Help mijn dochter wil naar China: loslaten in het kwadraat

china plusIk ben van ver gekomen.

Toen mijn jongste dochter Teuntje voor het eerst zei: ‘Mam, ik wil een half jaar naar China?’ had ik maar één gedachte:

‘Ik dacht het niet!’

Maar ze bleef vasthouden aan het idee. En langzaam maar zeker begon ik er aan te wennen. En me te realiseren dat ze het écht wilde, en dat het geen bevlieging was. Dus wat doe je dan als goede moeder? Dan verdiep je je in China. En je gaat mee op intakegesprek. Dat was bij China Plus in Arnhem.

China Plus

Teuntje vond China Plus op internet. Want te voren maakte ik me zorgen over louche bemiddelingsbureau’s die misbruik maakten van naïeve jongeren. Maar het intakegesprek verliep heel positief en bovendien professioneel. Dat stelde me gerust.

En afgelopen week kregen we voorlichting over zaken als:

  • Communicatie in China
  • Cultuurverschillen
  • Gezondheid
  • Heimwee

Dat China Plus er geen doekjes om windt dat je een verblijf in China niet moet onderschatten, dat het hard aanpakken is en dat je het moeilijk zult gaan krijgen, boezemt mij vertrouwen in. Want ik geloof niet in alleen maar rozegeur en maneschijn. Een gezonde dosis realisme vind ik belangrijk. Zeker bij zo’n soort reis.

Loslaten in het kwadraat

Dus tsja… over een paar maanden verlaat mijn jongste dochter het ouderlijk huis en vertrekt voor 6 maanden naar China.

Het is loslaten in het kwadraat.

67 Responses to Help mijn dochter wil naar China: loslaten in het kwadraat

  1. En toen waren er nog maar drie?!? In huis?

    Vind je het heel erg? Mis je ze?

    Toen mijn 1e naar Amerika ging (een maand) bestíerf ik het van de stress, daarna nog een jaar Australie en Nieuw Zeelend (en wij vonden vroeger een weekend Texel al doodspannend…..)

    Mijn tweede is ook het huis uit, ze gingen allebei binnen een half jaar na elkaar (door dat tussenjaar) en och och och, ik heb me toch gejankt af en toe. (ik heb geen partner)…

    Ik moest mijn hele leven opnieuw vormgeven, met werk (thuis als ZZP-er), koken (had ik geen zin meer in), nu kook ik vaak voor drie dagen, ik ben er inmiddels aan gewend en vind het nog heerlijk ook.

    Hun kamers zijn er nog, d.w.z. er is één kamer over die in volgorde van hun beiden was, daar kunnen ze terecht. Bij een flinke griep komen ze nog wel eens “terug” daar is een extra kamer voor.

    Blijf bij je gevoel! Je mag nerveus, verdrietig of angstig zijn. Het bureau wat die reizen regelt heeft heel vaak moeders aan de lijn die bang zijn dat hun kroost het niet redt.

      • Ja ik ben nu erg gewend om (klinkt heel asociaal) de dingen te doen wanneer ik er zelf zin in heb, en niet met alle wensen rekening te houden.
        1 kind is veganistisch, vind ik niet zo erg, maar ik wil zelf wel graag vlees eten (sorry, ik vind vlees gewoon lekker) en dat apart koken was altijd wel gedoe én duur.
        Kind 2 is vegetarisch, dat is nog wel te doen, en ik ben vanzelf ook 1/3 vega gaan eten. Ze waren al veel weg en op zichzelf, en ik ben soms zelfs blíj (hoe is het mogelijk) dat ik niet weet wat ze uitvreten (ik wil er ook niet over nadenken, trouwens ik was ook jong ooit en op kamers). Als ze ziek zijn of problemen hebben weten ze je toch wel te vinden. Niks fijner dan een mild griepje dat ze net niet voor zichzelf kunnen zorgen (…. je zult me wel een heks vinden haha).

  2. Wat spannend zeg! Maar het is wel een super ervaring lijkt me. Fijn dat het bureau je vertrouwen heeft gegeven. Zou inderdaad raar zijn als ze zouden zeggen dat alles helemaal top zou zijn, dat zou argwaan opwekken

  3. Wat geweldig dat je dochter naar China gaat! Ze lijkt, wat dat betreft, niet op jou volgens mij 😉
    Mijn jongste dochter ging na het behalen van ‘n HBO-bul een jaar werken en vertrok daarna voor ruim 14 maanden naar Taiwan, de Fiji-eilanden, Nieuw-Zeeland en Australië. Ze was toen 22 (was en is slechthorend) en had alleen in Taipei voor 2 nachten een hostel geboek. Ze heeft ‘n geweldige tijd gehad en het heeft groei naar volwassenheid een goede impuls gegeven. Ik vond het ook best moeilijk toen we haar naar Schiphol brachten maar dat had meer met haar ‘handicap’ te maken.

    Jouw dochter gaat een goede tijd tegemoet en het zal ook jouw wereld groter maken!

  4. Moeilijk voor je. Ik ken een gezin,waar het ook zo ging,Vietnam. Maar aan het eind van de periode werd de dochter “opgehaald”in een gezamelijke vakantie in Vietnam. Misschien iets voor jullie?

  5. Wat een mooie kans mede dankzij de vleugels en zeker de wortels. Mijn beide kinderen hebben ook her en der op de wereldbol gezeten. Soms in landen waarvan ik dacht…goh…is dat wel veilig, bijvoorbeeld Pakistan.
    Maar altijd op hun pootjes terecht gekomen en ook altijd weer een mooie ervaring rijker.
    China is een groot land en het verschilt per provincie hoe de mensen zijn. Internet is niet altijd even bereikbaar als in Europa of andere continenten, maar ik ga ervan uit dat jullie daar uitgebreide voorlichting over krijgen.

    En ja, het blijft wel even slikken. Altijd. Daar ben je nou eenmaal hun moeder voor. Beter toch dan dat je opgelucht ademt dat ze eindelijk vertrekt?
    Cellie Citroen recently posted…“Leuke” vooruitzichten zwijmelMy Profile

  6. Mijn oudste zoon ging voor zn 18de 6 weken alleen naar Canada, om te werken en cultuur snuiven….een jaar erna weer toen iets langer, daarna ging hij nog 2 manden naar Berlijn. Hij heeft er geweldige tijden gehad.
    Ik een gat in mn hart 😉
    Naaa nee t went wel.
    sterkte xx
    sillie recently posted…Te fruitig wat dan…My Profile

  7. Wat spannend! Ik zou het ook heel eng vinden. Ik heb een nichtje dat half Chinees is en zij heeft ook over China verteld en wat haar grote zorgen baarde was het milieu en dan met name de luchtvervuiling. Het zou dus geen land zijn voor mijn gezinsleden.
    Ik heb altijd gedacht dat mijn zoons in een ander land zouden gaan wonen. Ik wilde zelf ook graag emigreren. En wij ziiten allemaal nog in Nederland, lol 🙂

  8. Wat goed en gaaf! Toen ik 23 was ging ik een jaar naar Australië. Dit is een jaar geweest die ik nooit meer ben vergeten en hoe moeilijk het voor jullie -de thuisblijvers- zal zijn. Wat zal zij een gave tijd hebben.

  9. Arme Vlijtig Liesje! Het is wel wat voor een moeder als je kind zo ver weg gaat. Toen onze dochter zei dat ze een jaar in Engeland wilde studeren hoopte ik stiekem dat het niet door zou gaan. Maar ze ging wel! Ze is gelukkig nu weer terug.
    Ze heeft het erg naar de zin gehad en ik heb het overleefd.
    Skypen is wel erg prettig als je kind zo ver weg is. Veel sterkte Vlijtig Liesje!

  10. Het lijkt wel of steeds meer jonge mensen China ontdekken. Mijn dochter en haar vriend hebben enkele jaren geleden een paar maanden door China gereisd (onder andere), en een vriendin van mijn dochter loopt nu al voor de tweede keer stage in China. Het zou best kunnen dat jouw dochter daar ook andere buitenlanders of zelfs Nederlanders gaat ontmoeten, waar ze wellicht wat steun aan heeft. Maak je maar niet zo’n zorgen, komt goed! Volgens mijn dochter zijn de meeste Chinezen heel aardig en hoffelijk. En je kunt via Skype of Facetime contact houden, dat is ook heel fijn.

  11. Jeetje wat heftig en wat stoer van haar! Mijn moeder is net geëmigreerd naar Sint-Maarten en ik vind het tot nu toe heel lastig om zo ver van haar vandaan te zijn. Gelukkig hebben we veel contact met elkaar, dat maakt een hoop goed! 🙂

  12. Wat super zeg! En ach, ze kan altijd terug als het niets is. Ik heb het zelf ook gedaan toen ik 14 was een zomer, toen ik 16 was een jaar en toen ik 18 was nog een jaar. Op mijn 21ste was ik helemaal vertrokken. Ik zie mijn oudste dat ook nog wel doen, die wil al zolang ze kan praten naar de US

  13. Onze oudste gaat in november drie maanden studeren in Qatar. Ze hoopt dat het allemaal doorgaat omdat het op dit moment erg onrustig is in Qatar. Gelukkig duurt het nog eventjes.

  14. Loslaten…. het begint bij de geboorte, wat blijft het toch moeilijk voor een moeder/ ouders
    Toch heb je ze waarschijnlijk zoveel bagage meegegeven dat ze dit aandurft, je geeft ze ruimte, helpt ze op weg en staat ze bij ook in deze keuze, ik vind het stoer!
    Heb je eens aan je eigen moeder gevraagd hoe zij het heeft ervaren toen je zelf het huis uitging?
    In ieder geval het is altijd een beetje weemoedig en doet me denken aan partir c’est mourir un peu.

  15. Wauw!! Super cool van je dochter!! Heel erg stoer en dat ze zoveel vertrouwen heeft.. sterke basis.
    Ik begrijp je helemaal, loslaten is ook niet mijn ding. Maar alles voor je kind. Mijn dochter was 9 tussen ze naar de Nationale Balletacademie wilde in Amsterdam. Ze was bijna 10 toen ze elke dag alleen 2 uur met de trein naar school en ballet ging🙈 Ik heb elke dag gehuild☺️

  16. Wat knap, maar oh wat eng! Ik weet zeker dat ze geen spijt krijgt, deze ervaring neem je voor altijd mee en vaak denken mensen als ze oud zijn, had ik maar… maar goed, als ouder is het VRESELIJK natuurlijk!!! Goed dat je je laat informeren, komt vast goed.

  17. Toen ik 16 was ben ik al een jaar naar het buitenland vertrokken. Mijn ouders vonden het helemaal niks, maar als grietje van 12 zei ik al dat ik heel graag in het buitenland wilde sturen. Mijn vader zei altijd “Vyella, als je klaar bent met de middelbare school dan mag dat”. Hij had nooit verwacht dat ik het zou onthouden, maar daar ging ik met m’n 16 jaar. Als ik eraan terug denk, dan denk ik wooow 16?!?! Maar dat jaar heeft mij gemaakt zoals ik nu ben en ben er zeker van dat naar het buitenland gaan het beste is wat een mens kan doen!

Leave a reply

CommentLuv badge