Wonen op de Bahama’s: niet zo leuk als het klinkt

auxilia trompStel je even voor: een paradijselijke omgeving. Wonen in een prachtig Victoriaanse villa, op steenworpafstand van het strand. En altijd mooi weer.

Klinkt goed toch?

Maar Auxilia Tromp ontdekte dat een mooie omgeving, geen garantie is voor een fijn leven.

Ze deelde haar verhaal op mijn blog met emigratieverhalen! Auxilia vertelt bovendien ook met welke emoties en psychologische processen je te maken kunt krijgen als emigrant! Superinteressant!

Hoe denk jij over emigreren?

26 Responses to Wonen op de Bahama’s: niet zo leuk als het klinkt

  1. Mijn vriend en ik dromen ervan te emigreren naar Frankrijk. Wij zouden ons bedrijf daar dan willen voorzetten en en daar is ook genoeg markt voor. Ik zou het dan leuk vinden om daarnaast een B&B te runnen. Hopelijk wordt deze droom in de toekomst werkelijkheid. Veel mensen hebben denk ik een te rooskleurig beeld van emigreren, maar het vraagt om een jarenlange voorbereiding (sparen en taalcursus) en het is meestal veel harder werken dan in NL.
    Mama Lifestyle Blog recently posted…Dé baan voor mijMy Profile

    • Wie weet zien we je nog eens in Ik vertrek Mama Lifestyle. Handig dat je jullie bedrijf ook in het buitenland zou kunnen runnen.

      Wat ik in programma’s als Ik vertrek zie, is dat het inderdaad vaak harder werken is dan in Nederland. Volgens mij valt dat veel emigranten ook tegen. Ze gingen juist voor meer rust in hun leven.

  2. Het is natuurlijk ook wel dat je het zelf moet maken. Mss via kerkelijk of buurtverening weg.
    Ik ben wel erg op mij zelf en vind dat geen problem.Maar mensen weten wel dat ze me bereiken kunnen als er iets is.
    En wij zijn blij dat we het gedaan hebben en zullen niet terug komen naar Holland. Je weet het nooit,maar onze kinders en kleinkinders zijn hier en de jongste vier zijn engels opgegroeid. We doen ook geen moeite meer om ze Hollands te leren. Familie vind het te duur en te ver om te komen. En ja voor ons zijn die kosten er natuurlijk ook. Dus als er niets is zien ze ons ook niet daar. Klinkt hard,maar er zijn andere wegen om elkaar te zien als skype.
    groet, Wilma

  3. Ook ik ga ooit emigreren, in gedachten zit ik al ergens anders dan hier….Maar wanneer weet ik niet. Goed nadenken over welk land het gaat worden, ik zal dan mijn kinderen en hopelijk mijn ouders dan nog ook achter moeten laten…..het zij zo. Ik droom al sinds ik klein was van het buitenland en ooit gaat het ervan komen. Genoeg sparen, goede voorbereiding, goed inlezen in het land en uiteraard een inkomen hebben, zijn de eerste dingen die goed geregeld moeten zijn…

      • Ja, ik wil graag weg hier. Ik ben gewoon in het verkeerde land geboren roep ik vaak tegen mn ouders. Ik voel me heerlijk wanneer ik in het buitenland ben…natuurlijk hebben we dan vakantie en geen dagelijkse beslommeringen, maar mijn lichaam functioneert veel beter, ben vrolijker, relaxter geen hooikoorts!! En natuurlijk ons weertype…vind er niks aan, echt de lente en zomer heerlijk hoor, maar vanaf november wil ik het liefst ietwat warmere oorden opzoeken.

        We zouden heel graag naar Curacao willen, maar dat kan alleen als we genoeg geld (lees heeeeeel veel) geld hebben en een fijn inkomen hebben om ook een beetje normaal te kunnen leven. Maar het is wel heel ver weg voor onze familie als die ons wil gaan bezoeken of als wij toch eens weer terug willen op bezoek. Zuidoosten van Spanje trekt ons ook wel. We hoeven niet pal aan het strand hoor, maar ongeveer een half uurtje er vanaf zal al fijn zijn.

        Ik ben me er heel goed van bewust dat ook daar regels zijn, bureaucratie heerst en noem alles maar op. En we gaan ook heus niet onbezonnen zonder idee of plan die kant op, we willen wel graag enige zekerheid, zeker financieel….

        We gaan eerst over een paar jaar eens een maand of 3 “proberen” of het überhaupt wat voor ons is hoor…

  4. Wij zijn 5 jaar geleden geëmigreerd naar Frankrijk, een beslissing waar ik tot op heden nooit spijt van gehad heb, zelfs niet nu mijn man begin van dit jaar overleden is. Het was best spannend toen ik voor de eerste keer 14 dagen alleen bij mijn jongste dochter in Nederland ging logeren, het had ook zo kunnen zijn dat ik niet meer terug had willen gaan naar het dorp met slechts 15 inwoners waar ik nu woon, maar na een week keek ik er naar uit om weer naar huis te gaan. Mijn oudste dochter woont wel bij me in de buurt, is getrouwd met een Fransman en ik heb twee lieve kleinzoons. Ik ben wel en mijn man ook voor we hier gingen wonen op Franse les geweest, veel boeken over Frankrijk gelezen want het is toch een wereld van verschil. En de Fransen zijn heel erg aardig!! en vooral beleefd.

    Groet Adriana

  5. Ook ik ben geëmigreerd. In 2008 gingen wij voor een jaar naar Zweden. Dat beviel zo goed dat we tijdens de verlenging al snel besloten de boel in Nederland te verkopen en hier te blijven. We hebben een eigen adviesburo waarmee we klanten over de hele wereld hebben en waar van daan we dat doen maakt niet uit zolang we internet en pc hebben. We hadden de eerste twee jaar wel de financieële steun van een parttime baan in NL. Manlief ging elke maand een week naar NL. met een basis Zweeds via de volksuniversiteit en heel veel energie in contacten stoppen, een man die zeer onregematig weg was en is, een bijna volwassen zoon die eigenlijk niet mee wilde….was het pittig maar het voelt steeds beter nu we meer contacten hebben. We verwachten niet meer in NL te gaan wonen. We komen er wel een paar keer per jaar op bezoek en krijgen hier ook bezoek: ander intenser contact als je bij elkaar bent. Verder veel chatten, even kort horen hoe het bij de ander is. Ik mis NL niet, alleen soms het aanraken van vrienden. Voorbereiden, de taal spreken en géén roze bril ophebben zijn wel voorwaarden om te emigreren…en dan kom je nog veel gekke dingen tegen. Voorlopig zitten wij hier nog heel goed. Verandert dat dan kijken we eens verder op de wereld rond. Dat geluk hebben we met ons bedrijfje. Ik ga alleen nooit meer een nieuwe tasl leren na verhuizing!

  6. Ik zou zooo graag naar Amerika willen emigreren, nu lijkt het op vakantie altijd leuker natuurlijk, maar mocht mijn man een baan krijgen daar staan mijn koffers al klaar..
    Maar dat is helemaal niet aan de orde haha, het blijft dus bij dromen, net als mijn zwembad;)
    En vakantie, over 2 maanden zitten we er weer!

  7. Zelf heb ik een poos in Colombia gewoond. Ik was daar voor mijn werk naartoe gezonden. Ik had er een groot huis met meerdere etages en badkamers, ik verdiende een mooi salaris, mijn kind kon naar een privé-school en ik had full time hulp in de huishouding. Prachtig allemaal, toch? Maar uiteindelijk voelde ik me gelukkiger in mijn veel te kleine flatje in Amsterdam. Daar ben ik dan ook graag naar teruggekeerd.
    Nu droom ik er weleens van om in de Provence te gaan wonen. Ik ben dol op die omgeving en cultuur. Maar dat komt omdat ik die omgeving ken vanuit vakantiesituaties. En ergens echt wonen en werken, dat is toch echt niet hetzelfde als vakantie. Meestal kom ik dan tot de conclusie dat ik misschien liever mijn vakantieherinneringen koester dan ze door een andere bril te gaan zien door te ontdekken dat het leven daar misschien ook niet rooskleurig is.
    sunny mama recently posted…WEEKENDTIPS – 6 MANIEREN OM TE REIZEN ZONDER OP REIS TE GAANMy Profile

  8. We zouden heel graag naar Canada willen emigreren, maar dat komt er voorlopig niet van (helaas). Maar het lijkt me heerlijk.
    Misschien is het ook wel een gevalletje van “het gras is altijd groener bij de buren…”
    C. recently posted…De doorverwijzingMy Profile

  9. Ik moet zeggen dat ik nooit zou denken dat de Bahama’s een geweldige plek is om te wonen. Ik zou me dood vervelen na een maand. Ook houd ik er niet van om ergens te wonen waar je het hele jaar hetzelfde klimaat hebt. Geef mij de afwisseling maar.

    Ik zou kunnen wonen in Londen en Sydney. In Londen heb ik eerder gewoond, dus dat voelt dan als een soort thuiskomen. En alhoewel ik gek ben op Australië en dus ook Sydney, heeft Londen mijn voorkeur. Australië is te ver weg van alles. Ik houd van cultuur en wil veel mogelijkheden hebben om ergens heen te gaan. Te geïsoleerd vind ik dus ook niet tof. New Zealand, hoe prachtig ook, is dan ook geen optie. Ik heb er mooi gereisd en ik mis het land. Maar er wonen zou me dus ook vervelen 🙂
    Sheila recently posted…Een WTF momentMy Profile

Leave a reply

CommentLuv badge