De evolutie van tumtummetjes

Naast chocola vind ik een tumtummetje op z’n tijd wel lekker. Maar dan niet die van RedBand, want die smaken veels te veel naar fruit. De oranje tumtummetjes van RedBand smaken naar sinaasappelschil, de groene naar hoestsnoepjes, en de gele naar strepsils. Nee, doe mij maar een zak tumtummetjes van het huismerk van de Jumbo of de AH.

Eerst de rode en de gele

Zo’n zak schud ik dan uit in mijn koekjesdoos, met op de deksel Maxima en prins Willem Alexander toen ze net verloofd waren. Die doos is zo stom, dat hij weer ‘kan’. En dan begin ik: systematisch eet ik eerst alle rode en gele tumtummetjes op. Eén rode met één gele, want ik vind die combinatie lekker. Na een tijdje zijn alle rode en gele tumtummetjes op, en dat vind ik dan jammer. Dan ga ik over op de oranje tumtummetjes.

Niemand wil de ‘harde’

Als die ook op zijn, heb ik nog een hele doos vol tumtummetjes, maar die blief ik niet. Dus dan ga ik naar de keuken, en doe wat over is in een glazen bonbonschaaltje, en zet dat op de tafel. En dan laat ik het verder over aan de natuur. Binnen twee dagen is het schaaltje leeg. Met uitzondering van de ‘harde’ tumtummetjes die echt niemand lust.

Mijn oudste dochter eet de zachte witte en groene tumtummetjes op.
Mijn man eet die harde chocoladeschijfjes met witte spikkeltjes op.
Mijn moeder vindt de ‘bonte’ tumtummetjes met vele gekleurde spikkeltjes lekker.
En mijn middelste zoon eet de paarse tumtummetjes.

Er zijn tumtummetjes in vele smaken, en iedereen bij ons thuis vindt weer andere lekker.

Lust jij tumtummetjes?
En wat is jouw favoriete smaak/kleur?

Neem een email abonnement!

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: