Wat draag je naar een uitvaart?

begrafenis kleding

Een maand geleden had ik een begrafenis. Een buurvrouw was overleden.

Voor zo’n uitvaart kleed ik me met aandacht.

Ik heb een begrafenisjurk

Eerlijk gezegd heb ik zelfs een soort ‘begrafenisjurk’. Die trek ik altijd aan bij begrafenissen. Hij is donkerblauw en daardoor stemmig, keurig van lengte en netjes. Ik vind het erg belangrijk om er netjes en stemmig uit te zien bij een uitvaart. Het is mijn manier om te laten zien dat ik moeite heb gedaan, en dat ik de ernst van de gebeurtenis invoel.

En hier onder mijn ‘begrafenis jas’. Van wijlen V&D, dus dat is wel toepasselijk ; )

begrafenis jas

Ooit was het de norm om als vrouw in een zwart mantelpakje en vaak ook nog een hoed naar een begrafenis te gaan. Maar dat is nu niet meer nodig, tenzij je het zelf prettig vindt natuurlijk.

Wat draag je naar een uitvaart?

Net als bij een bruiloft gelden voor een begrafenis bepaalde regels en normen. Maar net zoals bij bruiloften worden die regels en normen steeds persoonlijker en individueler. Hoe weet je dan welke kleding geschikt is en/of verwacht wordt?

Daarvoor zijn er gelukkig een aantal handige trucjes en hulpmiddeltjes!

1. Lees de rouwkaart!

Net als bij uitnodigingen voor bruiloften wordt op rouwkaarten soms een dresscode vermeld. Dan wordt bijvoorbeeld gevraagd om allemaal in een bepaalde kleur te komen. Staat er geen dresscode op? Bestudeer dan de rouwkaart zelf op stijl en uitstraling. Is het een hele klassieke rouwkaart? Dan kun je er van uitgaan dat op de begrafenis stemmige, nette kleding wordt verwacht.

N.B. Je hebt tegenwoordig ook digitale rouwkaarten om een uitvaart aan te kondigen. Die kwam ik tegen op de site Uitvaart compact die zich profileert met budget begrafenissen.

2. Met deze 3 kleuren kun je niet fout gaan!

Biedt de rouwkaart geen indicatie van de verwachte kleding? Dan zijn er 3 kleuren waarmee je hoe dan ook goed zit bij een uitvaart:

  1. Zwart
  2. Grijs
  3. Donkerblauw

3. Kies hoe dan ook voor nette kleding.

Op een begrafenis geeft het geen pas om in slordige, kapotte of zwaar afgedragen kleding te kopen. Dus geen afgetrapte gympen, kleding met vlekken of scheuren.

4. Houd accessoires rustig

Een handige vuistregel bij begrafenissen is om maximaal twee opvallende accessoires te hebben. En niet te schreeuwerige accessoires. De reden is dat dit afleidt van de begrafenis en de ernst van de situatie.

Tenzij op de rouwkaart anders vermeld staat natuurlijk.

5. Zonnebrillen: hoe zit het daar mee?

Een (ingetogen) zonnebril mag. Het kan soms ook een manier zijn om jezelf een beetje af te schermen van alles om je heen. Tracy Ullman zong destijds niet voor niets: ‘Oehoe sunglasses, to hide behind!’ Maar zet je zonnebril binnen wel af. Je bent tenslotte niet één of andere celebrity die last heeft van paparazzi. En zeker als je gaat condoleren is het netjes als je je zonnebril af doet.

Meer weten over wat te dragen bij een uitvaart?

Er is een heus boek over etiquette rondom begrafenissen: Protocol & Etiquette rondom de uitvaart. Het kost 39,95.

Lees ook mijn post over rouwclowns. Dat is een nieuw fenomeen bij een uitvaart!

Wat trek jij aan bij een uitvaart?

45 Responses to Wat draag je naar een uitvaart?

  1. Als ik naar een begrafenis ga dan draag ik kleren in een rustige kleur . redelijk netjes. Geen spijkerbroek of sneakers. Weet je dat men vroeger bij begrafenissen geen sieraden droeg ? Behalve parels, wrsch. omdat deze op tranen lijken. Je ziet het nog weleens bij rouwbloemen, er zitten dan om het lint vast te maken een paar van die lange naalden met een parelkop door.

  2. Op mijn laatste ontvangen begrafeniskaart stond ‘Kom zoals je bent’ Dat vond ik een zéér bevrijdende toevoeging om je niet in allerlei aanpassingen te hoeven beklemmen.

  3. Ik heb er twee gehad op een paar weken tijd een goede vriend en een schoonbroer en daarbij droeg ik een zwarte broek en een zwart vest met een wit shirt soms draag ik ook een wit lederen vest met een groen shirt ,het gaat er om een beetje deftig gekleed te zijn want je ziet soms iets waarvan je zegt doe dat thuis aan.

  4. Ik had ooit net zo’n soort donkerblauwe jas als jij laat zien. Mijn man vond het helemaal niets, maar ik vond hem zeer gepast voor begrafenissen.
    Op een dag was de jas uit mijn kast verdwenen. Had mijn man hem in de kledingcontainer gegooid!
    De laatste jaren hebben we helaas de nodige begrafenissen bijgewoond, en inmiddels is mijn man het met me eens dat die blauwe jas daarvoor zeer geschikt zou zijn geweest.

    Ik vind het van fatsoen naar overledene en nabestaanden getuigen als je je kleding aanpast aan wat gewenst is. Staat er op de kaart “vrolijk”of “wit” of zoiets, dan houd je je daaraan, anders is stemmige kleding gewenst.

  5. Ja om er nu helemaal anders uit tr zien dan normaal vind ik ook weer wat ..lees: zwarte hoed, mantelpakje, zwart, zwart. Ik zou het ingetogen houden, sober gekleed, maar wel wat bij mij past.

  6. Ik heb een zomer begrafenis set en een winter. Helaas ook erg veel begrafenissen meegemaakt. In de zomer en grijze broek, lichtgrijs shirt en mouwloze blouse met een werkje. Winter een zwarte mouwloze jurk…. naar keuze kleur t shirt eronder en sjaaltje. Dat kun je overal heen aan! Ik hou van goede klassieke basis “stukken” in de kast.

    Op de begrafenis van mijn vader droeg ik een speciaal gekochte jurk. Ik moest de uitvaart ‘leiden’ en spreken. Die jurk heb ik nooit meer aangehad….

  7. Bij de begrafenis van mijn engeltje had ik lichte kleuren aan.
    Verder heb ik een zwarte broek, shirt/ hemd en vest. Bij mijn vader was ik volledig zwart gekleed. Bij mijn moeder had ik zwarte broek, roestkleurig hemd en zwarte vest. Ik heb steevast een zwarte “geklede”broek, zwart shirt en zwarte vest

  8. Omdat ik ze ook professioneel soms doe heb ik sowieso voldoende in de garderobe ervoor. Gewoon, zwart. Rok, bloesje of jurkje met 3/4 mouwen.

    Ik zou me altijd houden aan de wens van een familie. En zelf maakt het me ooit echt niet uit hoe mensen willen komen. Voel je je het lekkerst in je joggingbroek, mij best 🙂

  9. Gelukkig is mijn laatste begrafenis alweer bijna 12 jaar geleden, maar ik heb wel een jurk in de kast die ik zou kunnen dragen. Moet m wel weer even passen of het echt lukt. Hoop dat het nog lang duurt voordat ik er weer een heb. Maar ik zou me aan de wensen van de overledene willen houden, zijn er geen specifieke wensen kies ik voor een zwart pak of jurkje.

  10. Ik heb juist hetzelfde. Een begrafeniskleed dat ik dan alleen aandoe. Is zwart met mosgroen. Het kleed zit ergens heel klein opgevouwen in een hoekje in mijn kleerkast. Ik kijk er absoluut niet graag naar door de emoties die er aan hangen.

  11. Zwarte rok, parse bloes, zwart vestje of jasje, zwarte schoenen, haar in een gladde knot, trouwring om, onopvallende kleine oorbellen van zilver.
    Donkerblauwe rok, donkerblauwe bloes, zwarte schoenen en jas, haar in een gladde knot, trouwring om, onopvallende oorbellen van zilver.
    Antraciete pantalon, paarse bloes, antraciet jasje, zwarte schoenen, haar in een gladde knot, trouwring om, kleine zilgeren oorbellen.
    Ik ga zelden in volledig zwart ( ik heb de optie in mijn kast), donkerblauw, antraciet en paars zijn kleren die ik veel draag, normaal gesproken met fellere tinten, maar gecombineerd zijn ze sober genoeg voor een begrafenis.

    Mijn tante wilde kleur, ik droeg mijn paarse jurk met een kersenbloesemshawl die ze mij cadeau had gedaan, ik had mijn antraciete jasje erover en mijn schoenen hadden een blauwe tint die in mijn shawl voorkwam. Voor de rest hetzelfde recept, haar in een gladde knot, trouwring om, kleine zilveren oorbellen.
    Haar kinderen droegen paars, blauw, groen, rood, oranje, mijn oom droeg zijn trouwpak met een roze overhemd. Ze hadden allemaal een zwarte riem, zwart pochet, zwarte stropdas, zwarte shawl,zwarte schoenen. Alles bij elkaar was het hoewel verdrietig een mooie dag. Mijn nichtjes stuurden me naderhand een foto die ze hadden gemaakt toen ik bij het graf stond. Er stond bij dat ze vonden dat ik er zo precies uitzag als mijn tante het had bedoeld.

    Ik doe niet aan assecoires op een begrafenis. De shawl was omdat mijn tante me die had gegeven voor bij specifiek die jurk. Geen blikvangers is mij altijd geleerd. Dus geen ruches, patronen, bling, grote tas, loswapperend haar, geen felle kleuren, geen uniek model.

    In geen van mijn setjes ben ik under of overdressed. Niemand zal zich iets van mijn kleding herinneren, en dat is de bedoeling.

  12. Ik had afgelopen weekend nog een uitvaart. Was inderdaad in het zwart. Een zwart jurkje, op lengte let ik overigens niet zo. Ik vind eigenlijk dat je gewoon moet komen zoals je bent. Ligt natuurlijk ook weer aan de leeftijd van de persoon en welke band je met diegene hebt. Voor de uitvaart van onze dochter moest iedereen iets rose aantrekken. Daar wilde we geen sombere stemming hebben (voor zover dat kon natuurlijk).
    Roelina recently posted…Working Tuesday: de twijfels van een full time werkende moederMy Profile

  13. Vorige week hadden we een uitvaart en ik moest ook even goed denken wat ik aan zou doen. Ik heb niet zo veel heel nette kleding. Ik kwam uit op een nette, donkere broek. Daarop een zwart coltruitje en een donker bordeaux rood vestje. Mijn man gaat altijd in pak naar een uitvaart. Het viel me op dat we bijna overdressed waren als niet direct nabestaanden. Veel mensen kwamen gewoon in spijkerbroek en niet echt heel netjes. Toch zou ik en volgende keer weer voor iets nets gaan.
    De uitvaart waar wij bij waren was van iemand in de tachtig. Je ziet vaker dat er dan niet gecondoleerd wordt. Nu ben ik gelukkig niet zo vaak bij uitvaarten, maar ik vond dit heel mooi en persoonlijk gedaan. Na afloop van de herdenking waarbij alleen nabestaanden herinneringen vertelden over de overledene, was er ook geen condoleance. Er werd gezegd dat de gasten naar de koffiekamer konden en dat de nabestaanden zelf een praatje zouden maken met de gasten. Dit is zoveel persoonlijker dan alleen een hand geven.
    Verder konden de nabestaanden erbij zijn op het moment dat de kist de crematie oven in ging. Ik weet niet of ik voor zoiets zou kiezen, maar het maakt het wel duidelijk een afscheid. Dit was (voor de duidelijkheid) niet voor de gasten.
    Mijn man en ik hebben het er al over gehad hoe wij het voor ons zelf willen. Er ligt geen draaiboek klaar, maar we weten wel genoeg. Toen mijn schoonmoeder vorig jaar overleed had ze een map klaar voor haar uitvaart. Dat vonden de kinderen heel fijn. Zo stonden alle namen en adressen vermeld waar de rouwkaart naar toe moest, welke uitvaartverzekering gebeld moest worden. Ik had mijn schoonmoeder jaren geleden al geholpen door het boekje van de uitvaartmis te typen. Zo had ze zelf de gebeden en gezangen al zoveel mogelijk zelf uitgezocht. Niemand van de kinderen is nog belijdend katholiek en dat zou een maken van een mis voor haar veel ingewikkelder maken. Nu konden de kinderen alles regelen precies zoals mijn schoonmoeder het gewild heeft. Dit was dus een uitvaartmis in een katholieke kerk met het kerkkoor waar ze zeer lang lid van geweest is. Het was een mooi en waardig afscheid. Zo fijn dat het nu zoveel persoonlijker kan.

  14. Heel eerlijk: ik heb maar 1 begrafenis meegemaakt in heel mijn leven. Van mijn collega. Ik heb me toen ook met aandacht gekleed; een lichtroze bloesje in mijn lichtgrijze knielange rok en daaronder zandkleurige glossy ballerina’s. Anja gaf me altijd complimentjes als ik dat aanhad. Daarom vond ik dat passend bij haar afscheid. Dat wilde ik nog een keer voor haar aandoen…niemand was overigens in het zwart destijds. Anja was een heel fleurig type…
    Essma recently posted…Fietshelm | overbodige luxe of pure noodzaak?My Profile

  15. Een dresscode voor een uitvaart heb ik nog nooit gezien bij mij in de omgeving. Zelf draag ik altijd rustige kleding, het liefste zwart en inderdaad geen heftige accessoires. Liefs.x
    Joyce rdt recently posted…#172My Profile

  16. Belangrijker dan kleding vind ik gepaste manieren. Vreselijk die luidruchtige bar verhalen. Er is natuurlijk ook verschil, bij mijn schoonvader was iedereen in het zwart en ingetogen. Bij mijn oma was iedereen in veel kleur en zongen en dansten(Surinaams, niet blij dat ze er niet meer was), bij een oude vriend iedereen iets van leer en de verhalen (want zijn leven) waren hilarisch.. Het verschilt overal. Maar respect is de mooiste accessoire.

Leave a reply

CommentLuv badge