Breien voor dummies

breien voor dummies
Brei apparaat van de Zeeman

Hoewel ik redelijk kan haken, wil breien mij maar niet lukken.

En ik vrees dat mijn twee dochters daar in op mij lijken. Daarom was ik aangenaam verrast toen mijn 18-jarige dochter thuiskwam met een handig brei-apparaat. Ze werkt bij de Zeeman, en is daar zelf ook een goede klant ; )

Breien met een hulpmiddel

Het ding kostte 4,99 en er zijn vier formaten. Er zit ook een soort haaknaald bij, en een naald. Mijn dochter is inmiddels begonnen met een sjaal, en ik vind het er mooi uitzien! Hij is in ieder geval vrij gelijkmatig in de breedte, in plaats van dat hij op geheimzinnige wijze afwisselend smaller en breder wordt!

Instructies te lastig

De instructies bij het Zeeman apparaat waren overigens wel ingewikkeld. Maar op youtube vond mijn dochter een filmpje waarop het werd uitgelegd. En het resultaat mag er zijn!

Meteen een leuke herfstactiviteit!

N.B. Er schijnt ook nog een ronde variant van dit breiapparaat te zijn. Daarmee kun je van die ronde sjaals/cols breien. Die wil mijn dochter nu ook aanschaffen. Met werknemers als mijn dochter, heeft de Zeeman geen klanten meer nodig!’

Ben jij handig met breien/haken/borduren?

27 Responses to Breien voor dummies

  1. hihihi ach ze krijgt als werknemer vast wel korting?
    Ik kan zelf ook niet breien, wil ik wel nog gaan leren, aangezien ik sinds kort dat spinnewiel heb en een enorme zak schapenwol…..
    haken en borduren kan ik wel en doe ik ook wel, maar zo’n enorme produktie als sommige maken doe ik dan weer niet hoor, na een half uurtje ben ik toe aan iets anders 🙂

  2. Als tiener breidde ik al truien voor mezelf, ik kan me alleen niet meer herinneren van wie ik het geleerd heb, op school of van mijn moeder, ik denk het laatste. We hebben 3 dochters, waarvan er 1 wel interesse heeft in handwerken, maar het is lastig om uit te leggen hoe je moet breien…. heb dan ook niet zoveel geduld merk ik….. Toch is het wel belangrijk om te stimuleren, zeker omdat ze op school niet meer leren haken en breien tegenwoordig (althans bij ons op de basisschool).

  3. Met zo’n ding breien is ongeveer hetzelfde als alleen met een automatische auto te kunnen rijden…. Wie met een nep breimachine (of een echte) heeft geleerd om te gaan is volgens mij eveneens in staat om te leren met twee breinaalden en een bal wol iets klaar te krijgen. Daarmee kun veelzijdiger worden. Ik heb aan de knie van mijn Oma leren breien, nog voordat ik naar school ging. En op die school kwam er 1 halve dag in de week een in het wit geklede non die oneindig geduld had met een enorme klas vol kleine meisjes. Twee grote dikke houten breinaalden had ze met heel dikke wol/katoen/touw. Ze stond met haar rug tegen de klas en hield dit alles boven haar hoofd en dan ging het van: “insteken, draadje omslaan, doorhalen, af laten gaan”. En dat deden wij dan stapje voor stapje na. En verder liep ze langs de banken heen om hier en daar te helpen de naalden op de juiste manier vast te houden, niet te vast en niet te los breien…
    Eerst alleen maar “rechts” (draad achter je werk) en dan ook “links” (draad voor je werk).
    Binnen het jaar verrasten we onze moeders met zelf gebreide pannenlappen en een jaar later maakten we slabbetjes voor babytjes (en die waren talrijk in die jaren in het katholieke Zuiden!). Die halve dag in de week handwerken werd gehandhaafd tot minstens halverwege de middelbare school. Een geborduurde zak voor gymspullen, geborduurde kleedjes voor thuis, opgevulde beesten uit vilt, een kapstokje met 5 aangeklede konijntjes erop, een smokwerkje, een bloes, een nachtjapon (op een trapnaaimachine in elkaar gezet), een trui met een v-nek, een geborduurd kussen naar eigen ontwerp… Op de middelbare school hadden we een schat van een handwerklerares. Op Vrijdagmiddag zaten we met elkaar gezellig te handwerken en ik herinner me dat ik op die middagen ook een tijd lang van een Brabantse streekroman genoot: “Beekman en Beekman” van Toon Kortooms waaruit we elkaar om de beurt voorlazen en de lezer soms de slappe lach kreeg. Ik geloof niet dat ik een uitblinker was.
    Wat ik kan is normaal voor iemand van mijn generatie. Wat me van dit alles bijgebleven is is op zijn minst de vaardigheid om spullen die kapot zijn gegaan weer te repareren. Hoeveel mensen zijn er nog die een sok kunnen stoppen, een knoop aannaaien en een kapotte rits vervangen? Alle gordijnen hier in huis zijn door mij op maat gemaakt, ik heb enkele kleine jurkjes gemaakt en er ligt gewoonlijk een breiwerkje rond dat ik af en toe een half uurtje oppak bij een kopje thee. Momenteel is dat een wit vestje voor een kleindochtertje dat nog maar 5 weken oud is, maar voor de zekerheid maak ik het in een aanzienlijk grotere maat.

    Hier begint breien weer in de mode te raken. Tegen een fors bedrag kun je op zaterdag ochtend in de handwerkafdeling van een groot warenhuis weer in een groepje leren: “insteken, draadje omslaan….”!

  4. Handwerken is mijn leven (zo ongeveer 😉 )
    Ik vind breien veel makkelijker dan haken.
    Toch haak ik tegenwoordig vaker.

    Vroeger noemde ze dit een breiplankje of dassenplankje.
    Niets nieuws onder de zon dus.
    Alleen waren ze toen van hout.
    Een paar jaar geleden werd het ineens heel populair onder de naam niftyknitter.
    En toen betaalde je scheel aan die dingen.

    Er is ook een kleinere ronde versie waarmee je sokken en beenwarmers en zo kunt breien.
    Als je ooit in Tilburg komt, moet je eens gaan kijken bij het Textielmuseum, die hebben er complete machines van staan.

  5. google maar eens op loom, kom je ook hele grote tegen in een soort krakelingvorm (kun je zelfs dekens op “breien”.
    Ik brei liever, met 2 of met 4 pennen. Rondbreien heb ik (nog) niet geleerd. haken kan ik wel maar heb ik minder lol in. Vanalles geleerd op de ( protestantse) lagere school ( toen nog lagere itt basisschool) volgens een vaste volgorde (oa bal, slabbetje, babyjurkje, boekomslag, geborduurd schilderijtje, merklap) Aan werken op de naaimachine of het macrameeën ben ik niet meer toegekomen, en op de middelbare school was er geen handwerken.

    • Wauw, met 4 pennen!!!! En ik vind twee al zo ontzettend moeilijk.

      Macramee kregen wij op een gegeven moment ook op de basisschool. Dat kwam een moeder ons leren en was toen heel modern. Bijna iedereen macrameede toen zo’n hangende krantenmand met drie verdiepingen.

  6. Toen onze kinderen klein waren, heb ik heel veel gebreid en genaaid. Ik maakte zo goed als al hun kledij zelf. In die tijd kon je nog een couponnetje stof kopen voor heel weinig geld en breigaren was ook een pak goedkoper of nu het geval is. Ik breide voor hen vooral truien met ingebreide figuurtjes (was toen in de mode) en ze mochten zelf het patroontje en de kleuren voor de trui uitkiezen. Ik had het geluk om in de familie veel tantes te hebben die ooit gebreid hadden en die me hun restjes breiwol gaven zodat ik exclusieve truien kon breien die ons niets kostten.
    De kinderen droegen zelfgemaakte kledij tot ze een jaar of 16 waren en toen wilden ze beiden enkel nog gekochte kledij dragen (invloed van leeftijdsgenoten) Ik brei sindsdien enkel nog voor mijn man en mezelf maar die zelfgebreide truien gaan jaren mee zodat ik niet vaak meer ‘moet’, ‘kan’ breien.
    Ik heb ondertussen al kleinkinderen maar onze dochter wil hen geen zelfgemaakte kledij laten dragen. Toen ons oudste kleinkind nog baby was, heb ik eens een truitje gebreid met heel veel liefde maar het werd nooit gedragen. Ik zie dus niet het nu ervan in om mijn tijd, breiwol en enthousiasme te verspillen aan iets wat toch niet gewaardeerd wordt. Ik zou nochtans heel graag voor de kleinkindjes breien maar ja, het heeft geen zin. Ik heb hier nochtans minstens 15 bananendozen staan vol met breiwol vna allerhande restjes tot hoeveelheden waar nog een gewone trui zou uitkunnen. Al mijn breiwol zit gesorteerd per kleur maar ik vrees ervoor dat ik die nooit allemaal meer zal opgebruiken. Ik ‘erfde’ een hele voorraad breiwol van een paar bejaarde tantes en onze buurvrouw bracht me eens 3 volle vuilniszakken breiwol toen ze haar zolder opkuiste.

    • Wat lief dat je voor je kleinkind breide! Jammer dat het niet gedragen werd. Ik vind het heel bijzonder.

      Mijn moeder maakte vroeger ook onze kleren vaak zelf. In winkels zei ze ook vaak: ‘Dat kan ik veel goedkoper zelf maken.’ Maar nu heb ik vaak het gevoel dat kopen goedkoper is dan zelf maken. Zeker als je zoals ik niet zo handig bent.

      Is er niet zo’n project waarvoor je babymutsjes kunt breien voor baby’s in arme landen? Zou je daar voor voelen? Dan komt al je mooie wol toch nog goed terecht.

  7. Breien kan ik heel goed en ook haken en borduren. Oh ja en natuurlijk macramé, daar ben ik nog net jong genoeg voor om die hype te hebben meegemaakt als kind. En ik ben oud genoeg om nog handwerkles op de lagere school te hebben gehad, terwijl de jongens dan handenarbeid kregen. Op de middelbare school kregen zowel jongens als meisjes textiele werkvormen, maar gek genoeg kan ik me niet herinneren wat we daar dan deden. En zo’n beetje de basics van naaien heb ik van huis uit geleerd, eerst op de naaimachine van mijn oma die je met de hand aan moest draaien. Zo leuk was dat! Ik hoop altijd nog weer eens het breien op te pakken, lijkt me wel zo knus om tijdens de wintermaanden weer iets op de pennen te hebben staan.

  8. Leuk dat ze op die manier een beetje breien leert. Wij leerden het van onze moeder toen we nog op de lagere school zaten, sokken maar ook breiden we wel eens een trui. Al mijn zussen kunnen wel breien(3) Borduren en haken vindt ik ook erg leuk. Handwerken is ook mijn leven. Machinebreien vind ik ook erg leuk maar het is vaak gebrek aan tijd.
    Ik heb nog zo’n ronde loom liggen daar kan je zelfs sokken op breien. Heb er nog nooit mee gewerkt. Leuk voor de kleindochters.

    • Wat bijzonder dat je met zo’n apparaat zelfs sokken kunt breien. De moeder van mijn man breide ook altijd sokken. Maar ze is inmiddels overleden, en nu moet mijn man ze gewoon kopen… Maar hij mist de sokken van zijn oma nog altijd volgens mij.

  9. Ik ben nog niet zo oud, maar bij ons op de lagere school hebben we breien geleerd en op de middelbare school hadden we handenarbeid en dan gingen we vooral naaien met de naaimachine. Erg leuk was dat.
    Ik mag graag breien, haken en borduren. Borduren doe ik vooral op kaarten maar ben nu ook bezig met kruissteekborduren.
    Mijn moeder maakte vroeger ook truien voor ons, ik had 2 lievelingstruien. Een met een paard en een met vlinderarmen en die was ook wat a-symetrisch aan de onderkant. Of dat zo hoorde weet ik niet maar ik vond hem geweldig.
    En mijn vader heeft spreien voor ons gemaakt op een breimachine, die zijn ook heel erg mooi geworden.
    Maar tegenwoordig is het eigenlijk te duur om kleding zelf te gaan maken, het ligt voor een habbekrats in de winkel.

    • Wat leuk dat je vader ook breide zeg! Dat hoor je toch niet zo vaak. Op de middelbare school hadden wij ook handvaardigheid, maar dat was meer met hout en zo. Handwerken was daar niet bij. Achteraf erg jammer. Bovendien was ik nog slechter in handvaardigheid dan in handwerken… : (

  10. Ik kan breien, haken, borduren, 3D kaarten knippen, kaarten maken met theezakjes, loomen kortom ik kan alles kom alleen tijd te kort 😛

Leave a reply

CommentLuv badge