Kinderkleding toen en nu

vintage kinderjurkje
Jurkje van mijn jongste zus. Is het niet schattig?

Ik groeide op met merken als Esprit, Mexx, Jackpot en in het duurdere segment: Oilily. Maar meestal liep ik in kleding van de C&A en Hema.

Mijn eigen kinderen kleedde ik in een mengeling van H&M, Hema, Zeeman en Wibra.

Sindsdien zijn er allerlei kinderkledingmerken bij gekomen.

En ik moet regelmatig constateren dat ik behoorlijk achterloop.

Kinderkledingmerken 2017

Eén van mijn maandagochtendvriendinnen werkte een tijdlang bij een exclusieve kinderkledingwinkel. Van haar hoorde ik over de kinderkledingmerken die anno 2017 hip en populair zijn. Zoals Ninni Vi en Brand. Ze waren echt compleet nieuw voor me.

Ik moet zeggen, dat ik bepaalde hedendaagse namen van kinderkleding merken wel erg leuk gevonden vind. Sommigen zijn heuse woordspelingen.

Kijk maar:

  • B.Nosy. Deze vind ik leuk vanwege de betekenis: ‘Wees nieuwsgierig’.
  • Dirkje babykleding. Ik vind Dirkje gewoon een leuke naam. Een beetje zoals de naam van mijn jongste dochter Teuntje.
  • Knot zo bad. Deze vind ik leuk vanwege de woordspeling : )
  • Happy horse. Geen woordspeling of speciale betekenis, maar het klinkt gewoon zo blij. Ik stel me meteen een blij paardje voor dat rondhuppelt door de wei.

En deze naam vind ik drie keer niks…

Een merk dat ik links zou laten liggen vanwege de naam is een naam als Born to be famous… Ik vind dat zo zelfingenomen en hoogdravend klinken. En ik denk dan ook: ‘Arm kind! Wat een hoge verwachtingen zijn er van jou!’

Hetzelfde heb ik met van die brutale teksten op kindertruitjes. Zoals: ‘Here comes trouble!’ Ik ben daar beslist geen fan van!

Wat is er zoal te koop op kinderkleding gebied?

Wat me opvalt aan de kinderkleding die ik tegenkom op internet is dat er veel van jersey is. Dat vind ik slim, want jersey zit lekker en is comfortabel. Zeker voor kleine kinderen lijkt me dat heerlijk. Zo zie ik bij een merk als Quapi veel schattige joggingbroekjes en ook jersey rokjes.

Ook zijn de materialen meestal van natuurlijke materialen of katoen. Ik kom niet zoveel polyester tegen. Terwijl mijn zusjes en ik destijds geregeld in polyester jurkjes liepen. Zoals het polyester jurkje van mijn jongste zusje bovenin deze post : )

Veel moeders beginnen webshop

Er zijn ook steeds meer handige moeders die zelfgemaakte kleding verkopen via hun eigen webshop. Ik vind het prachtig als mensen hun talenten op die manier kunnen gebruiken. Een goed voorbeeld van zo iemand is Karin, die ik ooit interviewde over haar kinderkleding winkel VOS design.

Karin begon haar eigen kledinglijn omdat ze zich zorgen maakt over de kledingindustrie en uitbuiting.

Conclusie over kinderkleding anno 2017

Mijn conclusie is dat kinderkleding anno 2017 zeer kindvriendelijk is. De meeste kleding is gemaakt van soepele jersey eng natuurlijke materialen, zodat het lekker zit. En de kinderen kunnen ook echt kind zijn in de kleding. Het lijken niet net kleine volwassenen.

Waar koop jij kinderkleding?

37 Responses to Kinderkleding toen en nu

  1. Mijn kinderen kopen zelf hun kleding, maar vroeger maakte ik ontzettend veel voor ze. Het lijkt mij ook leuk om een webshop te hebben met zelfgemaakte kleding. Aan de andere kant ik heb in het verleden ook wel eens voor iemand anders wat gemaakt en o jee als er een naadje scheef zat…dat weerhoudt mij ervan om er mee te beginnen.
    mevrouw williams recently posted…Diploma uitreikingMy Profile

  2. Ik heb veel verschillende merken in de kast hangen o.a z8(zacht), quapi, molo, retour, ninni vi, desigual, nono, someone en funky xs. Dit wissel ik ook af met een jurkje van kruidvat of action. De leggings komen ook regelmatig van de zeeman. Die koop ik er niet altijd bij.

    Ik vind alle kinderkleding gewoon te leuk. 😉

  3. Ik vind kinderkleding van de merken vooral mega duur en onbetaalbaar voor mensen met een normaal inkomen. (wij verdienen ruim boven modaal) Die van mij draagt: kringloop, Leger des Heils, Wibra, Zeeman.

    En dan de kwaliteit van de dure merken: in broeken vaak draaipijpen omdat de stof tijdens het snijden in model is getrokken waardoor na het eerste wassen de vezels weer terug willen en de broek gewoon niet meer goed in model is. Mouwen die gaan lubberen, shirtjes die te kort worden (zie boven met de draaipijpen) Reden voor ons om daar dus niet meer te kopen.
    En nee dat komt niet door de droger: die hebben we niet, en niet door te heet wassen want we wassen max op 40°C.

    En dan hebben we het nog niet over het ontwerp etc gehad. Voor jonge meisjes is alles maar schattig en roze. Lekker dan, dochter heeft jaren in jongenskleding gelopen want er was gewoon echt niets leuks te krijgen voor haar. Gelukkig zijn we nu door die fase heen maar echt veel is er nog niet te krijgen voor stoere meiden van 10.

    • Merkkleding te duur voor mensen met een normaal inkomen… ligt maar net waar je prioriteit ligt en of je het een beetje slim aanpakt. Ik betaal echt niet voor alles de volle mep. En daarbij het verkoopt prima door.

      Een primark shirtje is na een paar keer verwassen of gekropen. Dus mentaliteit gooi maar weg. Dat staat mij tegen.

      Idem met wibra en zeeman leuk voor een seizoen en daarna echt op.

      Twee jaar geleden kocht ik een winterjas voor 85 euro. Mijn dochter heeft deze 2 winters gedragen. Daarna heb ik hem verkocht voor 40 euro. Dat betekent dat de jas per winter 22,50 heeft gekost. Jas was nog prima geschikt voor een derde winter. Misschien ook nog wel een vierde. Beter voor het milieu.

    • Wat vervelend dat je slechte ervaringen hebt met merkkleding. Als er één ding is wat ik daar meestal over hoor, is dat de kwaliteit wel beter is dan van bijvoorbeeld de Zeeman. En dat het zich daardoor uiteindelijk terugbetaalt. Zeker als je merkkleding tweedehands koopt.

      Maar blijkbaar is zo’n merk dus niet altijd een garantie voor kwaliteit.
      Vlijtig Liesje recently posted…Loslaten 1.0My Profile

    • Geen kringloop in de buurt ? Alle kinderen hier dragen bijna alles tweedehands en ook de merken die hier genoemd worden en veel meer bv oudste dochter heeft een Protest winterjas voor nog geen handvol euro,s zocht de jas op en kost nieuw bijna 200 euro 🙂 Zelfde doen we ook met schoenen. En er is zat goede merkkleding wat echt mooi blijft en zeker de moeite waard is om gedragen aan te schaffen.

      • Wat een leuke vondst, die Protest winterjas! Zeker als die normaliter 200,- kost. Ik heb overigens niet het idee dat ze zulke merkkleding hier bij de kringloop verkopen. Maar ik ga de volgende keer eens kijken of ik deze nieuwe merken daar tegen kom!
        Vlijtig Liesje recently posted…Vandaag eet ik….My Profile

  4. De meeste bekende merken vertrouw ik niet qua kindvriendelijkheid. Ik zie meteen donkere gammele fabrieken voor me met veel te jonge kinderen achter een naaimachine…..

    Daarom koop ik tegenwoordig eigenlijk alles bij een klein winkeltje in mijn stad. De mevrouw in deze winkel maakt alles zelf. Alleen maillots en ondergoed blijft moeilijk dus dan wijk ik helaas toch nog te vaak uit naar de door jou genoemde merken.
    En ja. Daarnaast tweedehands. Blijft moeilijk het helemaal “goed” te doen als je op budgetten let.
    Mariimma recently posted…New WordPress.com for Lightroom Makes Publishing Your Photos EasyMy Profile

    • Wat leuk dat die mevrouw haar eigen kleding maakt en zo kan verkopen. Dat moet toch heerlijk zijn als je een talent hebt en dat je daar je werk van kunt maken. Heeft ze ook een webshop?

      Ik ben benieuwd: wat maakt maillots en ondergoed moeilijk?
      Vlijtig Liesje recently posted…Loslaten 1.0My Profile

  5. Kledingmerken komen en gaan, ik heb eens bij Scouph gekocht, tevreden, jaar erna zaak weg?! Voor jongens vind ik Chaos ;n Order leuk (slanke mode en ook omdat de naam zo goed bij ze past 🙂 ) Voor meisjes geen favoriet. Dochter kiest gewoon zelf wat ze leuk vindt, en dat is (nog gelukkig) ongeacht het merk. Als klein meisje wurmde ik haar graag in lange a-lijn jassen en jurken, maar dat is nu not done meer. Stoer, moet het zijn! Wat er hip en hot is op het VO, ik heb geen idee. Zoon zelf trouwens ook niet…
    Mammalien recently posted…Heugelijk nieuwsMy Profile

    • Chaos vind ik ook een grappige naam voor een kledingmerk. Wat dat betreft sta ik te kijken van de leuke namen die ze bedenken.

      Fijn dat je dochter gewoon haar eigen smaak heeft, ongeacht het kledingmerk.

      Van wat ik er van zie op middelbare scholen is het voor meisjes veelal skinny jeans en lang blond haar.
      Vlijtig Liesje recently posted…Loslaten 1.0My Profile

  6. Dat is wel heel lang geleden. Ik kocht veel bij Zeeman. Later voor de oudste veel bij Wibra (broeken waren daar lang en smal, dus goed model voor oudste zoon), voor de jongste kocht ik broeken bij de Hema want die waren wijder en onze jongste was breder gebouwd.
    Later kocht ik bij Kien (bestaat helaas niet meer), Henk ten Hoor, Vogele. Onze jongste heeft een tijd alto kleding gedragen en dat kocht hij bij Large. Duur, maar een prima kwaliteit. Hij is al lang geen alto meer, maar veel shirts zijn nog prima en worden regelmatig thuis gedragen.
    Tegenwoordig kopen ze dus zelf. Al heeft oudste zoon er flink de smoor in dat ie nauwelijks bloezen kan kopen. Hij is lang en slank, maar heeft brede schouders. De mouwen zijn of te kort, of de bloes is veel te wijd. Hij zal richting speciaalzaken moeten.
    Als klein meisje wilde ik dolgraag van die zwarte lakschoentjes (ben van ’66) en ik was dol op van die schattige jurkjes. Helaas was mijn moeder van het gemak en meer een jongensmoeder. Het had me vast mooi gestaan. Ik was een mooi meisje met poppenogen en blonde krullen.
    ik heb zelf geen dochter gekregen en geen prinsessenjurkjes gekocht. Het was wel heel vertrouwd voor me dat ik zoons kreeg doordat ik altijd al zoveel tussen mannen zat.

    • Oh ja, Kien! Die herinner ik me nog wel : )

      Large kennen ze hier ook, maar die vind ik meestal te duur. Soms koop ik er wel eens een t-shirt in de sale voor de kinderen.

      Zo’n schattig jurkje met lakschoentjes kan ik me heel goed voorstellen. Dat had je vast en zeker schattig gestaan!
      Vlijtig Liesje recently posted…Loslaten 1.0My Profile

  7. Ik maak het ook het liefste zelf. Ik koop ook graag tweedehands en heel af en toe een jurkje bij Desigual. Ik kijk graag bij Quapi, Lovestation22 en B.Nosy om inspiratie op te doen, maar vind de prijzen vaak te hoog om de kleding ook te kopen. Hoewel goede (bio)stoffen ook niet altijd zo goedkoop zijn.

  8. Iedereen moet kopen waar hij/zij zich goed bij voelt en wa’t haalbaar is. Zelf koop ik bijna alleen merkkleding van o.a. Baker Bridge, Vingino, Blue Rebel, Retour, Tommy Hilfiger, Le Big. Net wat ik leuk vindt en tot een bepaald bedrag. Ben niet echt trendy, maar meer basic. Persoonlijk zou ik eerder tweedehands kleding kopen dan slecht zittende kleding. Zoals shirts die na 1 keer wassen er de halve breedte bij hebben gekregen.

    Merken zijn natuurlijk duurder. Maar je merkt het echt in kwaliteit en ook de doorverkoop is vaak goed. Soms koop ik iets voor €60 en gaat het voor €35 weer weg. Het is ook logisch dat er duurdere kleding bestaat, want daar zijn nu eenmaal weer mensen voor. Daarbij is de kleding productie voor een kind niet veel goedkoper dan voor een volwassene. Het zit niet zozeer in de stof, maar vooral in het werk.

    Als je weinig te besteden hebt kun je best creatief zijn. Er is zat leuks te vinden. Ik vind het belangrijker dat er een beetje aandacht aan is besteed, dan dat het van een bepaald merk is.

    • Creatief dat is het woord en die vergelijking is leuk wij zijn hier aan kleden van 4 kids per jaar 0 euro kwijt jazeker je leest het goed als je weet wat de gewilde merken zijn verkoop je dat weer goed door 😉

  9. Mijn dochters lopen in ehhhh, eens even kijken, Tommy Hilfiger en Burberry 🙂 6 zakkenvol gekregen van een collega met een groter inkomen dan ik 😀 Met die kleren hoeven ze dus ook niet voorzichtig te doen, ze mogen helemaal afgeragd worden. Het is door haar 3 dochters gedragen, dan door die 2 van mij, en daarna gaat het nog door naar een kledingbank hier in de buurt, of naar familie in Afrika (afhankelijk van het soort kleding). Ik ben ook nog regelmatig aan het verstellen, lappen opzetten, nieuw knopenelastiek aanbrengen, knopen aannaaien, etc. om zoveel mogelijk leven uit de kleding te halen.

  10. Wat mijn moeder (1941) vooral opvalt aan het verschil tussen vroeger en nu, is dat we nu zoveel tweedehands kunnen krijgen. In onze familie en vriendenkring zitten veel meisjes,dus onze dochter kreeg heel veel. Als ik zelf kleding kocht, was het doorgaans van de kringloop, of andere tweedehands zaakjes. Naarmate ze ouder werden en de kleding langer droegen, droogde de kledingstroom helaas op, dus ging ik kopen bij (alweer) Zeeman, Wibra, tweedehandsmarkten bij het buurthuis, Marktplaats etc. Nu zijn het pubers en hebben ze bijna alles nieuw. Bij mijn dochter is H&M favoriet, mijn zoon koopt zelden iets, die draagt steeds dezelfde broeken en shirts tot ze op zijn en dan is het een opgave om weer iets te vinden. Vaak zijn we voor hem bij C&A geweest. nu hij zijn vader langzaam voorbij groeit draagt hij ook vaak kleren van hem, want Pa is zijn voorbeeld 😉
    Dochter mag zelf gaan kopen, en zoon móet, want niets wat ik koop vindt hij leuk, maar dan hebben ze voor jassen een budget van max. 40,- en schoenen 25,-.

Leave a reply

CommentLuv badge