Het dagelijks leven in de jaren 50

het dagelijks leven in de jaren vijftigEr zijn mensen die net doen alsof ze in de jaren 50 leven anno 2015. Of in de jaren 30.

Dat zou ik zelf niet doen, maar ik vind het wel leuk om te lezen hoe het leven toen was. In de bibliotheek kwam ik het boek Het dagelijks leven in de jaren ’50 tegen. Op de voorkant staat een prachtig gezinstafereel van een vader die paardje speelt met zijn kinderen en een moeder die vertederd toe kijkt.

Het boek staat vol mooie foto’s en informatie. Als je niet veel puf hebt om te lezen, is het een heerlijk kijkboek.

10 interessante feitjes uit het dagelijks leven in de jaren 50

  1. Roken was toen heel gewoon. De slogan was een aanmoedigend: ‘Er is geen man die niet roken kan!’
  2. Moeders waren de hele dag thuis. Als de kinderen thuiskwamen uit school zat moeder standaard klaar met de thee.
  3. Vaders hadden een 48-urige werkweek! Ze werkten dus ook op zaterdagen.
  4. De kachel en de radio namen een centrale plek in, in het gezinsleven.
  5. Het gemiddelde aanrecht was vrij laag in de jaren 50!
  6. Je waste je één keer per week, meestal op vrijdag.
  7. Je liep de hele week in dezelfde kleding. Het motto was: ‘Eén aan je bast, één in de was, één in de kast.’
  8. Voor alle huishoudelijke klussen had je een vaste dag. Maandag was bijvoorbeeld wasdag.
  9. Nu hebben ze het wel eens over ‘plofklassen’ maar in de jaren vijftig waren klassen met 40 kinderen geen uitzondering! Dat kwam door de geboortegolf na de Tweede Wereldoorlog.
  10. In de jaren had je Openluchtscholen! Lessen werden daar zo veel mogelijk buiten gegeven omdat het gezond was om in de buitenlucht te zijn.

Hoeveel kleding heb je nodig

Ik zie nog wel eens van die challenges voorbij komen waarbij iemand een jaar lang hetzelfde kledingstuk draagt. Of een jaar lang geen nieuwe kleding koopt. Ik vraag me af of het jaren 50 motto over kleding nu ook zou kunnen:

‘Eén aan je bast, één in de was, één in de kast.’

Ik vind het best een handzaam motto! En het zou een boel ruimte opleveren in de kledingkast.

Wat ik leuk vind aan de jaren vijftig

Eén van de dingen die ik leuk vind aan de jaren vijftig is dat het toen nog geaccepteerd was dat je als moeder thuis was voor de kinderen. Uiteraard is een enorme kanttekening dat je als vrouw geen andere keuze had. Maar destijds werd in ieder geval het werk in huis nog gewaardeerd.

En die Openluchtscholen lijken me ook wel wat. Ik ben een enorme voorstander van frisse lucht, en ik zou me best kunnen voorstellen dat iemand speciale Openluchtscholen gaat stichten.

Praktische informatie

Het boek is uitverkocht bij bol.com en ook op andere sites kon ik het niet vinden. Zelf haalde ik het uit de bibliotheek, en het is vast tweedehands ook nog wel verkrijgbaar.

Heb jij een bepaalde tijdsperiode die je aanspreekt? En welk van die 10 bovenstaande feitjes uit de jaren 50 spreekt je het meest aan?

51 Responses to Het dagelijks leven in de jaren 50

  1. Goh, lijkt me wel een leuk boek om eens door te kijken.
    En inderdaad, toen had je de kleding veel langer aan dan tegenwoordig.
    Dat was zelfs nog zo toen ik kind was in de jaren zestig/begin zeventig.
    Bij ons tenminste wel. Net als dat 1 keer per week wassen, dan gingen de jongsten achter mekaar in de teil, allemaal in hetzelfde water ook nog!!

  2. 1 keer per week in bad, dat was idd zo, maar wel wassen aan de wastafel toch? Ik ben blij met onze kast vol kleding en wasmachine trouwens 😉
    Ik denk toch dat men wat minder lekker rook dan nu 😉

  3. Vooral het moederschap spreekt mij aan, dat het normaal was als je eenmaal kinderen had, dat je dan als vrouw thuis kon blijven. Ik vind het wel nog gek, dat zelfs mijn moeder in de jaren ’70 bij wet verplicht werd toen zij eenmaal gehuwd was met mijn vader, dat zij zo ontslagen kon worden omdat zij alleen al gehuwd was, nog zonder kinderen, dat was echt wettelijk bepaald.

    Dat het pas na mijn geboorte in 1976 is veranderd. En eigenlijk?

    Wat de kleding betreft, je hebt ook niet zoveel nodig, als meer mensen het zouden doen, minder kleding in de kast een goede basis, dan zou er ook minder ellende zijn over waar en hoe kleding gemaakt wordt. Ik koop dan ook zelfs nu, liever iets duurdere kleding waar ik vervolgens een jaar of 5 en soms heel veel langer mee kan doen. Ik heb nog altijd t-shirts gekocht in 2008 die ik nog altijd nu draag bijv.

    X
    Morgaine recently posted…Voltaire: leren loslatenMy Profile

    • Ja, wat is dat eigenlijk nog maar kort geleden hè? Wat is er ontzettend veel veranderd op het gebied van arbeidsparticipatie. Toen was het niet oké als je als vrouwen buitenshuis werkte, en nu is het niet oké als je fulltime voor je kinderen wilt zorgen.

      Het ene keurslijf is vervangen door het andere.

      Wat je zegt over de kledingindustrie is denk ik zeker waar. Dat is ook waarom dat kledingmotto me aan het denken zette.
      Vlijtig Liesje recently posted…Usb 2.0 gekocht bij de HemaMy Profile

  4. Wat me meteen het meest aansprak, was het plaatje. Bij ons ging het een ook zo, alleen stond mijn moeder er dan wat angstig bij omdat mijn vader het aan zijn hart had. Maar wij vonden het geweldig om met mijn vader te stoeien.

    Bij jaren 50 denk aan wat mijn ouders vertelden: wederopbouw, schaarste aan alles en daarom laat trouwen en inwonen bij je ouders, maar ook voor het eerst andere dan huishoudelijke baantjes voor vrouwen (voor hun huwelijk). Voor mijn jongere ooms en tantes een opleiding, dat zat er voor de oudere kinderen niet in. En voor de meeste mensen: vaak werk dichtbij huis, in eigen dorp en stad. Daardoor minder reistijd en meer tijd voor gezin, kerk en vereniging.

    Krapte dus, en ook saamhorigheid.

  5. ….
    Mijn oma moest haar zangcarriere er aan geven omdat ze getrouwd was en moeder werd.
    Het was achterlijk dat het een socialde DRUK was, niet acceptatie, dat vrouwen niet mochten werken nadat ze getrouwd waren. Dat is onderdrukking,m geen acceptatie.
    Leraressen werden onstlagen als ze trouwden. Typistes, secretaressen, winkelmeisjes… Je had geen keus. Je kreeg gewoon de zak.

    Acceptatie van thuisblijvende moeders… dat is wat we NU hebben.
    Daenelia recently posted…Friday Freebies: KaarsenMy Profile

      • Wil je een optelsommetje maken? Kinderbijslag, kinderopvangtoeslag, allemaal zaken waar iedereen, ook die zonder kinderen, aan meebetaald.
        Daarbij zijn heel veel vrouwen goed opgeleid. Dat kostte ook geld en is een investering die mag worden terugverdiend.
        Heeft een van beide partners een baan die zo goed betaald dat de andere partner kan stoppen met werken, dan verdien je toch zat?
        Of moet de hele gemeenschap elk ander gezin subsidiëren?
        Wij betalen inkomstenbelasting over twee inkomens. Ik denk dat dat uiteindelijk toch wel uitbalanceerd, met hoeveel meer een kostwinnaar betaald. Toen ik nog single was betaalde ik tenslotte ook niet meer belasting dan nu.
        Daenelia recently posted…Online nickname vs eigen naamMy Profile

        • Solidariteit is nu eenmaal de basis van onze samenleving. Als samenleving hebben wij bepaald dat kinderen de investering waard zijn, dus komt er gratis (basis)onderwijs en gesubsidieerd voortgezet onderwijs, er komen toeslagen en dergelijke. En ja die worden betaalt door ons allemaal. Ook degenen zonder kinderen. Misschien bezoek jij wel zwaar gesubsidieerde musea waar ook ik aan meebetaal maar niet bezoek. Misschien heb jij wel dure langdurige zorg nodig waar ook ik aan meebetaal. En wil jij AOW ontvangen later? Die wordt middels een omslagstelsel toch echt betaald door de kinderen van nu. Dus klagen dat je meebetaalt aan kinderbijslag vind ik vrij kortzichtig.

          Je andere punt over dure studies en thuiszitten snijden wat mij betreft meer hout.

  6. Lijkt me een leuk boek om eens te lezen.
    Van mijn grootouders en ouders hoor ik regelmatig dat het, ondanks alles, nu toch beter is dan voorheen. Hangt er waarschijnlijk vanaf bij welke punten je stil staat en hoe arm jouw voorouders waren.
    Dat we ons te vaak wassen met zeep is een feit, maar om nu terug te gaan naar toen… Ik ben wel blij met de aanwezigheid van een douche en een bad. Naar de toiletten van toen wil ik ook niet meer terug. Ik weet nog dat ik ’s morgens door de vrieskou naar buiten ging met drie jassen aan.
    Thuisblijven lijkt me een mooie luxe, maar de waarheid is dat onze huidige luxe niet meer te onderhouden is met één loon.
    Ik herinner me mijn eerste jaren in het lager onderwijs, twee klassen bij elkaar en één leraar of lerares die met de regel rondliep om ons kalm te houden. Als dromer kreeg ik een tien voor schoon schrift en kleuren, maar wanneer ik er de rest van mijn rapport bijhaal… Veel heb ik in die periode op school niet geleerd.
    Nee, zelf zou ik niet echt terug willen keren, liever vooruit en datgene veranderen wat nu foutloopt.
    Sopdet recently posted…Vrede behouden bij conflictMy Profile

    • Tot op zekere hoogte is leven van één inkomen misschien een luxe nu. Maar het heeft ook te maken met de keuzes die je maakt. Veel gezinnen lukt het toch doordat ze zuinig leven en bijvoorbeeld niet op vakantie gaan.

      Terugkeren is denk ik nooit goed. Maar plaatjes kijken is wel leuk : )
      Vlijtig Liesje recently posted…Usb 2.0 gekocht bij de HemaMy Profile

  7. Ik ben geboren in 1950, dus volop opgegroeid in de 50er en 60er jaren.

    Boodschappen werden ook nog thuis bezorgd al waren de winkels allemaal in dezelfde straat waar we woonden.

    Ook de was werd buiten de deur gedaan.

    Wij hadden al een douche. Oma en opa zelfs een en-suite, een hokje in de slaapkamer gebouwd, opa was wel van de laatste nieuwtjes proberen.

    Wat ik me vooral herinner waren de verjaardagen waar de hele familie bijeen kwam over en weer en elkaar veel vaker zagen dan nu. Mijn beide oma’s en opa’s kwamen elke week om de beurt bij elkaar om te klaverjassen
    Ik heb er fijne herinneringen aan.

  8. Mijn vader had astma en we woonden op een boerderij. Een groot probleem waren de verjaardagen. Overal sigaretten en sigaren op tafel, ook bij de verjaardagen bij ons thuis ( verplichte gastvrijheid). Iedere verjaardag moest mijn vader na afloop het bekopen met een flinke astma aanval. Ik weet nog dat ik ’s nachts wakker werd van een benauwde vader die uit bed was en die je alleen slijm hoorde ophoesten om de benauwdheid kwijt te kunnen. Geen mens die op een verjaardag wist hoe het na afloop ging, want dat werd niet gezien.
    In latere jaren geen sigaretten/ sigaren meer op tafel en altijd een vriendelijk verzoek om niets op te steken in de ruimte waar mijn vader was.
    Je had dan altijd nog mensen die zeiden: “Goh, heb je er last van?” en er vervolgens één opstaken.

  9. Dat van het wassen en de kleding is gewoon niet waar. Ik ben van 1951 en wij hadden een douche hoor. En ik had echt niet de hele week dezelfde kleding aan. Mijn ouders waren niet rijk, maar ook niet arm. Heel gewoon. Het zal misschien in sommige buurten zijn voorgekomen, maar zeker niet overal.
    Wat ik terug zou willen is de radio. Ook voor kinderen was dat leuk. Je ging er voor zitten en dan lekker luisteren naar een hoorspel of kinderliedjes. Gezellig, dat was het en kneuterig! Ik zou ook willen dat kinderen van nu konden buitenspelen zoals ik dat vroeger kon en deed. Ik woonde in een stad, maar daar kon het ook!

  10. Wat terug ingevoerd mag worden voor mijn part zijn de melkboer, bakker en groenteboer aan huis. En als je de dokter belt dat die dan ook komt ipv zoals nu : online een afspraak maken en met wat geluk kan je drie dagen later terecht. Ooenluchtscholen bestaan nog steeds, maar hier staan die eerder gekend voor de rijkeluiskindjes;)

  11. Wat mij het meeste aanspreekt zijn eigenlijk 2 periodes, de jaren 20 en de jaren 70. Beide zijn alleen niet echt bepaald goeie periodes politiek gezien en qua drank en drugs gebruik/misbruik, maar aan de andere kant fascineert me dat juist. Living on the edge tijd, maar ook tijden met veel evolutie op maatschappelijk gebied, maar ook industrieel. De muziek uit beide periodes spreken me ook erg aan.
    Bianca recently posted…I have a dream! *Martin Luther King*My Profile

  12. Ik lees graag (jeugd)boeken uit de jaren ’50 en ’60’ omdat ze zo lekker knus zijn. Kinderen zijn dolblij met een doos kleurkrijtjes bijv of een beker ranja. Ik vind het ook fijn dat er in die tijd meer waardering was voor het werk in huis. Wat ik ook leuk vind is om te lezen hoe eenvoudig mensen vroeger hun vakanties doorbrachten; er werd veel gefietst, in eigen land. Ik ben er jaloers op als ik bedenk dat ons land toen veel rustiger moet zijn geweest met minder mensen, minder bebouwing, minder verkeer.

    Aan de andere kant zou ik waarschijnlijk niet meer kunnen aarden in de jaren ’50 wegens de grote sociale controle en de grote hoeveelheid huishoudelijk werk, waar ik als huisvrouw alleen voor zou staan, want mannen deden natuurlijk niks in de huishouding….. 😉

  13. Ehmmm, het klinkt iets te rooskleurig, vind ik. Kinderen gingen ook 6 dagen naar school; mijn moeder (geboren in 1936) had een sadistische meester, die haar op een gegeven moment zo’n enorme draai om haar oren gaf, dat ze flauw viel. Diezelfde leraar lachte haar keihard uit toen ze zei dat ze graag naar de MULO wilde, en stuurde haar naar de Huishoudschool. Daar heeft ze 2 jaar opgezeten, met 14 stopte ze en ging ze in een dienstje. Elke ochtend in een gezin met 6 kinderen de huishouding doen, en ’s middags bij haar moeder in de groentezaak helpen. Ze heeft in de avonduren Handelseconomie gestudeerd, en heeft 15 jaar later nog aan de universiteit SPW gestudeerd.

    Toen ze in 1969 trouwde, werd ze ‘handelsonbekwaam’, mijn vader moest voor alle grote aankopen toestemming geven. Heel raar voor haar, want tot 1969 was ze alleenstaand, en was het geen probleem als ze bv een wasmachine kocht.

  14. Ik zag het boek nog liggen in de boekhandel hoor! Heb staan twijfelen…… maar zo leuk.
    Natuurlijk was niet alles leuk. Mijn moeder was onderwijzeres wat ze met hart en ziel deed, op een zeer arme school. Háár moeder smeerde elke dag voor de hele klas boterhammen, dan kregen de kinderen eerst wat te eten en een appel. Dat was rijkdom in die tijd!

    Ik heb wel nog een kookboek van Readers Digest uit 1960 die plaatjes……. vrouw
    steekt kaarsen aan, kindjes gewassen aan tafel.

    Overigens, mijn ouders aten altijd samen, zonder kinderen, wij moesten om 7 uur naar bed, daarna gingen mijn ouders pas eten. Gek idee he?

    Nu wil je juist met zijn allen eten (en die kinderen weer niet hahah)…..

Leave a reply

CommentLuv badge