Televisie als de moderne variant van verhalen vertellen

verhalenIn de Middeleeuwen had je minstrelen en hofnarren die voor vermaak zorgden. Ze zongen en vertelden verhalen.

Anno 2015 lees je verhalen in boeken. Maar ze worden ook nog steeds verteld. Op de televisie en in de bioscoop. De hofnar en minstrelen hebben plaats gemaakt voor acteurs! Ik vind het altijd weer leuk om te zien hoe belangrijk het nog steeds is om elkaar verhalen te vertellen, en ze te delen.

Maar net zoals er werd neergekeken op hofnarren en minstrelen wordt er nu ook neergekeken op televisie kijken. En toegegeven, het lijkt nogal passief vermaak. Maar ik vind het element van verhalen vertellen toch mooi! Hier onder vind je een lijstje van de series/verhalen die ik graag kijk.

House of Cards

House of Cards komt op menig kijklijstje voor. Soms snap ik eigenlijk niet waarom ik het zo graag kijk! Want het is best ingewikkeld, en ik weet weinig van het Amerikaanse politieke systeem. Zo waren er een aantal afleveringen waarin het ging om de vraag wie de Whip zou worden. Dat is blijkbaar een belangrijke functie. Maar ik weet nu nog steeds niet wat die functie nou eigenlijk inhoudt. En toch leefde ik mee met de mensen die het wilden worden.

Ondanks de hoge moeilijkheidsgraad kijk ik House of Cards graag. Al is het maar om de momenten dat hoofdrolspeler Kevin Spacey direct in de camera kijkt en de kijker toespreekt. Die onderonsjes vind ik echt geweldig! Kijk hier onder zie je hem een blik van verstandhouding naar jou, de kijker, werpen:

house of cards

Wayward Pines

Ken jij die leuke Amerikaanse dorpjes in series en films? Waar het altijd mooi weer is, en de huizen zijn omheind met een ‘white picket fence’? Zo’n mooi dorpje is ook Wayward Pines. Maar er is daar iets raars aan de hand. Als je eenmaal in het dorp bent kom je er nooit meer uit… Ik moet me echt telkens inhouden om niet meteen de volgende aflevering te kijken. En de volgende.

Mr Selfridge

Mijn man en ik zijn net begonnen met het derde seizoen van Mr Selfridge. En eerlijk gezegd vind ik het behoorlijk saai. Het is dat ik het zo leuk vind om plaatsvervangend te winkelen in zijn prachtige warenhuis, anders was ik al afgehaakt.

The Whispers

The Whispers is een mengeling van een spookverhaal en science fiction. Kinderen krijgen een onzichtbaar vriendje en vervolgens vermoorden ze per ongeluk bijvoorbeeld hun moeder…

Orphan Black

Orphan Blacks gaat over klonen. Tijdens het kijken denk ik telkens weer bij mezelf: ‘Tsjonge wat een klus voor die actrice zeg!’ Want één actrice speelt wel 20 verschillende klonen. En gek genoeg beleef ik ze ook allemaal als verschillende persoonlijkheden. Dus dat doet ze goed. Verder vind ik haar nogal irritant, want ze is zo’n typische betweter.

Nashville

Nashville is net een soap, maar toch ben ik er dol op! Het zit namelijk barstensvol Country and Western muziek. En daarnaast vind ik het hoofdkarakter Rayna James erg leuk. Ze is in de serie een zangeres van een jaar of veertig, en ze is níét irritant. Ze weet niet alles beter. En daarnaast duim ik voor haar en grote liefde Deacon die overigens in de laatste aflevering praktisch op sterven lag. Dus ik houd mijn hart vast!

Ik kan me niet voorstellen dat ze zo’n populair karakter de nek omdraaien.

Game of Thrones

In Game of Thrones is niemand zijn leven zeker. De doden vallen er bij bosjes, met veel rond spattend bloed. En het is er ook vaak donker, waardoor je bijna niks kan zien. Soms vraag ik me dan ook wel eens af waarom ik kijk. Maar ik zie graag hoe slechteriken hun verdiende loon krijgen. Hoewel er ook echt afschuwelijke dingen gebeuren met goede mensen!

Wat ik verder nogal bijzonder vind aan Game of Thrones is dat veel acteurs nou niet bepaald voldoen aan het heersende schoonheidsideaal.

Mad Men

Mad Men heb ik ook gekeken omdat ik wel eens wilde weten wat er nou toch zo leuk aan was. De eerste keer haakte ik halverwege de eerste aflevering af omdat ik het saai vond. De tweede poging ging beter. Hoewel ik het verhaal niet zo veel vind voorstellen is het leuk om naar te kijken. En je gaat toch meeleven met de personages. Hier onder een foto van de onmogelijk knappe hoofdpersoon Don Draper:

don Draper

Praktische informatie

Mad Men, Nashville, Orphan Black en House of Cards heb ik gekeken via Netflix.

Alel bovenstaande series vertellen verhalen!

Wat is jouw favoriete verhaal/serie?

23 Responses to Televisie als de moderne variant van verhalen vertellen

  1. Mr. Selfridge vond ik heerlijke serie om te kijken, wat jij saai vind vind ik juist heerlijk rustige TV, geen extra geluiden/irritante muziek. The Bridge en andere Scandinavische series kijken we ook graag, alleen lastig met de taal, je moet altijd de ondertiteling lezen.

    The Wire is de favoriete serie van vriend.

  2. Vroeger keek ik best veel series, maar tegenwoordig komt het er niet meer van, of neem ik mezelf er de tijd niet meer voor. Ik vind films en docu’s wel erg leuk om naar te kijken en zo nu en dan een beetje help mijn man is klusser en de rijdende rechter. Lekker mensen kijken haha.

  3. Ik vind het altijd heerlijk om bij andere mensen in huis te kijken. Daarom ben ik dol op programma’s als Eigen huis en tuin, tv makelaar en zo… Ideetjes opdoen om in mijn eigen huis of tuin te gebruiken.

  4. Momenteel kijken we samen naar the blacklist, ik alleen naar Once upon a Time. Orphan black vond ik goed. Missing ook. Breaking bad een absolute topper. Kan nog wel even doorgaan zo! 🙂

  5. Ik vind het altijd heerlijk om bij andere mensen in huis te kijken. Ik ben net met House of Cards begonnen, en ik ben er het helemaal mee eens dat het een prachtige tv-serie is. Eigenlijk wil ik en nieuwe televisie kopen want mijn oude is bijna kapot en ik ben wanhopig.

Leave a reply

CommentLuv badge