Speelafspraakjes etiquette

Via mijn zoontje hoorde ik dat een vader zich had beklaagd dat ik zijn zoontje zelden tot nooit kwam ophálen als dat zoontje bij ons kwam spelen, en dat híj zijn zoon altijd maar moest brengen en halen.

Toen we nog in de stad woonden konden ze zo naar elkaar toe lopen, maar nu zit er 8 kilometer tussen. Mijn mond viel open in een mengeling van verbazing en verontwaardiging. Want als je kind elders gaat spelen, dan spreekt het toch voor zich dat jij je kind daarnaar toe brengt, en weer ophaalt?!

Als mijn zoontje ergens anders gaat spelen vind ik het ook vanzelfsprekend dat ík hem breng en haal. Maar inderdaad gingen ze er meermaals van uit dat ik voor taxi speelde, en hoewel ik dat aanvankelijk een paar keer deed, kreeg ik er steeds meer een vervelend gevoel bij. Uiteindelijk heb ik dus gewoon gezegd dat ik niet meer kon halen en brengen. Afgezien van alles, kost het me ook nog eens veel te veel benzine.

Dit hele voorval zette me aan het denken over de etiquette van speelafspraakjes, en welke ongeschreven regels ik daarbij hanteer.

Speelafspraakjes etiquette

  1. Als jouw kind ergens te gast is, dan breng en haal jij je kind.
  2. Als ik een kind te gast heb zorg ik dat het kind voldoende drinken krijgt en een koekje/snoepje.
  3. Ik geef kinderen die komen spelen géén zakjes chips of een heleboel snoep, want vaak is zo’n speelafspraak na schooltijd, en ik vind het vervelend voor de ouders als het kind zijn avondeten versmaad omdat het volgevreten is met snoep.
  4. Als het weer het toelaat, zorg ik dat de kinderen ook buiten spelen. Want buitenlucht is gezond, evenals buiten spelen. Ik vind het altijd erg fijn als ouders ervoor gezorgd hebben dat mijn kind ook buiten heeft gespeeld en ze niet de hele middag achter de tv hebben gezeten.
  5. Ze mogen niet de hele middag achter een scherm. Ik vind dat ze ook ‘gewoon’ moeten spelen.
  6. Als ik mijn kind ergens ophaal, dan moeten ze van mij altijd hartelijk bedanken voor de genoten gastvrijheid. Zelf bedank ik de betreffende ouder ook, want die heeft er toch wat extra drukte mee gehad.
  7. Als mijn kinderen elders met bijvoorbeeld Lego hebben gespeeld, dan moeten ze even meehelpen met alles opruimen voor ik ze weer mee naar huis neem.
  8. Als er een kind bij ons komt spelen ben ík daarvoor verantwoordelijk.
  9. Het is belangrijk je kind op te halen op de afgesproken tijd, en niet een kwartier later.
  10. En last but not least: roddel niet over andere ouders in het bijzijn van je kind! Het spreekwoord zegt niet voor niets: ‘Kleine potjes hebben grote oren,’ en voor je het weet kleppen de kinderen jullie gesprek door aan de betreffende ouders… En voor je het weet ben je aanleiding voor een blogpost

Wat is jouw speelafspraakjes etiquette?

Handig: vul hier onder je mailadres in, en krijg een berichtje als er weer een nieuwe post is op Huisvlijt!
Enter your email address:

Delivered by FeedBurner

19 Responses to Speelafspraakjes etiquette

  1. Ben het wel met je regels eens, zo doe ik dat ook ongeveer. En een beetje over en weer, er zijn ook anders bij wie het nooit “daar” kan als er een speelafspraak gemaakt wordt en wel altijd hier. Dat begint me ook te irriteren. Vooral die ouders dan. Maar als de kinderen zoet spelen neem ik dat dan maar weer op de koop toe.

  2. Ik hanteer zo ongeveer dezelfde regels als jij.
    Behalve punt 7, want als ik ze op de afgesproken tijd kom ophalen heb ik niet altijd de tijd om te wachten tot mijn kind heeft opgeruimd. Dat is dan de verantwoordelijkheid van de andere ouder, die eerder moet zeggen dat ze moeten opruimen. Zo doe ik het zelf ook maar meestal spelen onze jongens nog verder en ruimen ze later pas op.
    En puntje 9, dat is soms ook best lastig, meestal spreken we af “zo tussen half 5 en 5 uur”, dat geeft genoeg speling. Als je nog een afspraak hebt en snel weg moet, zeggen we dat tegen elkaar, dus een uiterlijke ophaaltijd.
    Nog even over het ophalen: bij ons doen we dit ook zo, terwijl wij ook in het veld wonen. Gewoon een duidelijke regel. Wij hoeven toch niet extra vaak te rijden (doen we toch al veel)? En meestal vinden andere kinderen het erg leuk om op een boerderij of een plek met veel vrije ruimte te spelen dus is het hier nooit een punt.

  3. Lijkt me toch heel logisch allemaal. Zo jammer dat dit soort dingen niet meer vanzelfsprekend zijn. Mijn kinderen zijn nog te jong voor speelafspraakjes, maar als ik ergens met ze op bezoek ben, doe ik het ook zo (opruimen, netjes bedanken). Sowieso is etiquette niet meer vanzelfsprekend. Hoe vaak krijg je nou nog een bedankje als je iemand voorlaat in bijvoorbeeld de supermarkt of in het verkeer?!

  4. Nog eentje: ook als je kind bij een ander speelt, ga je niet de hele middag weg zonder dag even te melden bij het gezin waar je kind te gast is en geef je een (mobiel) telefoonnummer voor noodgevallen. Speelafspraak is geen oppas, tenzij overeengekomen (“wat naar dat je met je moeder naar het ziekehuis moet; Stefan kan wel bij ons spelen als jullie dat beide prettig vinden” etc).

  5. ik heb eens meegemaakt ,dat er een vriendinnetje van mijn dochter een paar keer bij ons tussen de middag een boterham kwam eten omdat haar moeder moest werken, ok geen probleem,maar op een gegeven moment werd dat dagelijks en werd er aangenomen dat dat zo zou blijven, maar toen ik aangaf dat ik dat op zich geen probleem vond,maar wel een kleine vergoeding wilde, werd er zeer boos gereageerd, ik was toch gewoon thuis de hele dag en wat kost dat nou, brood kreeg ze mee en drinken toch ook, dat is waar maar ik vind wel dat je dat dan van te voren moet bespreken met iemand en ik ook niet verplicht ben omdat ik thuisblijf moeder ben om gratis kinderen van werkende ouders op te vangen, als ze overblijven op school moet je ook betalen .

  6. Soms doe ik punt 1 wel eens anders dan brengt de moeder bv naar ons huis en dan breng ik t kind weeer bij zijn eigen moeder thuis, combineer t een bv met het ander (boodschappen doen, heel even met de hele kudde kinders uitwaaien op het strand(wat ik zelf altijd zo heerlijk en rustgevend in t hoofd vind)) De rest ben ik het wel mee eens :-), helaas ervaar ik het niet altijd zo… idd…

  7. als mijn kind bij een ander gaat spelen dan gaat hij met die ouder mee, ik breng hem dus niet (als het na schooltijd is, in vakantie breng ik hem wel) ga hem wel altijd zelf ophalen.
    Ik had een af en toe mee neem afspraak voor zwemles, we zouden om de beurt maar het kwam dus bij mij terecht elke keer, steeds was er iets zodat zei niet kon rijden. Toen mijn zoon aangaf het niet leuk te vinden dat dit kereltje altijd mee ging heb ik het afgezegd. Boos dat ze waren want ze hadden de lessen zo geregeld zodat ik ze kon brengen (niks om de beurt dus)
    en nu kon hun kind niet meer naar zwemles, ben toch sterk gebleven omdat mijn zoon het niet leuk meer vond.
    als thuis blijf moeder liep ik er steeds tegen aan dat de werkende wel heel snel en makkelijk een beroep op je doen en geen begrip hebben als je nee zegt, lijkt wel of je daar geen recht op hebt.

  8. Wij wonen ook buitenaf en daarom doe ik speelafspraakjes alleen op woensdagmiddag. Kunnen ze gelijk mee uit het school en eten ze dus tussen de middag mee. Als ze ergens gaan spelen haal ik ze zelf op en als er dan ook eentje bij ons is breng ik die wel gelijk ook thuis dat gaat in een moeite door. Maar andere dagen begin ik er niet aan dat moet je 2 keer rijden voor maar een klein poosje spelen dat vind ik de moeite niet waard. En de moet de tijd neem ik niet zo nauw. Ik hoef ook niet perse te weten hoe laat een kind opgehaald wordt.

  9. Ik vind dat je het heel netjes doet hoor!
    Heb zelf ook meerdere malen meegemaakt dat ik als oppas gebruikt werd, want ik zat toch thuis… Heel irritant is dat en het sluipt er ook heel sneaky in tot het je opvalt dat het betreffende kind altijd op een bepaalde dag met jou kind komt spelen/eten..
    Ik ben dan heel duidelijk tegen ouders dt ik Geen oppasadres ben zonder vergoeding.
    Dit leidde er dan weer toe dat het kind niet meer met die van mij mocht spelen.
    Heel fijn die vanzelfsprekendheid.
    Ook wat betreft die klagende vader in jou post, dt slaat nergens op, als jou kind ergens gaat spelen, breng en haal jij hem, heel simpel.

  10. In onze omgeving is het eigenlijk bij iedereen de ‘gewoonte’ dat je het kind terugbrengt. Maar omgekeerd is dat ook zo, dus per saldo komt het op hetzelfde neer. Zelf vraag ik als mijn kind ergens heen gaat wel altijd even of het terugbrengen uitkomt, soms heeft een moeder geen auto of zit het met kleintjes dus overleg ik het liever. Of je ene kind is weg en bij het andere komt er 1 spelen, dan zou je langs elkaar heen rijden. Jouw andere ‘regels’ worden hier ook gehanteerd.

  11. Ik overleg meestal met een ouder hoe we het organiseren. Vaak gaat kind gelijk na school (dat is op m.n. woensdagen) mee naar de speelafspraak (bij ons, bij de ander) en wordt kind weer gehaald (door mij/de ander). Het ligt ook erg aan bij wie, soms eten ze mee bij het avondeten. Ik vind het wel heel erg vastliggen allemaal als het zo in regeltjes is, ik hou er wel van als het een beetje vanzelf gaat en flexibel is. Natuurlijk gaat het twee kanten op, ik probeer een beetje te verdelen wanneer iemand bij ons speelt en wanneer bij de ander. En natuurlijk niet je kind te “dumpen” bij een ander, dat is geen echte speelafspraak, lijkt me.
    Wat wel enorm scheelt trouwens is als je ouders wat beter kent, dan gaat het sowieso wat meer vanzelf. Bij ‘nieuwe’ ouders is het eerst aftasten en natuurlijk hou ik rekening met ‘hun regels’ ;).

  12. Ik mis gaat wel, de speel afspraakjes. gelukkig komen nu “grote vrienden mee”. Overigens, als ik een kind mee uit school neem, het de hele middag voeder en vermaak, vind ik echt dat die anbere ouders het dan mogen ophalen!

    • Nou je het zo zegt: op een bepaalde manier kun je ze inderdaad nog missen ook, die speelafspraakjes. Naarmate kinderen ouder worden, veranderen speelafspraken toch van karakter.
      Net als jij vind ik ook dat de ouder een kind weer hoort op te halen.

Leave a reply

CommentLuv badge