laat jij jouw jongen genoeg jongen zijn? doet flink stof opwaaien. De irritatie factor blijkt hoog te zijn.

En daarmee bereikt Sire precies wat ze wilden: Er wordt gepraat over jongens.

Ben je benieuwd wat de kritiek precies in? Ik heb de punten verzameld op Het Moederfront.

Wat vind jij van deze campagne? En heb jíj het gevoel dat jongens nog jongens kunnen zijn?

20 Responses to Zijn jongens het ondergeschoven kindje?

  1. Ik denk dat e een kind ongeacht of het een jongen of meisje is altijd de ruimte moet geven om zich te ontwikkelen. Ik heb ook gelezen dat jongens te snel ritalin voor geschreven krijgen omdat ze hun energie niet kwijt kunnen, tsja wat moet je daar van denken waarschijnlijk dat hij niet goed gediagnosteerd is?! Want dat is toch een besluit van iemand die flink gestudeerd moet hebben. Toch denk ik ook als je niet in een dorp of platteland woont dat kinderen veel moeilijker lekker kunnen spelen buiten en dus hun motoriek kunnen ontwikkelen. Al met al vind ik het een beetje onzin om daar een campagne over te maken.

  2. Wat is precies een jongen en wat is precies een meisje?

    Mijn zoon hield niet zo van stoere jongensspelletjes en was liever aan het knutselen met Lego, origami en heeft zelfs een keer voor mij een klein schilderijtje geborduurd.
    De oudste dochter vond het leuk om in bomen te klimmen en was wel wat stoerder, terwijl de jongste dochter echt een meisje meisje was.

    Persoonlijk vind ik het een wat vreemde campagne alsof iedere jongen per definitie stoer en wild is, wat gewoon niet is en er zullen zeker overbezorgde moeders zijn en leerkrachten, die jongens wat lastiger kunnen vinden, maar dat zegt iets van hen, niet van de kinderen.
    Wel ben ik het er mee eens, dat er wat meer mannelijke leerkrachten mogen komen, maar het basis onderwijs betaalt niet echt geweldig en de status is in de loop der jaren nogal gedevalueerd, waar de meester vroeger een autoriteit was…

    Groetjes Lily

  3. Het feminisme is doorgeschoten : meisjes worden aangemoedigd om gedrag te vertonen dat vroeger als mannelijk gold terwijl jongens dat tegenwoordig worden afgeraden omdat het macho’s zou geven … Macho geweld tegengaan en castratie is niet hetzelfde…

  4. Het viel mij op de basisschool op dat het onderwijs nogal gericht was op kwaliteiten van meisjes. En dat jongensgedrag niet gewaardeerd werd. Mijn man heeft onze zoons eens laten zien hoe je op papier een soort ‘oorlogje’ tekent. Helemaal niet bloeddorstig ofzo, gewoon een spelletje. Werd op school nogal een drama van gemaakt. Of dat ik zag bij familie en vriendinnen dat hun kinderen geen plastic zwaard mochten hebben, of plastic soldaatjes. Jongens zijn jongens, en als je ze geen plastic zwaard geeft slaan ze elkaarmet een stuk hout om de oren. Ook het achter elkaar aan rennen hoort er gewoon bij, al heb ik weleens verzucht dat dochters me toch een stuk rustiger leken. Hoeft niet zo te zijn. Ik heb alleen broers en zoons. Mijn man stoeide graag met onze zoons en het viel hem op dat de jongens die geen ‘oorlogsspeelgoed’ kregen veel agressiever waren.
    Al zijn zoons nu volwassen, er wordt nog steeds af en toe gestoeid hier door de mannen. Al is het hilarisch om te zien dat zoons sterker zijn dan hun vader en dat ‘pappalief’ weleens buiten de deur is gezet 😀
    Nog even on topic. Ik vind dat elk kind zich mag ontwikkelen zoals hij/zij is. Ik had trouwens binnenkinderen. Dat was ik ook, mijn man was echt een buitenkind.

  5. Ik heb geen dochters, wel drie zonen. Ze zijn ook als echte jongens opgevoed. Lekker stoeien, samen vissen, lekker achterom met windbuksen schieten. Ze speelden veel buiten in een nabij gelegen bos waar ze hutten bouwden. Samen aan brommers klungelen. Was een leuke tijd. De school met voornamelijk meesters lag drie huizen verder. Lijfstraffen mocht weliswaar niet meer. Toch is een tweetal keren de hoofdmeester over zijn toeren aan de deur geweest om toestemming te vragen om de oudste op oud Hollandse wijze over de knie te leggen, want dat had hij verdiend. Ik kende die goede man persoonlijk en als hij vond dat het nodig was dan was dat paedagogisch wel verantwoord. Thuis heeft hij zich nooit hierover beklaagd en wij als ouders vroegen er niet naar.
    Zo lang is het nog niet geleden, maar sindsdien is er veel veranderd. Ten goede? Ik denk het niet.

  6. Ik zie echt wel verschil tussen mijn zoon en drie dochters in hoe ze doen maar hier kunnen ze het wel: kinderen kind laten zijn. Kinderen van 8 nemen op vrijdag een zakmes mee waar je in Nederland niet eens mee de straat op mag. Ze maken vuur. Spelen in het bos. Maken knutselwerkjes met soldeerbouten. Overigens moeten ook de jongens leren breien 😉

    Gedoe altijd. In Nederland zijn er amper meer leuke plekken om te spelen en als kinderen het toch doen, worden ze in de kraag gegrepen door ofwel een klagende oude buurman of een plieziegent. Op scholen is spelen gereduceerd tot hangen aan een hufterproof klimrek, max. 15 minuten per dag. Misschien moet je overheid iets meer hand in eigen boezem steken.

    • Zo denk ik er ook over: zoon gaat volgend jaar naar groep 3. Da’s bijna heel de dag stilzitten! Ik heb een kind wat meerdere keren per dag echt flink moet bewegen. En niet hier en daar een kwartiertje en dan alleen na schooltijd.

      Thuis beweegt hij genoeg, maar school mag van mij best wat meer doen op dit vlak. Sowieso: kinderen (jongens én meiden) leren door te spelen. Niet van hele dagen stilzitten.

  7. Ik vind vooral dat een kind (ongeacht gender) de mogelijkheid moet krijgen om zijn eigen interesses te ontdekken.. als een jongen houdt van poppen dan moet je dat gewoon laten gaan, betekend niet meteen dat hij uitgroeit tot een homo.. (en daar is ook niets mis mee btw) hij kan ook uitgroeien tot een zorgdragende vader.. omdenken heet zoiets haha

    • Maar ga dan niet bepalen wat voor speelgoed hij mag of niet hebben, zoals mijn moede, een uitgesproken feministe, deed ! Ze bepaalde alles : speelgoed (geen namaak wapens) kleding (geen leren jacks, geen houthakkers overhemden…) de muziek die ik mocht luisteren (geen wilde muziek, enkel maar klassiek en dan nog geen Wagner) enz… Omdat ik anders een macho was geworden… Stel dat men aan meisjes zulke eisen zou stellen, dan is de wereld te klein…

        • Je had het over jongens die met poppen spelen. Niks mis mee, behalve als jij gaat bepalen dat ze met poppen MOETEN spelen en niet met een meccano, bv.

          • Waar herleid jij uit dat ik bepaal waarmee mijn kind moet spelen dan? Ik zeg namelijk, voor ik een voorbeeld geef: ” Ik vind vooral dat een kind (ongeacht gender) de mogelijkheid moet krijgen om zijn eigen interesses te ontdekken.. ”

            Ik heb dan zelf geen jongen, maar een dochtertje. Zij is dol op vrachtauto’s en auto’s dus als wij in een speelgoed winkel staan en zij verkiest een autootje boven een pop dan koop ik gewoon het autootje. Zij moet er namelijk mee spelen en ik niet.

            Maar goed, ik herken het dan ook van vroeger, ik speelde zelf ook met auto’s, zat op voetbal en bouwde hutten. Ik had wel barbies hoor, maar die vond ik minder interessant. Uiteindelijk ben ik gewoon een vrouw, lijk ik niet op een kerel, maar heb ik wel mannen interesses. Is dat zo’n probleem dan?

        • Het heeft bij mij averechts gewerkt : ik kijk nog steeds naar vrouwen met een bepaalde argwaan…
          Alle utopisten maken een grove fout : ze leven niet in de werkelijke wereld maar in een ideale wereld dat nog te komen is… Als jullie van jongens geen macho’s willen maken, LAAT DAN DE JONGENS MET RUST !

Leave a reply

CommentLuv badge