Dikke pillen: boeken met veel, heel veel bladzijdes

dikke pil

Ik heb er eigenlijk nooit zo bij stilgestaan, maar ik lees niet zo vaak zogenoemde dikke pillen. Boeken met heel veel bladzijdes. Er stond een artikel in de bijlage van De Gelderlander getiteld: ‘Lezen met risico op blessures’.

En met blessures bedoelen ze dan dat je polsen en biceps zo hard moeten werken om het boek hoog te houden dat je er geblesseerd van zou raken!

Ik lees dikke boeken niet, niet zo graag omdat ze te dik zijn of zo. Maar meestal zijn dergelijke dikke pillen van een genre waarvan ik niet houdt. Zoals een familiekroniek die het leven van een gezin beschrijven gedurende 5 eeuwen of zo.

Dikke boeken

In het artikel worden de volgende dikke pillen genoemd:

Die laatste is maar liefst goed voor 1,2 kilo aan papier!

Hieronder een voorbeeld van zo’n dikke pil. Hij ziet er inderdaad indrukwekkend uit….

boek

Mijn dikke boeken

Ik ben er eens even voor naar mijn boekenkast gelopen. Mijn dikste pillen zijn de boeken Kruistocht in spijkerbroek en de omnibus van Joop ter Heul. Die zijn rond de 800 pagina’s.

Als ik er over nadenk, dan geloof ik niet dat ik echt een grote fan ben van dikke pillen. Maar laten we de voor- en nadelen van dikke boeken eens op een rijtje zetten!

Voordelen dikke boeken

  1. Als het een mooi boek is, heb je er lekker veel van : ) Dan is het echt genieten. Je kunt lekker lang opgaan in het verhaal.
  2. De schrijver heeft uitgebreid de tijd om zijn verhaal te vertellen.

Nadelen dikke boeken

  1. Ze liggen zwaar in de hand. Niets voor niets was de olijke titel van het artikel over dikke pillen ‘Lezen met risico op  blessures’.
  2. Ze vragen veel van je tijd.
  3. Een dikke pil vraagt veel ‘commitment’. Het kost heel wat uurtjes om zo’n dikke pil uit te lezen. En zeker als je iemand bent die zich verplicht voelt een boek tot de laatste letter uit te lezen kan dat een nadeel zijn. Bovendien is iedereen druk, druk, druk. Wie heeft de tijd om zo’n dikke pil te lezen?
  4. De schrijver heeft uitgebreid de tijd om zijn verhaal te vertellen. Dit stond bij de voordelen, maar ik vind het ook een nadeel. Want zegt niet het Duitse spreekwoord: ‘In der Beschränkung zeigt sich der Meister?’ Soms is het veel knapper om een verhaal met minder omhaal en woorden te vertellen. Sommige mensen horen zichzelf gewoon té graag praten. Of schrijven in dit geval.
  5. Economisch gezien loont zo’n dikke pil niet. Een roman van ongeveer 300 pagina’s kost rond de 20,-. Een roman die drie keer zo dik is levert 5 euro meer op. Dat staat dus niet in verhouding tot elkaar.

Conclusie over dikke pillen

Ik houd van lezen, en ben iemand die een boek het liefst ook netjes uitleest als ik eenmaal begonnen ben. Dat is één van de redenen dat ik geen fan ben van zo’n superdikke pil. Zo’n dik boek intimideert mij, en ervaar ik als een hoge drempel om er aan te beginnen.

Dan lees ik liever meerdere boeken van een normale dikte.

Hoe denk jij over dikke pillen? Wat is jouw favoriete dikte voor een boek?

42 Responses to Dikke pillen: boeken met veel, heel veel bladzijdes

  1. Ben een fan van de boeken van Rosamunde Pilcher. Heeft hele dikke en minder dikke boeken geschreven.
    Misschien wel een beetje zoetsappig maar zo lekker ontspannend. Zonder geweld en de sfeer is geweldig.
    Heb ze allemaal en al meerdere malen gelezen

  2. Nu ik erover nadenk hou ik niet van dikke pillen. Doe mij dan maar liever een serie boeken.
    Net zoals ik meer van series dan van films hou 🙂

    Ik moest trouwens een beetje lachen om je praktische berekening van het rendement voor de schrijver… 🙂 Mijn conclusie: een slimme schrijver schrijft een serie boeken in plaats van één dikke pil 😉
    Huiselijk genoegen recently posted…Moederschap : de poep – scheet faseMy Profile

  3. Ik wissel af, dikke pillen thuis, pockets in de trein. Sowieso zijn pockets in de trein handig, dat is vaak toch minder “zware” kost om te lezen en je moet niet de uitstaphalte vergeten omdat je helemaal in je boek opgaat.

  4. Ik vind alle boeken van de Aardkinderen geweldig. Goed voor een 7-800 pagina’s elk. Heerlijk. Ik heb ze inmiddels 2x gelezen en vind het jammer als ze uit zijn. Van Jean M. Auel.

  5. Ik vind een dik zwaar papieren boek gewoon niet handig om te lezen. Het vouwt niet lekker open, het is zwaar, vooral lezen op de bladzijde die opeens heel hoog ligt omdat de rest van het boek er onder ligt is niet fijn.

    Tegenwoordig heb ik een ereader en maakt het me niet meer uit. Bijkomend voordeeL; ik zie het einde niet zo aankomen omdat je niet voelt hoeveel boek je nog moet. Dat maakt het extra spannend! (En dan niet stiekem kijken naar de percentages bovenaan de bladzijde..)
    Mammalien recently posted…De schoonheid van de cijfertjesMy Profile

  6. Dikke pillen.. ik dacht serieus dat je het over medicijnen had haha.
    Dikke boeken vind ik niet zo heel tof, voordat ik er in ben begonnen ben ik er vaak al klaar mee (heel slecht, ik weet het). Dus liever niet, maar als het boek echt heel goed is dan wil ik me er wel aan wagen. Liefs.x
    Joyce rdt recently posted…#145My Profile

  7. Hmm als ik kijk naar wat ik lees, laat ik dikke pillen meestal links liggen, gewoon ook omdat ik ze niet interessant vind. Ik lees meestal boeken rond de 300 a 400 pagina’s. Blijkbaar kijk in de biebautomatisch naar een bepaalde breedte van de rug van het boek. En koop ik een boek dan is het vaak digitaal, dan valt het niet eens op of het een dikke pil is. 😃
    Veronique recently posted…Jorrit Lepstra – Kanker is keihard knokkenMy Profile

  8. Dat is het voor- en nadeel van een e-reader he, dan zie je niet zo direct of een boek een dikke pil is of niet. Ik lees eigenlijk wel graag lekker dikke boeken, omdat je dan ook wat langer bezig bent. Dan hoef je (in verhouding) minder boeken mee te slepen op vakantie bijvoorbeeld. En ik hecht me altijd erg aan de hoofdrolspelers. Als een boek dan dun is, moet ik ze zo gauw missen.
    Tegelijkertijd houd ik ook niet zo van familiekronieken inderdaad. John Irving vond ik vroeger heel mooi! Het laatste boek dat ik gelezen heb was van Jojo Moyes. Dat was niet echt een dikke pil, maar wel een flink boek gelukkig. Ik mis Lou nu wel. 🙂
    Sjoukje – meergeldminderstress recently posted…Hoe word je gelukkig? Tientallen slimme tips voor grote mensen…My Profile

  9. Heerlijk, hoe dikker hoe liever. Het moet natuurlijk wel inhoud hebben. Enkele van die dikke pillen die ik de afgelopen maanden gelezen heb zijn o.a.: Westerlings oorlog, Alleen in Berlijn, Berlijn de ondergang 1945, De rattenoorlog. Dunne boeken lees ik natuurlijk ook. Verder heb ik zo’n beetje alle Nederlandse klassiekers. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik ze over het algemeen enorm saai vind. Bovendien moet je goed opletten want in het Midden Nederlands komen heel veel woorden voor die beslist niet alledaags zijn. Ooit in een ver verleden aangeschaft omdat een redelijk aantal verplichte stof was tijdens mijn middelbare opleiding. Uniek voor Neerlandici. Die zullen ongetwijfeld hun vingers er kwijlend bij aflikken.
    Ik heb natuurlijk gemakkelijk praten want toen ik nog volop in het arbeidsproces zat en de kinderen nog thuis waren kon je natuurlijk niet elke avond uren gaan lezen. Nu kan dat wel omdat ik in mijn eentje alle tijd heb. Bovendien is er geen televisie in huis en dat scheelt natuurlijk ook.
    Binnenkort maar eens de dozen boeken uitsorteren die ik geërfd heb van mijn ouders en grootouders. Daar zitten ook veel interessante boeken tussen zoals A. den Doolaard en tijdgenoten. Dat zullen er ruim 1000 zijn. Ik kan dus nog even vooruit. Maar in principe lees ik ook alles, van dik tot dun. Het is toch een vorm van verslaving.

Leave a reply

CommentLuv badge