Twintigers met burn-out: hoe kan dat?

studente in vrije valIk hoor het steeds vaker: jonge mensen die al een burn-out hebben. ‘Hoe kan dat toch?’ vraag ik me af.

Daarom las ik het boek Studente in vrije val van Susan Lenssinck. Susan is namelijk zo’n twintigjarige die een burn-out opliep.

In haar boek vond ik in ieder geval één antwoord op mijn vraag.

Mijn review lees je op mijn boekenblog.

18 Responses to Twintigers met burn-out: hoe kan dat?

  1. Tijdelijk contract op tijdelijk contract, dan vervolgens ontslag, weer op zoek naar een nieuwe baan of onderbetaald zzp-er worden, ondertussen jarenlang op de wachtlijst voor een huurwoning die er maar niet is of komt en niet voldoende verdienen voor een koopwoning. Studieschuld moet nog worden afgelost. Voila: zomaar een aantal ingrediënten die bijdragen aan een burn-out bij twintigers. Daar hoeft geen nieuw boek voor geschreven te worden. Bij de vakbonden is dit probleem alom bekend.

  2. Ik schrok wat van de titel vanwege de herkenning. Zelf heb ik op mijn 25e een zware burn out gehad. Ik was op, kon niet meer en alleen al het idee dat ik iets moest doen zorgde ervoor dat ik een zware paniekaanval kreeg. Thank god ontdekte ik toen het bloggen. Dit zorgde voor afleiding en nu 2 jaar later kan ik zeggen dat mijn burn out het beste is geweest wat mij ooit heeft kunnen overkomen.

    Wat was ik er slecht aan toe, wat was het zwaar maar wat heb ik er veel van geleerd. Mocht je wat willen weten, mail gerust!
    Kim recently posted…3x inspirerende vintage looksMy Profile

  3. Ik ben zelf een student van in de twintig en kan me heel goed voorstellen dat er twintigers zijn die een burnout krijgen! Er is naar mijn idee véél te veel te kiezen bijvoorbeeld wat betreft opleidingen e.d. en wat hier al werd benoemd, het vinden van een baan, studieschulden, etc. komt daar allemaal bij
    Ik ga het boek wel lezen, vind het in interessant onderwerp
    Hilde recently posted…De eerste keer dat ik alleen op reis gingMy Profile

  4. Ik ben, denk ik, hard. Had ik het makkelijk als 20er? Nee. Ik had ook een studie met schuld, pikte een tweede studie op omdat ik niet kon kiezen, had een baantje met een 0-uren contract, moest 10 jaar wachten op een woning. Ben ik er onder door gegaan? Nee. Ik ging op zoek naar oplossingen. Lukt de tweede studie niet? Dan drop je hem. Is een 0-uren contract te onzeker? Dan ga je op zoek naar een baan, en je solliciteert minstens 100 keer voor je die baan met de uren die geschikt zijn vind. Haal je geen voldoendes? Dan stop je met je studie.
    Zoals mijn vader zei: “Ze komen het niet op een dienblaadje achter je aandragen.” Je leert van je tegenslagen nou eenmaal meer dan van je successen.
    Daenelia recently posted…Friday Freebies: SchrijvenMy Profile

  5. Ik heb zelf nooit een burn-out gehad, maar was wel overspannen op mijn 25e. En hoe het kan… Tja… door mezelf haha! In mijn geval had ik alle dingen (ook de kleintjes) eerder aan moeten geven. Maja, daar leer je weer van. Ik ben zó gegroeid. Achteraf – en dit klinkt een beetje vreemd – ben ik dankbaar voor mijn overspannenheid toendertijd. Natuurlijk hoop ik het niet nog eens mee te maken, want je zit dan in een ontzettend diep gat. Maar toch. Ik ben er zó sterk uitgekomen! Dat gun ik iedereen. (Niet de overspannenheid natuurlijk!)
    Natasja recently posted…DE UITDAGING | Zoeken naar een nieuwe autoMy Profile

  6. Ook ik heb als (toen nog) twintiger een burn out gehad.
    Jarenlang doorgegaan, niks was me teveel…ik wilde alles graag goed doen en vooral niemand teleurstellen.
    Ik ben nu 1,5 jaar verder, en het gaat heel goed. Een erg leerzame periode is het geweest (zie ik nu achteraf), en alles wat ik geleerd heb neem ik mijn leven lang mee!
    Marjolein recently posted…Simpele couscous saladeMy Profile

  7. Erg he.. ik hoor het ook veel om me heen maar heel gek vind ik dat eigenlijk niet. We hebben echt een beetje een prestatie maatschappij ofzo. Zitten al kinderen in groep 1 met faalangst?!

  8. Er worden tegenwoordig ook steeds hogere eisen gesteld, niet alleen op je stage maar ook later als je gaat solliciteren. Je moet meer doen om gezien te worden. Als je na je Master ook nog met een schuld blijft zitten en je geen werk kan vinden.. Het zijn toch moeilijke tijden

    • Dat is inderdaad niet niks Jolanda. Dat voortdurend jezelf moeten profileren en jezelf neerzetten als een ‘brand’ lijkt me geen pretje inderdaad.

      Wel begrijp ik dat als je geen baan hebt je die schuld niet hoeft af te betalen op dat moment. Dat wordt tenminste gezegd om aan te geven dat die schuld niet zo’n punt hoeft te zijn. Maar een schuld blijft een schuld lijkt mij!
      Vlijtig Liesje recently posted…Bijenwasdoek: wat zijn het, en waar zijn ze voor?My Profile

Leave a reply

CommentLuv badge