Draagmoeder zijn

draagmoederschapIk las een boek waarin een vriendin aanbiedt om draagmoeder te zijn. Ze wordt zwanger van de man. Dat betekent dat het kind biologisch gezien dus óók van haar is. Het is een recept voor een roman!

Die tot nadenken stemt.

Ik zou een onbetrouwbare draagmoeder zijn

Zelf zou ik niet draagmoeder willen worden. Ik denk namelijk niet dat ik het kind zou kunnen afstaan.En al helemaal niet als het biologisch gezien ook nog eens mijn kind was. Dat maakt mij een onbetrouwbare, potentiële draagmoeder!

Ikea-baby: zelf in elkaar zetten

Maar stel dat het zo’n Ikea baby was? Een eitje van mevrouw A, sperma van meneer B, en dat ik de draagmoeder zou zijn? In zo’n geval heb je geen enkele biologische band met het kind dat in je groeit. Maar dan loop ik tegen mijn bezwaar van het gerommel met moeder Natuur aan. En deze constructie lijkt me een kind ook verwarrend.

Hier in de Achterhoek vragen ze graag:

‘Woar bun ij d’r ene van?'(Waarvan ben jij er eentje?)

Zie dat maar eens te beantwoorden als Ikea-baby.

Draagmoederschap is voor mij dus geen optie. Emotioneel niet, en moreel gezien ook niet. Waarmee  ik niets af wil doen aan het intense verlangen om een kind te krijgen!

Lees mijn review van het boek op Momlit.

Hoe denk jij over draagmoederschap?

19 Responses to Draagmoeder zijn

  1. Mijn vriendin en haar man zoeken een draagmoeder. Zij heeft door een nierziekte sinds haar 16e geen nieren meer en kan door de dagelijkse medicatie onmogelijk zelf kinderen krijgen. Ze zouden zo graag zelf een kindje krijgen met het sperma van haar man en het eitje van de draagmoeder. Helaas is er weinig geregeld voor zulke gevallen qua hulp en wetgeving en ben je aangewezen op of heel veel geluk hebben en viavia iemand vinden die tot draagmoederschap bereid is, of je heil in de illegaliteit zoeken.

  2. Draagmoeder zijn is iets wat ik wel zou kunnen doen voor een familielid of goede vriend(in). Dan weet ik waarvoor ik het zou doen.

    Ikzelf ben een BOM-moeder. Mijn kinderen zijn verwekt met zaad van een donor. Wel een B-donor wat inhoudt dat mijn kinderen als ze 16 jaar of ouder zijn in contact kunnen komen met de donor. Dus geen zoektocht, gewoon een brief naar het ziekenhuis en de procedure word opgestart.

    In bepaalde gevallen vind ik dat er een mogelijkheid moet zijn om specifiek zaad of eitje gekozen kan worden, maar alleen in geval van ernstige ziekten die leiden tot een aandoening/handicap die een kans op ‘normaal’ leven in de weg staan.
    Maaike recently posted…SparenMy Profile

    • Heb je als BOM-moeder niet de wens gehad om een donor uit te zoeken met -enigszins- dezelfde uiterlijke kenmerken als jij, Maaike? Een vriendin van me heeft ook een kindje gekregen met hulp van de spermabank, maar zij koos er wel voor een profiel te kiezen dat een beetje met haar uiterlijke kenmerken samenviel, zodat het kindje niet heel anders er uit zou zien.

      • Ik had toendertijd niet veel keus. Je kon kiezen uit een A-donor (annonime) of een B-donor (eentje die zich bekend wil maken).

        Ik koos toen voor een B-donor. Tja en toen bleven er 2 over. De ene donor had blauwe ogen en de andere had bruine ogen. Aangezien ik zelf bruine ogen heb ben ik voor de donor met bruine ogen gegaan.

        Een aantal jaren terug is de wetgeving verander en nu zijn er alleen nog A-donoren en is de keus dus ook groter. Ik weet verders geen andere kenmerken van de donor. De kunnen mijn kinderen alleen opvragen.

        Gelukkig lijken mijn beide kinderen erg op mij. Dus krijgen ze maar weinig de opmerking: Lijk je op je vader?
        Maaike recently posted…Nieuwe aanbieding van mijn energie/gas leverancierMy Profile

  3. Ik snap het verlangen heel goed, ik zou geen draagmoeder kunnen zijn, want ik zou er gewoon geen afstand van kunnen doen ( emotioneel).
    Ik zou geloof ik minder moeite hebben een eitje te doneren, die door een ontvangende moeder dan (bevrucht enzo ) zelf gedragen zou worden.
    sillie recently posted…GrazersMy Profile

  4. Toevallig had ik het hier vorige week met mijn zusje over. Ik zou het wel doen als het voor haar was, maar ik zou het dan alsnog wel heel lastig vinden denk ik om dan vervolgens te zien dat zij het kindje meeneemt. Dat lijkt me echt hartverscheurend. Maar stel dat zij geen kinderen kan krijgen, dan zou ik dat wel voor haar doen.
    Daantje recently posted…Verdrietig om een muisje 🙁My Profile

  5. Ik denk dat het niks uitmaakt of het je eigen eitje of het eitje van iemand anders is. Je hebt de baby 9 maanden gedragen dus de band is er sowieso. Zelf zou ik nooit voor deze of een andere ‘kunstmatige’ manier van kinderen krijgen, hebben gekozen. ( ….ben me er wel van bewust dat ik dat makkelijk zeggen kan: we hebben twee dochters en 3 kleinkinderen)

  6. Die Ikea-baby is gewoon van moeder A en vader B. Niet van jou, als jij er in toestemt de draagmoeder te zijn. Ik vind dat echt heel goed kunnen. Ik weet niet of ik het zelf had gekund, want in je hoofd heb je wel een band met een baby, die 9 maanden in jouw buik groeit. Maar ik denk dat er genoeg mensen zijn die dit wil zouden kunnen. Ik kan me tenminste herinneren dat ik, toen mijn jongste geboren was, het heel jammer vond dat ik nou nooit meer zwanger zou zijn. Niet dat ik nog een baby wilde, want ik vond echt mijn twee meiden genoeg. Maar het zwangerzijn, dat wilde ik best nog een keertje… en zo zullen er meer zijn. Was er maar veel meer wettelijk geregeld zodat mensen op regels konden terugvallen en zorg e.d. en niet alleen uit konden gaan van goede wil…
    Het lijkt me vreselijk om een kindje te hebben via een draagmoeder en dat dan die draagmoeder het kind gaat opeisen of zo… Best ingewikkelde materie, ook gevoelsmatig natuurlijk, maar het komt te weinig voor denk ik, vandaar dat het moeilijk blijft…
    Maar ik ben in principe dik voorstander…
    Fijne nieuwe week alvast,
    Liefs,
    Mirjam

  7. Persoonlijk vind ik de therm ‘Ikea-baby’ nogal denigerend.
    Ik bedoel: is mijn kind dan een tweedehandsje omdat het geadopteerd is?

    Daarnaast: het is fijn als het je gegeven is om zelf meerdere gezonde kinderen op de wereld te zetten, maar dat is niet voor iedereen weg gelegd.
    Ook al zou ik zelf niet snel voor draagmoederschap kiezen (niet als draagmoeder en niet als wensouder), ik snap wel dat er mensen zijn die daar wel voor gaan.

      • Ook al is het niet zo bedoeld. Ik vind het wel een denigrerende term.

        Ongetwijfeld bedacht door iemand die het in de media wel leuk vond klinken, met een ver van mijn bed-gevoel over draagmoederschap.

        De connectie tweedehandsje-adoptie: net zo denigrerend, maar misschien duidelijker te vatten als zijnde geen prettige omschrijving voor een geadopteerd kind.

        • Niet aanvallend bedoeld trouwens.
          Ik vind gewoon dat mensen / gezinnen te makkelijk in hokjes worden gestopt en dat vind ik jammer.

          Dingen gaan namelijk ook zwaarder wegen omdat mensen / de maatschappij een punt maakt van dingen.

          • Ik zie de Ikea-connectie ook niet echt. Het do-it-yourself aspect bij Ikea, daar kies je zelf voor. Bij draagmoederschap is het de allerlaatste kans op een baby. (Ik dacht dat adoptie dat was als je bedenkt hoeveel kinderen er op de wereld ouderloos zijn, maar gezien de eisen die aan adoptieouders worden gesteld is het voor velen onmogelijk (leeftijd, of in mijn vriendin haar geval: medische situatie))

  8. Hoewel ik het met je eens ben dat ik me er moreel en ethisch maar vooral emotioneel niet in kan vinden, denk ik wel dat je, in de ogen vrouwen die onvruchtbaar zijn, erg makkelijk praten hebt aangezien je er 5 stuks hebt rondlopen. Ik heb jaren op kinderen moeten wachten en het is nooit een optie voor me geweest maar voor veel vrouwen zal het anders zijn en als je er dan zelf 5 hebt, zullen mensen je erg makkelijk vinden. Niet als haat bedoeld hoor:)

  9. Tja ik heb makkelijk praten. Ik heb 6 kinderen. Een enorme rijkdom. Zo voelt het voor ons ook echt.
    Ik snap heel goed dat anderen ook graag kinderen willen. Het lijkt mij heel erg moeilijk om voor je zelf te beslissen hoever je wil gaan om je wens uit te laten komen.
    Maar ik zou zelf nooit draagmoeder willen zijn of er voor kiezen om op die manier een kind te krijgen.
    Aan iedere zwangerschap zit een gezondheidsrisico vast. Het vraagt veel van een lichaam om zwanger te zijn. De een heeft daar minder last van als de ander. Ik persoonlijk vond mijn zwangerschappen behoorlijk zwaar. Maar daar heb ik iedere keer een kindje voor teruggekregen. Om dan na de bevalling het kindje weg te geven….Ik zou het niet kunnen.
    En om van een ander te vragen om mijn kind te dragen ik zou het niet kunnen. Wat als er iets gebeurd met de draagmoeder?
    Ik heb er nooit echt over na hoeven denken, maar ik zou dan denk ik kiezen voor adoptie. Dan krijg je een kindje dat er al is, maar waar de moeder niet zelf voor kan zorgen.

    • De zwaarte van een zwangerschap klinkt als een heel logisch aspect, Greetje. Het probleem is onder andere, dat er wettelijk zo weinig geregeld is, dat daar ook niet in wordt voorzien. Een draagmoeder mag niet verdienen aan het draagmoederschap want dan is het een commercieel draagmoederschap en dat is verboden, maar tegelijkertijd komt er zoveel bij kijken, dat ik het niet meer dan vanzelfsprekend vind dat de draagmoeder gecompenseerd wordt voor haar inspanning en toewijding. Tussen familieleden is dat misschien niet zo erg aan de orde (bv zus voor zus) maar tussen vreemden dan lijkt het me logisch dat er sprake is van een “zakelijke overeenkomst” gebaseerd op een altruïstische intentie.

Leave a reply

CommentLuv badge