Tijdschrift abonnement opzeggen

abonnement opzeggenIn 2013 gaf ik mezelf een jaarabonnement op de Opzij cadeau. Nadat ik een bevestiging van het abonnement had gehad, mailde ik meteen dat ik het wilde beëindigen ná dat ene jaar. Dit vond ik erg slim van mezelf. Dat soort dingen kun je niet vroeg genoeg regelen wat mij betreft. En ik wilde zeker weten dat het niet ongemerkt verlengd zou worden.

Argh! Abonnement automatisch verlengd!

Maar toch is dat precies wat er gebeurde. De Opzij bleef maar komen. Ze moeten het automatisch verlengd hebben! En ik wist niet meer precies wanneer ik het abonnement had afgesloten. Daardoor had ik niet meteen door dat het tweede jaar was ingegaan. Toen ik daar achterkwam heb ik onmiddellijk opnieuw het abonnement opgezegd.

En dit keer kreeg ik daarvan ook een bevestiging. Dat was de eerste keer niet het geval.

De Wet van Dam

Op 1 december 2011 ging de Wet van Dam in. Die wet regelt hoe het zit met abonnementen. Het doel van deze wet is er voor zorgen dat mensen minder lang vast zitten aan abonnementen! Een fijne wet dus!

De Wet van Dam geeft bijvoorbeeld aan wanneer je een abonnement moet opzeggen. Hier onder de regels:

  • Abonnementen op tijdschriften die mínstens één keer per maand komen kun je op z’n laatst een maand van te voren opzeggen.
  • Abonnementen op tijdschriften die minder dan één keer per maand komen geldt een opzegtermijn van 3 maanden

Opzeggen abonnement

Ik heb het idee dat ze de informatie over het opzeggen van een abonnement zo goed mogelijk verstoppen! Zodat mensen het niet kunnen vinden. In mijn geval vond ik het met Google. Ik typte ‘Opzij opzeggen’. Het eerste zoekresultaat was een formulier om het abonnement mee op te zeggen. Makkelijk en eenvoudig.

Je kunt ook een brief sturen naar de abonnementenservice. De informatie die je daarvoor nodig hebt vindt je doorgaans in het colofon van het tijdschrift. Maar via internet is makkelijker en sneller.

Conclusie

Afhankelijk van hoe vaak je tijdschrift bij je thuis wordt bezorgt, heb je een opzegtermijn van 1 maand of 3 maanden. En belangrijke les: zorg dat je een bevestiging van je opzegging krijgt! Daar is het bij mij de eerste keer mis gegaan.

Op grond van de Wet Van Dam mag een consument een stilzwijgend verlengd contract op elke maand opzeggen, ongeacht de algemene voorwaarden. De opzegtermijn mag niet meer zijn dan een maand.

Welke abonnementen heb jij op het moment?

18 Responses to Tijdschrift abonnement opzeggen

  1. Ik heb in het verleden regelmatig een abonnement opgezegd, vaak omdat ik dan inmiddels een stapel van een bepaald tijdschrift had liggen, die ik beslist niet weg wilde doen en die ik vast nog eens helemaal wilde doorbladeren… Ik kon altijd wel de info vinden hoe op te zeggen en soms ging dat gewoon telefonisch, zelfs zonder bevestiging… Nooit problemen mee gehad overigens. Maar ik besef dat dat wel eens anders kan gaan, dus altijd een notitie maken in je agenda wanneer je een abonnement moet opzeggen….
    Fijn weekend,
    Liefs, Mirjam

  2. Er is een ontsnappingsroute voor uitgeverijen : dan word je lid van een vereniging, in plaats van abonnee. Bijvoorbeeld bij de HCC werkte het zo. Je kon het tijdschrift opzeggen, maar je was dan nog een jaar lid van de vereniging.

  3. Poeh, abonnementen…. V.w.b. tijdschriften: de Opzij en de Genoeg. Opzij al een jaar of 30? Die zeg ik niet op – tenzij ik echt heel erg moet minderen… Daarnaast de Trouw en de Mikrogids. Na een jaarabonnement kun je tegenwoordig elke maand opzeggen, dat scheelt weer.

  4. Ik had een mailtje gestuurd naar de vegetarische bond hoe ik moest opzeggen. Kreeg een mailtje terug (2 maanden later!) dat mijn abonnement opgezegd was. Huh?! Je vraagt HOE je kan opzeggen en daarna krijg je een mailtje dat je abonnement is opgezegd. Heel vreemd, maar het gesprek wat ik had met de medewerkster van het blad was nog vreemder. Ongeinteresseerd en vooral koud. Aan einde van het gesprek dacht ik: het loopt zoals lopen moet. Ik laat het hierbij. Abonnement blijft opgezegd. Het is prima zo.

  5. Vroeger heb ik wel abonnementen op tijdschriften gehad en ik herinner me niet dat het lastig was om ze op te zeggen.
    Tegenwoordig leen ik tijdschriften uit de bieb of krijg ik ze te leen van mijn moeder. Ik zet er als ik ze gelezen heb een paraaf op en dan gaan ze daarna naar de volgende lezer. Mijn moeder krijgt die tijdschriften trouwens ook weer van iemand 🙂

    • Dat is een mooi systeem, VeggieMo! Tegenwoordig heeft onze bibliotheek een buurtbibliotheeksysteem – een kast waarin je boeken etc. kunt neerleggen en meenemen, zonder abonnement. Ik leg daar de Opzij altijd neer als ik ‘m uit heb, en neem soms voor de ontspanning een Margriet o.i.d. mee!

        • Ja, tijdschriften doorgeven is natuurlijk nog leuker, maar ik heb niet zoveel mensen om ze aan door te geven. En zo gaat zo’n boekwerk aan papier niet meteen weg na de eerste lezer. (Ik ga natuurlijk stiekem wel eens kijken of wat ik er neerleg ook snel is meegenomen….)

  6. Mijn abonnement op het tijdschriftje ZOZ hoef ik niet op te zeggen. Ze hebben er voor gekozen om je ieder jaar een herinnering te sturen om te betalen. Als je niet betaalt stopt het abonnement. Wel zo handig. Je kunt dan overwegen om te stoppen of …om door te gaan.
    Sympathiek toch?

  7. Het valt me wel op dat ergens een abonnement op nemen heel simpel gaat het staat ook stee vast groot vermeld in een tijdschrift.
    Maar hoe je op moet zeggen daar moet je vaak echt even naar zoeken of gaan bellen.
    Verder heb ik nu geen abonnement meer ergens op ik koop zo nu en dan een los exemplaar. Van die wet wist ik en hoopte dat dat ook gold voor de ANWB maar helaas dat is inderdaad een vereniging en dus moet je drie maanden van ter voren opzeggen.

  8. Het huishouden heeft een abonnement op twee kranten; twee stripbladen; een stuk of 3 vakbladen en 2 belangenverenigingen; 1 kidsweek (loopt vanzelf af), 1 rompompom (same).
    Ik had ooit een abonnement op de Consumentengids. Dát opzeggen had heel wat voeten in de aarde.. ik kreeg brieven die verdacht veel leken op dreigbrieven. Of ik het wel zeker wist. Of ik me er wel bewust van was wat voor (consumenten)narigheid me allemaal kon overkomen. Of ik me er wel bewust van was dat ik de solidariteit ondermijnde. Ik moest na het ontvangen van die brief nogmaals een brief sturen om te bevestigen dat ik het écht zeker wist (je ziet, pre e-mail tijd..) en toen kreeg ik dus nogmaals zo’n brief. Daarna volgde een klacht mijnerzijds en een gepikeerd telefoontje hunnerzijds ‘ze bedoelden het alleen maar goed hoor’.

    Nooit meer consumentengids voor mij, dat snap je.

Leave a reply

CommentLuv badge