Closure wordt soms overschat + moederlijk faalmoment

closure‘Closure’.

Het is veel gebruikt woord in films en series.

En het houdt zoiets in als:

‘Iets goed afronden, zodat je het kunt loslaten en verder kunt met je leven.’

Ik heb altijd erg geloofd in het belang van closure.

Tot ik onze vierde kat dood langs de kat van de weg vond.

Toen vond ik closure ineens behoorlijk overschat…

Wat is er gebeurd?

Toen we op een donkere woensdagavond de kat naar binnen riepen en hij niet kwam, waren we een beetje bezorgd. Maar ach, de kat was een eigenzinnig type, en bleef wel eens vaker tot ‘s avonds laat weg. Maar toen hij de volgende dag ook niet kwam opdagen, werden de zorgen groter.

Ook omdat er ondertussen al 3 katten bij ons thuis spoorloos waren verdwenen. Nooit meer terug gezien of gehoord. Geen closure dus.

Wat ligt daar in het struikgewas?

Toen ik op donderdagmiddag Trixie ging uitlaten dacht ik nog bij mezelf: ‘Ik zal goed rondkijken, misschien vind ik de kat wel.’ Maar iets denken, en het vervolgens meemaken blijken twee heel verschillende dingen. Wat in theorie een goed idee leek, was in de praktijk hartstikke akelig. Want toen ik de hoek van het bos omsloeg zag ik daar in de berm een oranje achtige vlek liggen. Met trillende knietjes liep ik er naartoe, vervuld van bange vermoedens. En ja hoor, daar lag hij. Onze laatste kat.

Waarschijnlijk doodgereden.

Dode kat begraven

Paniekerig rende ik met Trixie aan de lijn naar huis, om de auto op te halen en zo de kat mee naar huis te nemen. Ik rende, want ik was bang dat iemand anders hem misschien zou ‘opruimen’. Gewapend met de sneeuwschep, een doos en mijn middelste zoon reed ik terug naar de plek des onheils. Daar heeft mijn zoon de kat in de doos gelegd, en zo namen we hem mee naar huis.

Daar besloot ik te wachten met de begrafenis, vanwege de closure voor de andere kinderen.

Slecht nieuws bericht: houd het kort en krachtig

Mijn middelste dochter was één van de gezinsleden die erg dol was op de kat. Dus toen ze thuiskwam wist ik dat het moest gebeuren. Ik schraapte mijn keel en zei: ‘Teuntje ik heb slecht nieuws. De kat is een beetje dood,’ en toen schoot ik in een zenuwachtige proestlach…

Het was beslist één van mijn allerslechtste momenten als moeder!

Over closure

Omdat de andere drie katten spoorloos verdwenen waren, en we niet wisten wat er mee gebeurd was dacht ik te weten dat het fijner is als je wel wéét wat er gebeurd is. Voor de closure! Maar wat blijkt? Soms is het beter om níét te weten wat er nou eigenlijk gebeurd is. Mijn middelste dochter was tenminste liever zalig onwetend gebleven.

Hoe denk jij over ‘closure’? En heb jij ook wel eens het gevoel gehad dat je jammerlijk faalde als moeder?

22 Responses to Closure wordt soms overschat + moederlijk faalmoment

  1. De scheiding van mijn zwager en zijn vriendin. Zijn vriendin verdween met haar kinderen plotsklaps naar de andere kant van het land. Sindsdien zien we onze nichtjes en neefjes niet meer. Ik mis ze en ik vind het ook verschrikkelijk voor mijn kinderen dat er geen contact meer is met hun nichtjes en neefje.
    Mama Lifestyle Blog recently posted…Het afscheid van het kinderdagverblijf komt nu wel héél dichtbij…My Profile

  2. Wie zal dat ooit verwachten dat niet weten een goede optie kan zijn. Toch niet fijn dit. Toen onze zoon konijn dood ging had ik ook geen goed gevoel over, het is een deel mijn schuld, zo voelt het.

  3. Wat sneu voor Trixie… bij ons is ook eens een kat spoorloos verdwenen nooit meer terug gekomen. En 1tje is ook aangereden. Is nog naar huis gestrompeld en heeft op mij gewacht. Hij zag er vreselijk uit ik ben naar de dierenarts gegaan en moest hem laten inslapen…
    Batboy recently posted…WaterpretMy Profile

  4. Wat ontzettend sneu.
    Een van onze katten was een tijdje vermist en dat vond ik afschuwelijk. Me afvragen of hij misschien ingepikt was door een ander en daar in dat andere huis niet goed verzorgd zou worden. Of dwalend door de weilanden, bang voor alles om ‘m heen (hij was toen vooral een binnenkat). En je zintuigen staan voortdurend op scherp.
    Uiteindelijk bleek hij bang in een tuin te zitten, twee straten verderop. Pas toen ik ‘m aanraakte herkende hij me en werd hij minder bang.
    Ik weet het dus liever wat er is gebeurd.

    En ik heb legio voorbeelden van slecht moederschap. Zoals die keer dat ik de drukknoopjes van het rompertje dichtmaakte….en haar vel er tussen zat…boehoe 🙁
    Anita Willems recently posted…The Paradise – waar marketing en consumentisme begonMy Profile

  5. Falen als moeder? Ja, elke dag. Ik kan zulke stomme dingen zeggen, met de verkeerde woorden op de verkeerde momenten. Maar ook elke dag wel weer een momentje dat het wel lekker lijkt te gaan.

    Arme katten… en vooral arme jullie. Blijkbaar toch een gevaarlijk stuk daar. (Volgende kat binnen houden?)

Leave a reply

CommentLuv badge