De kunst van het weggooien

nagisa tatsumi

Er is alweer een Japanse mevrouw die een boek over opruimen heeft geschreven: Nagisa Tatsumi.

Volgens de ondertitel is zij zelfs de inspiratiebron van Marie Kondo. Op de achterflap van haar boek staat dat Marie Kondo het in de trein las, en vervolgens bij thuiskomst meteen als een wilde ging opruimen!

Waarom we het moeilijk vinden om dingen weg te gooien

In haar boek legt Nagisa Tatsumi uit waarom we het zo moeilijk vinden om dingen weg te gooien. Dat heeft te maken met de evolutie. Vroeger werden spullen echt helemaal óp gebruikt. Iets weggooien was zonde. Maar door de massaconsumptie worden spullen vervangen in plaats van hergebruikt. Het is dus niet meer nodig om alles te bewaren. Maar dat is nog niet helemaal tot ons doorgedrongen.

Daardoor gebeuren er twee dingen: we kopen nieuwe spullen, maar we houden tegelijkertijd ook vast aan de oude spullen omdat het anders ‘zonde’ is.

Nagisa Tasumi wil ons met haar boek helpen van die laatste gewoonte af te komen. De titel van haar boek heet dan ook ‘de kunst van het weggoo’en‘. Daarin analyseert ze waarom weggooien moeilijk is, en geeft tips om dat te overwinnen.

Valkuilen en belemmerende gedachtes bij het opruimen

  1. ‘Voorlopig bewaar ik het nog even’. Denk aan: tijdschriften, folders, materiaal met informatieve waarde, eten, kleding, cadeautjes, meubels, huishoudelijke apparaten.
  2. ‘Ik leg het tijdelijk even hier neer.’ Denk aan: alles waarvan je vindt dat het netjes gesorteerd moet worden en opgeborgen. Boeken, documenten, eten, kleding, schrijfgerei etc. Het probleem is dat zo’n tijdelijke plek al snel een vaste opbergplek wordt.
  3. ‘Misschien komt het ooit nog van pas’ en ‘Misschien heb ik het nog een keer nodig’.
  4. ‘Handige spullen’. Denk aan gereedschap, keukenapparatuur en gadgets.
  5. Heilige koeien: iets wat absoluut niet weg mag. Denk aan documenten, souvenirs, boeken, spullen met emotionele waarde.
  6. ‘Dit is voor speciale gelegenheden’. Bijvoorbeeld een speciaal servies. Dergelijke spullen krijgen een aparte gebruiksstatus, waardoor je ze apart gaat behandelen. Ze worden onaantastbaar en een soort ‘witte olifant’ zegt Nagisa Tasumi.
  7. Ik koop een handig opbergsysteem.
  8. Angst om spijt te krijgen dat je iets hebt weggegooid.

De oplossingen van Nagisa Tasumi per genoemd probleem

  1. Verklaar ‘voorlopig bewaren’ taboe. Als je iets wilt gebruiken/lezen/controleren doe het dan gewoon meteen. Anders weg er mee.
  2. Stop met ‘tijdelijk wegleggen’. Als je jezelf hier op betrapt kies dan meteen waar iets hoort of gooi het weg.
  3. Drie jaar iets niet gebruikt? Dan kan het dus weg.
  4. Veel ‘handige dingen’ hebben feitelijk weinig nut. Weg er mee dus.
  5. Hanteer het motto: ‘Als je dood bent wordt alles afval.’
  6. Gebruik wat je hebt zo intensief mogelijk. Ook het mooie servies!
  7. Gooi spullen weg, zodat je die opbergmethodes niet meer nodig hebt.
  8. Denk: ‘Dit kan gewoon weg,’ en voeg de daad bij het woord.

Conclusie over De kunst van het weggoo’en

De kunst van het weggoo’en is een aardig boekje. Maar Nagisa Tasumi is niet altijd consequent in de termen die ze gebruikt en ook niet niet in de opzet van haar boek. Dat maakt het soms wat verwarrend. Ik raakte de draad zo nu en dan een beetje kwijt.

Maar haar boodschap dat het goed is om je ontdoen van overbodige zooi is uitstekend.

De kunst van het weggoo’en is een aardig alternatief voor Opgeruimd van Marie Kondo.

Praktische informatie over De kunst van het weggoo’en

De kunst van het weggoo’en is voor 17,99 te koop bij bol.com.

de kunst van het opruimen

Heb jij moeite met dingen weggooien? Of je partner?

42 Responses to De kunst van het weggooien

  1. Ik heb heel weinig spullen met emotionele waarde. Ik bewaar vooral praktische spullen. Toen ons vorige huis in de verkoop ging,heb ik heel veel spullen weg gedaan. Netter voor de verkoop en we hadden verwacht naar een kleiner huis te verhuizen. Nu heb ik best wel spijt van spullen die we weg gedaan hebben. Vooral boeken, maar ook elpees, gereedschap, keukenspul. Van de boeken heb ik het eea tweedehands weer terug gekocht.

  2. Nee, ik heb er eigenlijk helemaal geen moeite mee. Ik heb sowieso niet veel spullen. Ik hou van een opgeruimd huis en bij mij zal je dus niet veel tegenkomen wat niet gebruikt wordt. Mocht dat het geval zijn, dan doe ik er vrijwel snel iets mee: weggeven of verkopen. De spullen en kleding van mijn kinderen….daar heb ik wel moeite mee. Ik ‘ruik’ hun babytijd er nog in en daarom vind ik dat maar wat lastig om weg te doen…
    Essma recently posted…21 day challenge | niet snoepenMy Profile

  3. Het lijkt me een heel leuk boekje, in ieder geval ik herken en mezelf in de beschreven punten.
    Mijn man is opgeruimd , doch bewaard veel, hij hanteert de gedachte, ik heb ruimte genoeg, terwijl ik ervaar veel spullen zijn ballast in mijn hoofd en alles behoeft onderhoud.
    Vorig jaar begon ik met opruimen, elke keer doe ik wat,
    wat vind ik het moeilijk.
    Eens heb ik een artikel terug gekocht bij de kringloop.
    Nu staan er dozen met tijdschriften, mijn man wilde ze wegbrengen, ik zei nog even niet, want ik moet nog ‘even” kijken.
    Wat mij opviel is de regel : als je dood bent is alles afval, inderdaad, dat wat overblijft is een klein koffertje vol herinneringen en daar zitten dan ook een paar waardevolle spullen in!

  4. Ik ben ook niet altijd even logisch met weggooien of bewaren. Als ik ga opruimen, hanteer ik wel het “OHIO”-principe. Die tip heb ik overgehouden aan een soortgelijk boek dat ik heb gelezen. Het betekent: Only Handle It Once. Oftewel: neem gelijk een beslissing: weggooien of bewaren. Dus inderdaad niet “even zo lang op deze stapel” leggen.
    Armande recently posted…De Duitse belastingdienst, lang niet zo eng als de NederlandseMy Profile

  5. Wat mij nogal eens overkomt, is dat wat je in je ‘citaat’ zegt: Ik koop een nieuwe broek/tas/jas of wat dan ook, maar ik gooi de oude niet weg. En dan heb ik er dus twee. Terwijl ik de nieuwe kocht omdat ik die oude te smoezelig vond worden. ‘Die oude broek kan ik nog wel eens bij het schilderen/ in de tuin gebruiken. Herkenbaar?

  6. Wat een feest der herkenning weer.
    Ik heb zo’n drie jaar geleden geMarie Kondo-ood en 37 vuilniszakken weggegooid.
    Afgelopen week de meisjeskamer ontdaan van vijf vuilniszakken speelgoed.

    Ik betrap mezelf op verkeerde zuinigheid. Ik heb mooie kinderboeken weggezet in de kast en nu zijn ze te oud om ze te lezen of uit voorgelezen te worden. Alles ter bescherming van dit boek dat nu niet gebruikt is.
    Linda Meester recently posted…Waarom is veel lezen goed voor je?My Profile

  7. Ik ben nu bezig met een opruimcursus, maar het gaat mij nog niet zo goed af. Mag ik zeggen dat hoe jij het opschrijft, het mij veel meer aanspreekt dan wanneer ik het boek bekijk (inkijkexemplaar)? Op de een of andere manier inspireert jouw blogpost mij nu al enorm. Het zijn hele rake dingen die worden gezegd.
    Het is dat ik nu even niet al te veel uitgaven kan doen, anders had ik alweer een boek besteld 😉
    Rory recently posted…Komt tijd komt raad: kleedgeld geven aan je kind, of niet?My Profile

  8. Ik vind weggooien erg moeilijk. Ik denk altijd dat het nog wel eens van pas kan komen. Ik ben al erg, maar mijn man nog erger. Toen we een jaar of 20 getrouwd waren heb ik eens een doos sokken in de kliko gegooid, die mijn man in zijn trouwen nog nooit gedragen had. Van die nette sokken waarvan het elastiek totaal vergaan was. Toen mijn man ze zag liggen heeft hij ze weer uit de kliko gehaald en in de kast gelegd. Een paar jaar later heb ik ze in de kliko gegooid net voordat de vuilniswagen kwam. Hij heeft ze nooit gemist. Haha.

  9. Mijn man houdt graag spullen bij. En is een echte rommelaar. Ik ben net het tegenovergestelde, al moet het aanrecht voor mij bv niet helemaal leeg. Soms knettert het hier wel. Ik vind hem een rommelaar en hij vindt mij een stresskip😆

Leave a reply

CommentLuv badge