Op kamers: toen en nu

op kamersToen ik op kamers ging vond ik dat erg spannend.

Van het buitengebied van de Achterhoek verhuisde ik naar de grote stad Utrecht.

En mijn buurman had me op onheilspellende toon gewaarschuwd:

‘De verslaafden liggen daar overal laveloos tegen de winkelpuien.’

Dus de eerste weken in Utrecht hield ik angstvallig mijn tas tegen mijn lichaam geklemd, want ik verwachtte elk moment gewelddadig beroofd te worden. Ondertussen vroeg ik me af waar al die verslaafden dan toch waren.

5 strubbelingen toen ik op kamers ging

  1. Ik kon maar niet de bus vinden die mij naar mijn nieuwe kamer zou brengen! Het was nummer 11, maar alle bussen die ik zag hadden nummers hoger dan 20. wist ik veel dat je in Utrecht streekbussen en stádsbussen hebt! In de Achterhoek heb je alleen maar streekbussen… Geen wonder dat ik tussen de streekbussen, de stadsbus naar mijn kamer niet kon vinden.
  2. Verder herinner ik me dat ik me wilde inschrijven bij het stadhuis van Utrecht en ook dat niet kon vinden. Bedeesd vroeg ik een voorbijganger: ‘Waar is hier het gemeentehuis?’ Waarop die honend lachte: ‘Dat is het stádshuis!’
  3. Toen de postbode op een dag een pakketje kwam afgeven, wilde ik hem meteen even een postkaart meegeven om op de post te doen. Onze postbode op het platteland nam namelijk altijd onze post mee, aangezien er geen brievenbus in de buurt was. De beste man keek me aan of ik gek was en zei venijnig: ‘Die mot je zelf op de bus doen!’
  4. Verdwalen! Mijn man mag het graag tegen me zeggen: ‘Als jij een duif was, dan draaiden ze je meteen de nek om.’ Want ik heb totaal geen richtingsgevoel. Maar doordat ik voortdurend verdwaalde leerde ik wel de stad goed kennen : ) Want ik kwam nog eens ergens, ook al was dat dan niet de bedoeling.
  5. Heimwee. Ik heb best een tijdje geworsteld met heimwee. Ik miste vooral de Achterhoekse tongval die zo heel anders klinkt dan de Utrechtse. In plaats van een ‘deerntje’ was ik ineens een ‘wijffie’.

Dat zijn zo van die strubbelingen waar je als groentje van het platteland in de grote stad tegenaan loopt : ) Gelukkig liep ik in het tweede jaar van mijn studie tegen mijn huidige man aan, en vanaf toen voelde ik me prima thuis in Utrecht.

Kamer zoeken in 1988: de krant

Toen ik op kamers ging zochten mijn ouders en ik in de krant naar aangeboden kamers. Marktplaats bestond destijds helaas nog niet. Omdat ik nogal bleu was, leek het mijn ouders een goed idee dat ik ‘bij mensen’ in huis zou komen. Dus bekeek ik een kamer in Den Dolder bij een oudere dame. En een studentenhuis in Bunnik. Uiteindelijk vond ik een (zolder)kamer bij de familie Wolf in Utrecht. Maar heel lang heb ik daar niet gewoond. Na driekwart jaar verhuisde ik naar een studentenflat, wat toch een stuk fijner was!

Kamer zoeken in 2016

Inmiddels heb ik kinderen in de leeftijden van onder andere 19 en 21! En nu zijn zíj degenen die een kamer gaan zoeken. Mijn oudste zoon reist nu elke dag van de Achterhoek naar de Bilt. Dat is voor zijn stage prima, maar hij heeft al aangegeven dat als hij daar een baan kan vinden hij op kamers gaat.

Mijn oudste dochter heeft al meerdere keren gezocht naar een kamer via marktplaats. Ze heeft zelfs een keer gereageerd op een advertentie op marktplaats voor een kamer in Enschede. Dat is toen niets geworden. Maar zo nu en dan neuzen we graag samen op marktplaats rond om het aanbod te bekijken. Haar plan is om volgend jaar het ouderlijk huis te verlaten, want dan heeft ze hopelijk haar vertaalopopleiding Engels afgerond.

Wat me opvalt als ik hun mogelijkheden vergelijk met die van mij, dan is het dat de komst van marktplaats op kamers gaan makkelijker heeft gemaakt.

Want niet alleen kun je nu makkelijker een kamer zoeken, ook ligt er een wereld aan tweedehands spullen aan je voeten. Allemaal dankzij marktplaats.

Huisraad voor als je op kamers gaat

Mijn oudste zoon leeft nogal bij de dag, en plant weinig vooruit. Maar mijn oudste dochter doet iets wat blijkbaar een trend is geworden: ze is al bezig met haar uitzet : ) Dat wil zeggen dat ze her en der alvast huisraad koopt. Denk aan borden, bestek, snelkoker, kortom alles wat je nodig hebt om je eigen huishouden te runnen. Ze doet dat geleidelijk, om zo de kosten te spreiden wat ik een heel goed idee van haar vindt.

Want volgens het Nibud ben je voor een basis inventaris voor een eenpersoonshuishouden zo een slordige 7000 euro kwijt.

Hoewel mijn dochter daar volgens mij ver onder blijft, omdat ze slim is om veel tweedehands te kopen. Ook als het gaat om meubels bespaar je via de rubriek Huis en inrichting op marktplaats honderden euro’s!

Ben jij ‘op kamers’ gegaan? En hoe pakte je het aan wat betreft meubels en huisraad?

Ik schreef deze post in samenwerking met Marktplaats

30 Responses to Op kamers: toen en nu

  1. Ik ben tijdens mijn studie nooit op kamers gegaan. Achteraf had ik dat heel graag gewild. Het lijkt me namelijk een heel leuke ervaring. Ik ging op mijn 21e op mezelf wonen, in een appartement en ik had toen een jaar een fulltime baan. Ik kocht mijn uitzet en meubels nieuw bij de Hema en Ikea. Daar had ik heel hard voor gewerkt en gespaard.
    Mama Lifestyle Blog recently posted…Healthy lifestyle/killerbody project: snoep vervangen door gezonde tussendoortjesMy Profile

  2. Wat een verschil he 🙂
    Toen ik op kamers ging, was ik net 19. Ik was van plan om nog een jaartje thuis te blijven wonen, maar ineens was ik het zat om ’s avonds met de trein naar huis te moeten als er iets leuks was. Ik heb mijn eerste kamer ook via een krant gevonden, in een huis bij een oud mannetje. Zijn vrouw woonde in een verpleeghuis, en daar ging hij altijd de hele dag heen en at hij ook. Ik hoorde een van zijn twee bovenkamertjes, in een mooi oud huis aan een gracht. Na een jaar ging hij ook naar het verpleeghuis en werd het huis door een projectontwikkelaar opgekocht en afgebroken. Zo zonde, het was echt nog helemaal in oude staat. Gelukkig heb ik nu tegenwoordig zelf zo’n huis, waar iedereen mooi vanaf blijft. 🙂
    Sjoukje – meergeldminderstress.nl recently posted…Hoe vind je de goedkoopste supermarkt?My Profile

  3. Ik ging niet! Ik woonde in Delft en studeerde in Den Haag. Prima te bereizen dus. In combinatie met fysieke omstandigheden ben ik uiteindelijk heel ouderwets direct vanuit huis gaan samenwonen! Eerst wel op een kleine bovenwoning.

    Ik reken er eigenlijk al wel een beetje op dat onze dochter thuis zal blijven tot haar (ooit) afstuderen want ik geloof nooit dat het tegen die tijd (ze is 7) nog erg eenvoudig is financieel om op kamers te gaan. Amsterdam en Utrecht zijn prima te doen vanuit hier.

    Wat spannend dat je oudste kinderen het huis gaan verlaten! Dat lijkt me echt een heel rare gewaarwording!

  4. Ik ben op kamers geweest en kreeg van mijn ouders bed en bureau mee, linnengoed en wat dubbel serviesgoed. Het linnengoed was eersteklas kwaliteit en heb ik in mijn huewelijk pas afgesleten. Ook kreeg ik een strijkbout mee, tot vermaak van mede huisgenoten.
    Van mijn studiebeurs kocht ik pannen en bestek en verjaardagen en sinterklaas waren dankbare gelegenheden om de servieskast aan te vullen.
    Mijn eerste kamer huurde ik gemeubileerd, dat scheelde wel

  5. Ik had mijn bed geleend, een tafel gekregen en een stoel van de stort.Ik woonde boven een cafe, in een studentenhuis, met zijn achten op een gang. Op mijn verjaardag, net voordat ik verhuisde, vroeg ik handdoeken, servies, dat soort dingen. Om contact met de anderen te maken, maakte ik elke zaterdag een grote pan soep, en terwijl we soep aten werden dan ook de weektaken doorgenomen.

  6. Er zijn veel sites om kamers te zoeken, mijn eerste kamer was voor een half jaartje via een studiegenoot die elders stage ging lopen. Daarna moest ik dus opzoek naar wat anders, deze kamer heb ik gevonden via kamernet (en facebook). Op facebook heb je veel kamerzoekgroepen en je kan natuurlijk zelf een oproepje plaatsen. Verder is het volgens mij het lastigst om in aug, sept, okt een kamer te vinden omdat dan alle studies weer gaan beginnen. Dus als je daar niet aan gebonden bent zou ik in een andere maand gaan zoeken. Waar ik nu woon hebben we gevonden via googlen en pararius. Wel spannend, maar ook een leuke ontwikkeling voor je kinderen! 🙂

  7. Mijn kamer heb ik gevonden met behulp van een kennis die in die stad woonde. Overtollig bed en wat andere meubels mee, pannen en serviesgoed had ik verzameld in de jaren ervoor (een aantal winkels gingen dicht waardoor veel goedkoop verkocht werd). Paar dingen bij goedkope zaken als Kwantum (boekenrek , buro ). Vloerbedekking tweedehands en gordijnen zelf gemaakt met stof vd markt.
    Oudste dochter had vorig jaar een kamer, gemeubileerd zoals blijkbaar de gewoonte is hier. Alleen beddengoed meenemen. Pannen en borden enz. is ook aanwezig (al nemen velen dat wel zelf mee). Kamer had ze gevonden via haar hogeschool

  8. Ik was net 18 toen ik ging studeren en ben meteen op kamers gegaan. De afstand was te groot om dagelijks vanuit Drenthe naar Eindhoven te reizen. Ik kwam in een gezellig studentenhuis terecht. Hoewel het fijn is om ook wat eigen spulletjes te hebben, deelden we de dingen voor de keuken. Voor mijn verjaardag had ik van alles gevraagd voor de uitzet. Het is dan handig om het in een bepaalde kleur te vragen om er toch een beetje een eenheid in te houden.

    Als je kinderen op zoek gaan naar een kamer, raad ik ze aan om dat niet in augustus/september te doen. Dat zijn de momenten dat iedereen op zoek gaat. Vaak zijn er een paar maanden later veel meer kamers beschikbaar: van studenten die afgestudeerd zijn, (tijdelijke kamers) als ze op stage naar het buitenland gaan of wanneer de studie toch niet zo leuk blijkt te zijn als verwacht en de 1e-jaars weer thuis gaan wonen.
    Sophie recently posted…Innocent mutsjes haken: Citrus fruitMy Profile

  9. Leuk om te lezen! Ik ging voor het eerst op kamers in Londen. Ik was 16 en ging daar stage lopen. Terug in Nederland ging ik niet meteen op kamers, maar wel redelijk snel. Ik liep een bemiddelingsbureau binnen. Ik had in mijn hoofd dat ik nú weg wilde en had er geen geduld voor om eerst advertenties af te gaan (inderdaad, niet op internet). 2 dagen later woonde ik op kamers in Nederland en ik vond het geweldig. Heerlijke tijd gehad.
    Sheila recently posted…Grootouders, heb jij ze nog?My Profile

  10. Met een volgepakte nissan micra heb ik mijzelf de eerste keer verhuist toen ik op kamers moest ivm mijn eindstage. Z’n 300 km verderop, helemaal naar België. Nog altijd blij dat ik toen geïnvesteerd heb in die auto, het gaf een stuk gemak zo ver van huis.
    Via kamerverhuurtsites heb ik daar tot tweemaal toe een kamer gevonden van een Erasmusstudent die (net als mij) een buitenlandstage deed. Alle groot meubilair lieten ze staan en hoefde ik dus niet mee te nemen. Uitzet heb ik deels zelf gekocht en deels cadeau gevraagd. Ook wel dingen “verplicht” meegekregen vanuit huis, kon moeders na >20 jaar wat nieuws uitzoeken ;).
    Qua uitzet had ik een basis en heb ik afhankelijk van wat nodig / handig bleek te zijn af en toe nog wat bijgekocht of vervangen. Zeker het eerste jaar had ik ook geen ruimte voor veel ‘luxe’ spullen.
    Toen ik een jaar later in Nederland op kamers ging op een kamer die niet gemeubileerd was, heb ik een keer geshopt bij de Ikea voor grote meubels en die thuis laten bezorgen.

  11. Toen ik op kamers ging wonen in 1984 in een kleine studentenstad was het heel makkelijk om daar een kamer te vinden. Ik schreef me gewoon in bij de studentenhuisvesting en wachtte tot ik bericht van hen kreeg. Ik kreeg een zolderkamer die maar 100 gulden per maand kostte! De kamer was wel wat donker en ik moest gaan staan om door de dakramen naar buiten te kunnen kijken maar een kniesoor die daar op lette. Toen mijn dochter twee jaar geleden in Leiden op kamers wilde kostte het wel meer moeite om een kamer te vinden. Ze schreef zich in bij een soort studentenhuisvesting maar daar bleek ze pas over een jaar aan de beurt te komen. Op marktplaats hebben we niet gekeken (goede tip van jou), wel op andere websites, maar in studentenhuizen moet je vaak solliciteren op een kamer. Eerst gekeurd worden door de bestaande bewoners…. We vonden een kamer via een makelaar. Na een jaar hebben we haar verhuisd naar een grotere kamer. Op dit moment heeft ze via Facebook haar kamer gemeubileerd onderverhuurd omdat ze zelf een halfjaar in het buitenland gaat studeren…. Haar persoonlijke spulletjes moeten natuurlijk wel verhuisd worden. Ik vind het een heel gedoe… Maar voor haar is wel leuk natuurlijk.

  12. Ik ben nooit op kamers gegaan. Toen ik uit het ouderlijk huis ging, was dat omdat ik bij mijn man – toen nog vriend – in te trekken. Hij woonde al op zichzelf, dus had al het nodige huisraad. Ik had zelf niet echt gespaard qua uitzet, wel het een en ander gekregen. Wat we verder nog mistte hebben we in de loop der tijd aangeschaft.
    Cindy – levenalsmama.nl recently posted…Save the dates: heel veel winacties op komst!My Profile

  13. Via kamernet vond ik in 2013 een kamer in een studentenhuis in Eindhoven. Anders dan tijdens de kennismakingsavond werd gezegd, bleek het een saai huis te zijn waar niemand iets samen deed. Gelukkig leerde ik toen snel mijn vriend kennen.

    Ik heb mezelf toen ook echt in het diepe gegooid (voor mijn gevoel). Ik kon het Brabantse taaltje niet verstaan. Ze hadden het over aanrijden/aangereden als ze van huis vertrokken, je begrijpt dat ik in het begin dan bezorgd was :’)
    Ook moest ik de bus voortaan tegenhouden door mijn arm uit te steken, terwijl de bus in Den Haag bij elke halte gewoon stopt.

  14. Ik ging na mijn au pair tijd, snel op mezelf wonen. Ik had helemaal niets.
    Ik heb de eerste maanden de picknickset van mijn ouders gebruikt als servies. Al mijn geld was al op aan vloerbedekking en meubels ! 🙂
    Helaas had je in die tijd (1990) nog geen internet(marktplaats!)

Leave a reply

CommentLuv badge