Dienstmeisje zijn: hoe is dat?

alstublieft mevrouwJe kunt het je nu bijna niet meer voorstellen. Maar nog niet eens zo heel lang geleden was het heel gewoon dat meisjes vanaf hun twaalfde het huis uit gingen, om ergens als dienstmeisje aan het werk te gaan!

Ik heb dienstmeisjes altijd fascinerend gevonden! In de boeken van Cissy van Marxveldt zijn ze meestal heel gezellig. Zo is Marijke bevriend met hun dienstmeisje Bep. En Guusje uit de Goudsbloem gaat ook ‘in een dienstje’!

Dus toen ik het boek Alstublieft mevrouw! tegenkwam in de bieb wist ik niet hoe gauw ik het in mijn tas moest doen.

Mijn review van dit boek vind je op mijn blog over boeken!

11 Responses to Dienstmeisje zijn: hoe is dat?

  1. mijn moeder is ook nog in betrekking geweest rond haar twintigste , zo rond de 2e wereldoorlog, dat had als fijne bijkomstigheid dat er regelmatig overgebleven eten mee naar huis ging zodat er thuis geen gebrek was aan eten tijdens de oorlog. bovendien was mijn moeder zeer geliefd bij de kinderen van het gezin , waarmee ze zelfs na haar vertrek nog regelmatig contact heeft gehouden.

  2. Mijn moeder heeft ook een paar dienstjes gehad, vanaf haar 14de want de lagere school had 8 klassen. Ze had een paar weken onbetaald verlof per jaar. In die weken ging ze ergens anders werken voor een familielid dat ziek was. Ze spaarde een hele winter voor een nieuwe jurk, want veel verdiende het niet Mijn schoonmoeder heeft ook dienstjes gehad, ook een paar keer bij mevrouwen die haar lieten voelen dat ze maar een arbeiderskind was. Toch gaf ze aan dat ze door die betrekkingen ook kennismaakte met een grotere wereld en dat ze er ook manieren leerde en leerde verwoorden wat ze voelde. Want thuis was het armoe en gebrek en weinig tijd of aandacht voor de kinderen. Haar gevoel voor schoonheid leerde ze ontwikkelen bij die mevrouwen.

    • Fijn voor je moeder dat ze naast de negatieve kanten ook de positieve kanten van een dienstje heeft mogen ervaren. Maar wat moest ze hard werken zeg als ik dat zo lees. Dat kun je je nu toch niet meer voorstellen.

  3. Mijn moeder (uit 1925) en haar zussen gingen ook in een dienstje. Na een jaar huishoudschool, daar was mijn moeder erg trots op. Wat ik hoorde uit die tijd was niet erg positief. Uitbuiting, vernedering, lastig gevallen worden door de mannen uit het gezin, mijn moeder vond het verschrikkelijk. Die kant hoor je vind ik veel te weinig.

  4. Kijk eens voor de grap op de website van Greycoat Lumleys (ook naar de salarissen, ik stond met open mond te kijken de eerste keer!)! Maar dat is natuurlijk anders dan de dienstmeisjes vroeger. Het boek lijkt me dan ook wel interessant!

    • Ik kan de salarissen niet vinden, maar als ik de site zo bekijk dan denk ik dat die best hoog zullen zijn. Een stuk meer dan de dienstmeisjes uit het boek verdienden. Want dat was meestal om te huilen, zo weinig.

  5. Weer zo’n verschil tussen CuraƧao en NL. Hier zijn nog steeds veel mensen die een dienstmeisje hebben, meestal zijn deze inwonend, ofwel een live-in. Zij woont dan meestal in een klein appartementje in de tuin. Stel je hier niet teveel van voor.
    Zorgt voor de kinderen en het huishouden.
    Ook is het hebben van een huishoudelijke hulp hier heel gewoon.

    Groetjes Petra

Leave a reply

CommentLuv badge