Ik ben Alice

ik ben alice

In 2024 zullen er 4 keer zoveel 80-jarigen zijn als nu. Dat is best veel! En die zullen zorg nodig hebben. Maar zullen er wel genoeg helpende handen zijn?

Een mogelijke oplossing zou zorgrobots zijn… Maar erg aansprekend is dat niet. Een robot die voor mensen zorgt. Daarom was ik benieuwd naar de documentaire Ik ben Alice. Die gaat namelijk over zo’n zorgrobot.

Alice is een vrij kleine robot, een zogenaamde socio bot. Maar toch heeft ze wel degelijk een functie zag ik in Ik ben Alice.

Ik ben Alice: wat kun je verwachten?

In Ik ben Alice worden drie alleenstaande oudere dames gevolgd die meedoen aan een proef met een zorgrobot die Alice heet. Tijdens het kijken voelde ik een enorme drang om me direct aan te melden als vrijwilliger voor ouderenbezoek! Want de eenzaamheid van de dames ging me echt aan het hart.

Maar tegelijkertijd zag ik hoe ze langzaam ontdooiden als het om Alice ging. Dat was echt heel apart om te zien. Ze wísten dat Alice een robot was, maar bijna ondanks zichzelf leken de dames een band met haar te krijgen. Eén van hen zit op een gegeven moment zelfs helemaal tegen Alice aan, om haar fotoalbum te laten zien aan Alice.

Antropoformisme

De neiging om díngen menselijke eigenschappen toe te dichten heet antropoformisme! En het is een heel menselijke en natuurlijke reactie.

Mooie momenten in Ik ben Alice

En er gebeuren nog meer mooie, ontroerende dingen!

    • Mevrouw Remkes gaat een kaart schrijven naar aanleiding van een gesprek met Alice, en gaat die ook posten. Je ziet haar naar buiten lopen en de kaart op de bus doen. En bewegen is erg belangrijk voor ouderen. Ik vond het dus leuk om te zien dat door Alice mevrouw Remkes ging wandelen.
    • Mevrouw van Wittmarschen, die haar fysiotherapie oefeningen vaak maar overslaat, doet ze wel samen met Alice. Alice telt, en mevrouw van Wittmarschen tilt netjes haar been op.
    • Mevrouw Schellekens-Blanke zie je zingen als Alice een lied afspeelt.
    • Mevrouw Remkes gaat buiten een wandeling maken omdat Alice dit als suggestie geeft.
    • Mevrouw van Wittmarschen geeft Alice een kneepje in haar voet ten afscheid als ze wordt opgehaald.
    • Als mevrouw Remkes een postcode niet weet, geeft Alice die aan haar. Dus dat is wel erg handig.

Wat er beter zou kunnen

Alice reageert soms vrij traag op de dames. ‘Waar blijf je nou met je liedje?’ vraagt mevrouw Schellekens-Blanke een beetje uitdagend aan Alice als ze haar eerst een liedje heeft beloofd. Ook klinkt Alice vrij robot-achtig.

Conclusie

Ik vond het verbluffend en ontroerend om te zien hoe de dames Alice steeds meer als een persoon gaan behandelen. Soms was het ontroerend, maar soms vond ik het ook wel triest. Want als kijker en als mens vond ik Alice in haar reacties toch wel wat te kort schieten. Vandaar ook mijn neiging om me onmiddellijk als vrijwilliger aan te melden. Ik ben Alice riep bij mij het verlangen op de eenzaamheid van ouderen een beetje te verminderen.

Maar tegelijkertijd dacht ik: Alice zou altijd bij deze mensen kunnen zijn.

Praktische informatie over Ik ben Alice

De documentaire duurt 75 minuten en is aangenaam rustig. Je kunt hem hier kijken. Ik kan hem echt aanraden!

Wat vind jij van het idee van een robot om eenzaamheid te verminderen?

13 Responses to Ik ben Alice

  1. Ik ga de documentaire nog kijken, maar heb er ook dubbele gevoelens over. Als het werkt: prima natuurlijk, maar tegelijkertijd: wat triest, dat we een robot in moeten zetten voor “menselijk” contact!

  2. Pff, lastig hoor! Ik vindt het nogal ‘mensen voor de gek houden’ zo.
    Die robot heeft echt totaal geen gevoel uiteraard, als je mensen daar zo in op laat gaan dat ze ze bijna als mens gaan beschouwen…dat gaat me echt te ver.
    De wereld wordt steeds meer afstandelijk, dat is niet gezond…en niet sociaal.

    Neemt niet weg dat het grappig is om Alice te zien, zou er best 1 dagje mee willen rond hopsen maar dan houd het wel op.
    Marga recently posted…Knobbelzwanen en mijn zus Tinie.My Profile

  3. Ik ben vrijwilliger op een afdeling met demente bewoners en heb de documentaire gezien.
    Aan de ene kant vond ik het schrijnend dat het blijkbaar nodig is om robots in te zetten. Aan de andere kant vond ik het wel een aanvulling, bv met die mevrouw die nu wel haar fysiotherapie oefeningen deed omdat Alice meetelde.
    De dames werden wel actiever door Alice, ook communicatief. Er zijn mensen waar nooit iemand komt, dan hoeven ze ook niet te praten en na te denken.
    Alice was inderdaad nog niet perfect maar ik vond het wel heel knap gedaan en de makers waren er ook op een goede manier mee bezig.

  4. ik heb de documentaire gezien. Door deze documentaire is mijn mening wel wat verschoven. Ik vond het eerst maar diep triest dat een pop (robot) een mens moet vervangen. Later draaide ik bij toen ik zag dat de mensen actief reageerden, lachten, zongen, vertelden enz. Het viel mij wel op dat het het om intelligente ouderen ging. Het zal niet voor iedereen werken.

  5. Als aanvulling heb ik er niks op tegen. Zoals jij beschrijft helpt het de mensen, maar van de andere kant zou dit het eenzaamheidsprobleem nooit volledig kunnen oplossen. Ik hoop toch echt dat daar mensen van vlees en bloed aan te pas blijven komen met een echt empathisch vermogen.
    Jeanine recently posted…Fiction Friday #11My Profile

  6. Ter aanvulling: Alice functioneert niet zelfstandig. Er zit een persoon achter die haar aanstuurt. Dat dat niet vermeld werd vond ik misleidend.

  7. Ik vond het toch voornamelijk triest dat bejaarden op zo’n robot zijn aangewezen voor sociaal contact. Het kan misschien wel een aanvulling zijn. Ik ben zelf van plan dicht bij mijn kinderen te gaan wonen 😉
    Ik zie wel veel erin dat 3 generaties bij elkaar betrokken zijn, zoals nu veel grootouders ook helpen bij het opvangen van de kleinkinderen. Zoals jij samen met je ouders onder 1 dak woont, maar toch apart lijkt me heel mooi. Je moet wel heel goed met elkaar op kunnen schieten en elkaar vrij laten en goed kunnen praten, dus er zitten nog wel wat haken en ogen aan.

    Voordeel van Alice is wel dat ze zich aanpast aan de hobby’s en interesses van haar mensen en dat ze niet geïrriteerd raakt van steeds hetzelfde verhaal! Dat stukje over de postcode vond ik heel leuk, Alice bleef geduldig de juiste postcode herhalen. Zou ook mooi zijn als Alice zou onthouden waar je je sleutels of portemonnee hebt neergelegd als je ze kwijt bent!

Leave a reply

CommentLuv badge