Tomtom routeplanner versus Google Maps

tomtom routeplannerIk heb me er altijd tegen verzet: een tomtom routeplanner in de auto. Ik heb namelijk het idee dat ik daar dommer van wordt. Wanneer het niet meer nodig is dat ik zelf op let en nadenk, dan zal ik dat ook niet doen. Vermoed ik. Het is een onplezierig staaltje zelfkennis…

Google maps om de weg te vinden

Dus wanneer ik ergens naar toe ga, waar ik de weg niet ken, dan surf ik naar Google Maps en print daar de routebeschrijving uit. Je kunt kiezen uit tekst, een kaartje of een combinatie. Ik doe meestal beide, want ik heb alle hulp nodig die ik kan krijgen. Uiteindelijk kom ik ook echt altijd aan op de plek van bestemming. Maar daar gaat altijd een wanhoopsmoment aan vooraf. Een moment waarop ik handenwringend denk: ‘Ik vind het nooit!’ Daarom ga ik altijd ruim op tijd van huis weg, zodat ik de tijd heb om te verdwalen. En als ik het met Google maps niet red, dan vraag ik de weg.

Van een tomtom routeplanner word je inderdaad dommer!

Mijn gedachte dat ik dommer wordt van een tomtom routeplanner blijkt nog niet zo gek! Na enige aarzeling ben ik toch maar Manfred Spitzer onheilspellende boek Digitale dementie gaan lezen. En het is net zo angstaanjagend als ik al vreesde. Maar dit terzijde.

Volgens Manfred werken je hersens net als spieren: als je ze niet gebruikt, worden ze slap!

Manfred schrijft over zijn ervaring met een tomtom routeplanner:

‘Nu ondervond ik aan den lijve wat het betekent als een automobilist zich tijdenlang net afvraagt waar hij eigenlijk is. Die taak had ik overgedragen aan een apparaat dat me met een prettig zoetgevooisde, geruststellende vrouwen stem liet weten waar ik heen moest. Vroeger leverde ik zelf de benodigde prestatie van oriëntatie en navigatie, maar die taak had ik nu uitbesteed, ongeveer zoals je tralopen kunt uitbesteden aan roltrap of lift.

Wie dat vaak doet, komt moeiteloos en zonder ademnood op de derde verdieping aan, maar mag zich niet verwonderen als hij behoorlijk moet weten mochten roltrap of lift eens uitvallen.’

Het idee achter de tomtom

Volgens Manfred werd de tomtom routeplanner aanvankelijk in auto’s gezet met het idee dat mensen zich dan beter zouden leren oriënteren! Maar het tegenoverstelde gebeurde. Mensen wisten juist minder goed hoe ze moesten rijden, want dat was niet nodig! Dat vertelde hun tomtom routeplanner hen wel.

Toch heeft de tomtom routeplanner één groot voordeel volgens mij. Als je een goede hebt, en er is een wegversperring, dan helpt zo’n tomtom je weer op weg. Mijn google maps print is in zo’n geval waardeloos geworden.

Maar goed. Ik troost me maar dat mijn hersenen in zo’n geval extra goed getraind worden!

Nog even over het boek Digitale Dementie

In zijn boek Digitale Dementie zegt Spitzenberger dat digitale media oppervlakkiger zijn. Je hebt minder voeling met een tekst of onderwerp. Dat herken ik heel erg! Het is de reden dat ik een Hema schrift gebruik voor mijn kasboek in plaats van zo’n handig online kasboek. Ik heb het nodig dat ik het opschrijf. Anders blijft het te abstract voor me.

Hetzelfde geldt met teksten: als ik een artikel echt heel interessant vind, dan print ik het uit! Want om het echt goed tot me te laten doordringen heb ik het nodig dat ik het in mijn handen kan houden. Als ik de tekst alleen van het scherm lees, komt hij minder goed bij me binnen.

Dat geldt ook voor boeken. Ik heb weliswaar een eReader, maar ik heb duizend keer liever een echt boek in mijn handen. In die zin denk ik dan ook niet dat ‘echte’ winkels ooit helemaal zullen verdwijnen, en dat iedereen online gaat kopen: er gaat niets boven de ervaring iets in je hand te nemen, en nader te bekijken. Dat kunnen ze op het internet echt nog niet nabootsen.

Lees mijn review van Digitale Dementie!

Gebruik jij een tomtom routeplanner? Waarom wel of niet?

22 Responses to Tomtom routeplanner versus Google Maps

  1. Hier wordt de tomtom steeds gebruikt en wel zo dat hij ons wijst op mogelijke flitspalen en files,handig als je geregeld op de baan moet!En het is een feit dat je niet meer oplet zo maar…ik vind het een handig iets!!

  2. Ik gebruik ‘m juist wel, en vooral voor het laatste stukje van routes die ik niet ken. Dat is veiliger. Want ik hoef niet steeds op mijn blaadje te kijken of naar straatnaambordjes te turen en onverwacht op mijn rem te gaan staan omdat ik toch die afslag bijna gemist heb.
    bij hele lange ritten heb ik ‘m vooral aanstaan zodat ik optijd kan bellen als ik vertraging heb en er staat iemand op mij te wachten. Maar dan staat het geluid gewoon uit.
    In het buitenland vind ik het ook erg prettig. De perifirique in Parijs is daardoor een stuk hanteerbaarder geworden en Londen ook, omdat je daar ook nog de handicap hebt dat je je handelingen andersom moet doen in je huurauto.

    • Ja, dat vind ik een goed punt: veiligheid. Ik zit inderdaad met die blaadjes op de stoel naast me, en moet daar dan regelmatig een blik op werpen. Ook heb je het probleem van het zoeken naar straatnaambordjes, en een afslag missen.

      Ik kan me voorstellen dat een tomtom wat veiligheid betreft dan echt beter is.

  3. Ik heb geen auto en dus ook geen tomtom.
    Wel print ik als ik op vakantie of een dagje uitga een kaartje van de omgeving uit en zoek daarbij alles op wat er te doen is inclusief de dichtsbijzijnde supermarkt.

    Van meerijden met anderen ken ik de tomtom wel, maar heb toch de ervaring dat het niet altijd even goed werkt.
    Zo ging ik een paar jaar geleden eens naar Zaltbommel.
    We moesten op het Kerkplein zijn.
    Dat moet eenvoudig zijn zou je denken.
    Naarmate we dichter in de buurt kwamen hadden we steeds meer het gevoel dat er iets niet klopte.
    Smalle weggetjes en een piepklein pontje leidde ons naar een gehucht, waar we bij het plaatselijke kerkje te horen kregen dat we gearriveerd waren.
    Maar we waren dus niet in Zaltbommel.
    En wat we ook deden, de tomtom bleef beweren dat we gearriveerd waren.
    Gelukkig had ik van te voren op googlemaps gekeken en wist de naam van een winkelstraat in de buurt van het kerkplein.
    En die werd wel herkent, zo kwamen we met een flinke avontuurlijke omweg alsnog op de plaats van bestemming.

  4. We hebben geen Tomtom. Maar ook nog, vind ik dat je toch nog steeds je verstand moet gebruiken.
    Eens was er een auto op de fietspad / eco weggetje. Super gevaarlijk. “Mijn tomtom brengt me hier”, zei die dame (pfff zucht).
    Laatst hadden we een gigantische vracht wagen van de nieuwe Jumbo van onze dorp, in ons dicht bevolkt en krap wijk 🙂
    Allemaal handig … maar nog steeds blijven nadenken ! 🙂

  5. zelf rijd ik geen auto en heb dus geen tomtom , maar laatst reed ik mee met een kennis en die had er een gekregen van een vriend van hem die zelf een nieuwe had gekocht en hij had hem nog niet gebruikt,maar we zouden een dagje gaan kringlopen in een andere provincie en alhoewel mijn kennis eigenlijk alles snel weet te vinden had hij hem nu wel ingesteld en het voordeel was dat we nu mooi een route konden uitstippelen en doordat we nu overal in een keer heenreden konden we meer kringloopwinkels bezoeken omdat we minder tijd kwijt waren aan zoeken, mijn kennis gaat hem niet standaard gebruiken ,maar wel vaker op dit soort ritjes.

  6. Van de zomer zijn wij met een geleende Tomtom op vakantie naar Zuid Frankrijk gegaan en wij waren van te voren nogal sceptisch. In de praktijk bleek het ding reuze handig, je ziet hoelang je nog moet tot je eindbestemming, hoeveel km’s je al hebt afgelegd. Zonder die Tomtom hadden wij één van onze bestemmingen zelfs niet eens kunnen vinden, haha. Sterker nog, we willen voortaan alleen nog maar op vakantie met zo’n apparaat, het geeft je zoveel meer dingen aan onderweg, benzinestations, alternatieve routes.

  7. Ik heb een navigatiesysteem van een ander merk. Gekocht omdat ik destijds voor de plaatselijke krant werkte en vaak op onbekende adressen moest zijn. Daar is zo’n ding erg handig voor (al heb ik ooit achteruit terug moeten rijden op een smal weggetje omdat dat ding niet wist dat er paaltjes aan het eind van dat weggetje stonden).
    Ik denk dat het ook aan jezelf ligt of je er dommer van wordt. Ik heb het geluid altijd uit staan, blijf zelf ook gewoon op de bordjes letten en probeer plekken waar ik al eerder geweest ben gewoon zonder navigatie terug te vinden. En blijkbaar werkt dat, want hier op Curacao moet ik het helemaal zonder doen en rijd ik toch zonder aarzelen naar plekken toe waar ik nog maar een keer eerder geweest ben (en dan vaak nog als passagier).

  8. Je vergeet nog een ding naar mijn idee. Een goede kaart én een stratenboek. Ik heb regelmatig met groepen rondgereden. De afspraak was altijd we rijden niet achter elkaar aan want dat levert gevaarlijke sytuaties op. Al snel werd ik een gewaardeerde gast in de auto. Met mij als kaartlezer won je het altijd.
    Met een tomtopm was er soms onder bomen, langs flats net het einde van de route, de weg niet goed te vinden door slecht ontvangt van satalieten. Ook bij foutrijden was het langzaam opnieuw berekenen van de route dat er voor zorgde dat ik sneller was. Hoe dat nu, 4 jaar later is weet ik niet. Maar daarom heb ik er nog nooit een gekocht.
    Google maps gebruik ik wel om de tijd te bepalen en even kijken of het idee van de route dat ik heb ook een beetje de snelste is.
    Lastig is dat een goede kaart en stratenboek steeds slechter te krijgen zijn. Soms teken ik zelf maar nav google maps wat bij in de kaart 🙂

  9. haha, zo herkenbaar. Ik wilde er ook nooit aan…we hebben er nu wel één en ik geef toe dat het soms verdraaide handig is. Maar ik ben eigenlijk te eigenwijs voor zo’n ding dus ik denk ook heel vaak dat het handiger had gekund, of ik weiger te doen wat ze zegt 😉 gelukkig berekent ze dan de route wel opnieuw, maar ze blijft soms heel lang ‘mopperen’ dat we terug moeten. Voordeel is wel dat je weet hoe lang het nog duurt voor je ergens bent en hoe hard je rijdt. En je komt nog eens op vreemde plekken ook…

  10. Ik werk uit principe gewoon met een kaart en soms google ik thuis de route. Ik wil graag weten waar ik ben. En als ik ooit ergens geweest ben, vind ik daarna altijd direct de weg.

    Zo gingen wij met papieren kaart op vakantie naar Duitsland, tegen Luxemburg aan. Zwager zat een dorpje verder, met Tomtom. Wij maakten leuke uitstapjes in Luxemburg. Zij niet, want hun tomtom had geen Luxemburg. Ze wisten letterlijk niet wat er tien km verder was. Kwamen ze toch onze kaart lenen:-).

  11. Was nooit op dit soort speelgoed gesteld totdat we een tweedehands auto kochten waar de TomTom ingebouwd was. Wat een openbaring! Wat ik handig vind is wanneer je in een vreemde grote stad je alleen maar je eigen adres hoeft aan te tikken om zonder moeite die stad weer uit te komen. En wat die papiertjes en kaarten op de stoel naast je betreft, wacht tot je een leesbril nodig hebt voor die kaarten maar helaas met die bril op je neus niet kunt rijden….

  12. Hier gebruiken we ook tomtom. Een stuk veiliger, en je moet nog steeds wel opletten. Er zijn b.v plaatsnamen die dezelfde naam hebben en zo zijn er nog wel een paar.
    Ik zou er niet meer zonder willen. Zelf ben ik geen kaartlezer en dat leverde nog al eens gemopper op in de auto en nu kan ik Truus of Trees de schuld geven, als Joh rijdt.

Leave a reply

CommentLuv badge