Dat wordt er niet bij verteld: kinderen op het platteland

In het algemeen wordt het platteland, als plek om je kinderen op te voeden, best wel verheerlijkt vind ik. En het heeft ook zeker zijn voordelen: veel ruimte, de natuur om je heen, kinderen kunnen zien hoe dingen groeien en er is veel rust.

Maar na zeven maanden platteland concludeer ik dat, als moeder, het leven op het platteland zwaarder is. In de stad had ik de logistiek van ons gezin zo georganiseerd dat ik bij wijze van spreke gerust ziek kon worden, zonder dat de machinerie knarsend tot stilstand kwam. De jongste kinderen konden dan best in hun eentje naar school lopen, en de oudste kinderen bij de buurtsuper de noodzakelijke dingen halen.

Op het platteland voel ik me wat logistiek betreft kwetsbaarder. Als ik nu ziek word, heb ik een probeem om de jongste twee op school te krijgen. En bij sneeuw en gladheid kan het voor de oudsten problematisch worden om op school te komen, terwijl ze in de stad desnoods te voet of met de stadsbus naar school konden.

Dus als iemand mij zou vragen: ‘Raad je me aan met kinderen van de stad naar het platteland te verhuizen?’ dan zou ik me echt even achter mijn oor krabben. Want het leven op het platteland is heerlijk en mooi, maar er kleven ook nadelen aan.

  • Kinderen kunnen minder snel zelfstandig naar school
  • Kinderen kunnen minder snel zelfstandig naar clubjes en nevenactiviteiten
  • Er is minder aanspraak voor kinderen
  • Er zijn geen speeltuintjes waar ze makkelijk andere kinderen kunnen ontmoeten
  • Je moet als ouder veel meer doen, om de kinderen op clubjes en bij vriendjes te krijgen
  • Er wordt behoorlijk hard gescheurd op de plattelandsweggetjes, wat het fietsen niet veiliger maakt

Dat zijn dingen die er niet bij verteld worden als het gaat over opgroeien op het idyllische, ongerepte platteland. Daarom doe ik het. Bij deze.

Handig: vul hier onder je mailadres in, en krijg een berichtje als er weer een nieuwe post is op Huisvlijt!
Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

21 Responses to Dat wordt er niet bij verteld: kinderen op het platteland

  1. Dochter woont ook wat achteraf. Wij hebben haar deze punten ook voorgelegd, maar zij zaten alleen op de roze wolk. Nu zijn ze ook tot de conclusie gekomen dat het niet allemaal even makkelijk is met 2 ienie mini kindertjes.

  2. Hier wordt veel samen gewerkt met andere ouders op het platteland. Om de beurt rijden, of de 1 brengt en de ander haalt. Mocht de ouder dan eens ziek worden is het heel normaal dat de ander de kinderen mee neemt. Wij hadden maar 1 kind en vond ik het niks om op het platteland te wonen voor hem, wij gingen dan ook pas toen hij het huis verlaten had want voor 1 kind is het helemaal ongezond.

  3. Wij zijn 3 jaar geleden naar het platteland verhuist. Ik ben het helemaal met je eens. Wij hebben 3 kinderen waarvan alleen de jongste nog naar school gebracht en gehaald moet worden. Volgend jaar kan hij ook alleen en breng ik ze alleen nog naar hun sporten. Ik wist dit van tevoren toen we hier kwamen wonen. Wij wonen 3km van het dorp. Dus voor de kinderen goed te fietsen. Zelf had de verhuizing voor hun naar het platteland niet gehoeven. We wonen prachtig en voor ons is het ideaal maar voor de kinderen??? Ze missen de vriendjes in de straat.

  4. Wij wonen ook op het platteland, we hebben 2 tieners en ik heb er totaal geen moeite mee dat we ver van alles wonen. Sterker nog ik vind het heerlijk. Ik heb het nooit als een balasting gezien om de kids weg te brengen naar school, de boodschappen doe ik 1 keer per week. We hebben dan nog het geluk dat de buren 3 kids hebben van de zelfde leeftijd en daar hebben ze altijd mee gespeeld. Plus dat er genoeg te doen is in en om de tuin. Onze kids hebben het ook altijd geweldig gevonden, en ze vinden het nu nog steeds geweldig. Het enige nadeel wat wij ervaren is dat als de kids’s avonds af willen spreken met vrienden dat we dan niet willen dat ze alleen gaan en dan fietsen we mee en komen ze ook weer halen (eigelijk wel tot ergenis van de kids) Maarja veiligheid gaat voor he.
    Groetjes Dreadlocks

  5. Het leek mij ook altijd heerlijk maar de voorwaarde die mijn man stelde was dat ik mijn rijbewijs haalde want hij wilde niet dat ik op het platteland vast zat, en inmiddels woon ik aan de rand van de stad, ook erg leuk heb ik ontdekt en toch de voordelen van de stad!

  6. Het ligt er denk aan in wat voor dorp je woont. Ik ben opgegroeid in een boerendorpje waar de school nog op loopafstand te doen was. Groep 1 en 2 zaten samen in 1 klas en groepen 3 tot groep 8 zaten ook samen in 1 klas. gROEP 3 tot groep 8 bestond toen uit 12 kinderen en we waren hecht samen.
    We leerden om aan de kleintjes te denken. Om zelfstandig te werken en toch was er alle tijd voor iedereen. We hadden een dorpshuis waar een kinderclub zat.
    Genoeg ruimte,akkerlanden,slootjes….als kind een paradijs.
    Geen winkels in de buurt. Met de auto was je een kwartier onderweg om bij de 1e winkel te zijn.
    Geen doktoren,geen tandartsen e.d.
    Wel kwam de rijdende supermarkt langs 1 x per week.
    Uitgaan was niet toegestaan op de fiets.
    Maar de oudere jeugd die dan wel weer rijbewijs hadden namen ons dan weer mee en lette als het ware op ons.
    Kortom…een prachtige jeugd gehad op het platteland.

  7. Jouw hulp voor anderen, jouw huis open voor hen, het werkt ook andersom.
    Sleutel bij de buren, je kinderen (en jij) staan niet voor een gesloten deur. Afspraken maken met je kinderen, (en de buren) als je er iets (onverwachts) gebeurt waarmee je je zelf niet kan redden, wat je bang maakt of i.d. dan ga naar ……..
    Om de beurt met iemand kinderen naar een clubje, training, muziekles, sport, zwemles brengen. Dat hoeft niet eens je naaste buur te zijn, we zijn gewend voor zulke ruildiensten een stukje om te rijden.
    Stille voorwaarde om het goed te houden is vaak, houd het een beetje in evenwicht. Probeer de waarde in te schatten van “noaberschap”, sommige dingen zijn op het platteland heel gewoon, terwijl er in een meer stedelijke omgeving een andere waarde aan wordt gehecht en waarschijnlijk ook andersom.

    Wonen op het platteland is ook leven op het platteland.

    Ik snap best dat de dingen die je opnoemt je tegenvallen maar sommige waren te voorzien. En kinderen die op het platteland geboren zijn, komen dit ook tegen. Als je het fijn vindt om er te wonen komen die andere zaken ook terecht. Ga eens in gesprek met je buren. Zij ondervinden deze dingen ook. Sterkte! En elke voordeel heeft z’n nadeel maar elk nadeel ook z’n voordeel. Als je lekker woont, lukt het vast.
    Veel plezier nog op het platteland!

    Hartelijke groet, Thea R.

  8. Wij zijn juist tijdens mijn zwangerschap van de eerste van een huisje aan de dijk verhuisd naar een huis in de stad. Wel aan de rand van de stad en naast het bos. Daardoor heb ik toch het idee dat ik een beetje buiten woon. Alle voorzieningen (school, winkels, OV, dokter) zitten op loop-/fietsafstand en toch zijn we ook zo in het bos of fietsen we door de weilanden. Voor ons een ideale plek om te wonen! Hoewel ik soms best een groter stuk grond zou willen voor een moestuin 🙂

  9. Het is niet altijd rozengeur, maar het buitenleven biedt toch wel heel veel moois. Als ik mijn kinderen op het weiland zie rondscharrelen, heb ik geen heimwee naar stoep & beton (waar we anderhalf jaar geleden nog middenin woonden). Hier begint nu de zon te schijnen. Daar word je toch vrolijk van!

  10. Nog even aan mijn eigen jeugd denkend, we woonden ook op het platteland en moesten vaak lopen naar school 3 km, Ik heb er nooit moeite mee gehad. Later toen ik naar het voortgezet onderwijs ging moest ik ook 7 km fietsen maar we gingen altijd samen. Opwachten bij de kerk tot ze er allemaal waren en bij weer en wind. Mijn ouders hadden geen auto. Het is maar net wat je gewend bent. Toen wij naar het platteland verhuisden was ik 9 jaar.

  11. Het ligt er wel aan waar je woont in e stad en waar of welk dorp.
    Wij moesten met vier kleine kinderen juist alles met de auto doen in de stad. Zelf naar school fietsen was niet veilig en lopen te ver (en ook niet veilig) Vriendjes woonden ook verder weg. (op de paar kinderen in de straat na)
    In het dorp waar we naartoe verhuisden konden ze wel zelf op de fiets naar school en naar bijna alle vriendjes. Omdat we in een wat groter dorp wonen met regiofunctie , is hier alles: bibliotheek, zwembad, sportclubs…
    Juist nu de kinderen uit huis zijn wordt het lastiger. Ze zijn nu afhankelijk van het OV om een weekend thuis te komen en dat is duur en kost veel tijd.
    Mijn conclusie blijft toch : weg gaan uit de stad was het beste wat we hebben kunnen doen . De kinderen hebben er veel vrijheid door gekregen.
    Anet

  12. Mwoah wij wonen ook op het platteland maar wel in een dorp met 2500 inwoners dus twee scholen zelfs een middelbare school een supermarkt en de trein vlakbij. Ik vind het geweldig voor de kinderen. Alleen zijn er hier erg veel sociaal onaangepaste mensen die in de steden uit hun huis zijn gezet komen wonen waardoor de leefbaarheid behoorlijk is aangetast. En ik kan het weten want onze dochter van tien is bedreigd en durft niet eens meer zelf naar school….

    • Wij wonen echt op het platteland, en het dichtsbijzijnde dorp met een hele dure Spar is 4 kilometer verderop.

      Wat afschuwelijk dat je tienjarige dochter bedreigd is! Hopelijk wordt er wat gedaan aan de leefbaarheid bij jullie in het dorp.

    • Als ik je blog goed heb gevolgd, ben je niet een groot liefhebber van koken. Toch raad ik je echt aan een kast in te richten als voorraad voor houdbare spullen uit een goedkopere winkel. Want dan hoef je die S.par niet om het hutjemutje te gebruiken en kun je je aandacht en tijd sparen voor de afspraken die jullie voor je gezin wel nodig en prettig vinden.

  13. Wij woonden erg achteraf met alle door jou genoemde nadelen, 5 jaar geleden besloten we naar de stad te verhuizen, ik vind het een genot, eigenlijk vooral voor de kinderen. Over een jaar of 8 willen we graag weer “naar buiten” maar nu genieten we van de voordelen van de stad.

    • Wij wonen op 3,5 kilometer afstand van het dorp ( met 4000 inwoners).
      De kinderen zijn nu groot en redden zichzelf, maar het klopt echt dat je met kleine kinderen harder moet werken aan sociale contacten en het heen en weer brengen van en naar school en sport clubjes.
      Ik probeerde dan ook nog om zoveel mogelijk op de fiets te doen. Kinderen kwamen tussen de middag thuis eten. Zelf fiets je ( met of zonder de toen houten fietskar) de kilometers natuurlijk dubbel. Je moet tenslotte ook weer naar huis.
      ‘s Winters is het vaak nog donker in de ochtend. En op sommige stukken ( open gedeeltes) flink koud. Bij speelafspraken reed ik bijna altijd zelf. Ongeacht of de kinderen thuis of bij vriendjes speelden ( vaak hadden ouders destijds maar een auto, dan is tussen de 7 en 12 kilometer erg ver als je ook andere kinderen hebt en voor je eten moet zorgen). Omdat wij buiten het dorp woonden , vond ik de speelafspraken altijd extra belangrijk, vandaar dat ik het vervoer dan met liefde op me nam. Zowiezo zien bezoeker meestal alleen de voordelen ( ruim wonen, binnen en buiten). De nadelen ( vervoer kinderen, stookkosten,heel veel werk en extra kosten) ziet men vaak niet.Nu is het makkelijker. Maar kleine kinderen en platteland is leuk in en om huis. Maar soms knap lastig met vervoer e.d.

  14. Wij wonen aan de rand van een grote stad. De stad zelf is met de fiets op amper 25 min fietsen. Indien we het openbaar vervoer zouden willen gebruiken om naar het stad te gaan, moeten we een vijftal minuutjes stappen. Wij vinden de ligging van ons huis ideaal en mijn man gaat al jaren met de fiets naar zijn werk (6 km enkel).Eigenlijk wonen we dicht tegen de stad en hebben er de voordelen van (scholen, winkels) maar anderszijds wonen we vrij rustig en hebben een tuin van 800 vierkante m : misschien niet supergroot maar voor ons groot genoeg om een gazon en moestuin te hebben. We worden al wat ouder en dan vind ik het ook belangrijk dat alles goed bereikbaar is zonder auto want wie garandeert dat we binnen een tiental jaar nog met de wagen zullen kunnen rijden ? Van onze woonplaats raken we te voet, met de fiets of indien nodig met het openbaar vervoer heel makkelijk naar het stad, winkels, ziekenhuis en dat vinden we heel belangrijk. Onze dochter woont ‘in het hol van Pluto’ : zeer open en landelijk maar ze heeft altijd de auto nodig wil ze ‘ergens’ naar toe. Eens de kinderen naar het middelbaar gaan, wordt het vervoer naar school een probleem aangezien het dichtst liggende station al op 12 km fietsafstand van haar huis ligt en de treinverbinding met de stad (waar de school ligt waarvoor ze opteert) niet ideaal is. Tja, toen ze het huis kocht leek het ideaal om echt op de buiten te wonen maar na een aantal jaren dat ze er woont en de nadelen ervan ondervonden heeft, denkt ze er wel anders over.

  15. Ik ben opgegroeid op een akkerbouwbedrijf, tot m’n 11e. Fietste met mijn broers mee naar school. Daarna op een dorp gewoond maar wel altijd vrij en wat achteraf. Ik heb geen ervaring met het wonen in de stad. Het lijkt mij benauwend, omdat ik het niet gewend ben. Maar alles zo dichtbij te hebben lijkt me wel prettig. Ik vind dat nu ook het grootste minpunt van het platteland, die afstanden. Maar verder vinden we het allemaal heerlijk. Je bent er op ingesteld.

Leave a reply

CommentLuv badge