De Latte Factor: waar blijft je geld?!

Financieel adviseur en bestsellerauteur David Bach heeft het officieel laten registeren als zíjn term: De Latte Factor.

De Latte Factor verwijst naar de talloze kleine uitgaven, zoals een kop Latte, die mensen doen, en die bij elkaar optellen tot enorme bedragen. Stel bijvoorbeeld dat je jezelf op je werk elke dag trakteert op een broodje kroket ad 3,50. Dat is 17,50 per week en op jaarbasis al gauw zo’n 800 euro. En stel nou eens dat je 30 jaar oud bent, en werkt tot je 65ste, dan zou je een duizelingwekkende 28.000 euro kunnen besparen door gewoon een boterham met kaas mee te nemen voor de lunch! Dat is nou de Latte Factor.

Feitelijk is een variant op het Nederlandse spreekwoord: ‘Vele kleintjes maken één grote’.

Hoe zit het met mij en de Latte Factor?!

Als ik zulke dingen lees, ga ik altijd onmiddellijk bij mezelf te rade. Toen we nog in de stad woonden, liep ik op weg van school naar huis langs een buurtsuper. En dan was het best handig om ‘even’ een brood te halen, waarbij ik dan vaak verleid werd tot nog wat andere aankopen. Bijvoorbeeld die bossen bloemen van maar 1 euro. Een voordeel van het platteland, dat ik op donkere momenten ook een nadeel vind, is dat hier geen winkels zijn. Dit soort uitgaven heb ik daardoor bijna niet meer.

Wel ga ik iedere donderdagochtend, mijn officiële vrije ochtend, naar de Hema voor een kop koffie. Die kost 1 euro, inclusief croissant en stokbroodje, die ik meeneem naar huis voor de kinderen. Die koffie op donderdagochtend kost me per jaar 52 euro. Ik ben nu 42 en laten we er eens van uitgaan dat ik 90 wordt, en al die jaren op donderdagochtend naar de Hema blijf gaan. Dat is dan 48 keer 52 = 2496 euro. Hm, dat valt me nog mee.

En aan sommige dingen kun je geen prijskaartje hangen!

Mijn conclusie is dat de Latte Factor bij mij relatief klein is.

Hoe is jouw Latte Factor?

16 Responses to De Latte Factor: waar blijft je geld?!

  1. Bij mij is die factor superklein. Als je glutenvrij, suikervrij en plantaardig eet blijft er weinig over om te snaaien. Bloemen, parfum, geurkaarsen enzo verdraag ik niet.
    En ik houd niet van shoppen.

    Toen ik nog wel alles at, kocht ik ook niet vaak zomaar iets. Op de Middelbare school vroeger gingen we soms naar de Hema om een saucijzenbroodje te halen.
    Het geld wil hier ook wel op, het gaat alleen op aan andere kleine dingen zoals extra reiskosten en studiekosten van zoons, manlief die weer een boek nodig heeft voor zijn studie, parkeergeld wat niet vergoed wordt (zit immers in de reiskostenvergoeding die al niet meer kostendekkend is), extra medische kosten enz.

    Maar er komt ook weer extra binnen. De boeken die ik bij bol.com te koop heb staan lopen best goed 🙂

    Groetjes, VeggieMo

  2. Ondanks dat ik naast een winkelcentrum met 60 winkels woon, valt het bij mij erg mee. Ik ben mezelf veel meer bewust geworden van mijn koopgedrag en dan vermindert dat zich vanzelf. Bovendien: ik heb alles wat ik nodig heb, dus wat moet/wil ik dan nog meer?

  3. Sinds ik werkloos ben is mijn factor bijna zero. Koop eigenlijk nooit meer iets voor mezelf. Voorheen lag mijn factor iets hoger, heb nl een zwak voor kantoor/schrijfartikelen, oorbellen en liep altijd wel met iets de Action uit 😉
    En ik mis het wel een beetje maar houdt voor ogen dat als ik weer een baan heb ik er weer van kan genieten want een mens heeft het soms toch nodig om zichzelf even lekker te verwennen en dat hoeft absoluut niet veel geld te kosten.
    Geniet lekker van je kopje koffie, die heb je verdiend.

    Groetjes Isabelle

  4. Tsja, en als ik vanaf nu geen adem meer neem ben ik snel dood en dat zal mij c.a. 40 jaar levenskosten besparen. Joh, over 40 jaar ben ik dan millioneer!

  5. op zich zit er zeker wat in, maar net als wat meer mensen zeggen, je moet toch ook nog wel een beetje genieten, wij eten hier op vrijdag altijd een patatje van de snackbar, natuurlijk is het goedkoper als je zelf patat bakt,maar het is ook wel eens lekker om geen eten te hoeven koken.

  6. Tijdschriften zijn mijn zwakke punt en wat zijn ze duur!!!

    Tegenwoordig koop ik ze bij de kringloop (35 eurocent!)of neem ze mee van mijn werk. We hebben daar een leesmap in de wachtkamer en als de nieuwe maand neergelegd wordt mag het personeel de oude tijdschriften meenemen. Happinez, Landleven, Seasons e.d. Nadeel is dat er voor de mooie bladen natuurlijk meer belangstelling is.

Leave a reply

CommentLuv badge