Magister op de middelbare school

Mijn zestienjarige dochter vertelde dat een klasgenootje klaagde over haar moeder. Deze moeder wil elke dag de agenda van haar dochter inkijken om te zien wat het huiswerk van die dag is. Ook staat ‘het magister’ bij moeders favorieten.

Wat is het magister?

Voor wie niet weet wat ‘het magister’ is, dit is een internetpagina op de website van middelbare scholen, waarop ouders de cijfers van hun kinderen kunnen inzien. Je krijgt hiervoor een inlogcode, en hebt dan dag en nacht toegang tot de prestaties van je kind.

In de vijf jaar dat mijn dochter naar de middelbare school gaat, heb ik hier nog nooit gebruik van gemaakt, en ondertussen ben ik mijn wachtwoord kwijt geraakt. Maar ik vind het wel prima: ik ga er vanuit dat de kinderen hun cijfers gewoon vertellen.

Hoewel het idee van een magister best handig is, verbaast het me ook. Hoe deden onze ouders dat vroeger? Zij kónden niet eens kijken hoe we er op school voor stonden.

Eigen verantwoordelijkheid

Mijn ouders legden de verantwoordelijkheid voor mijn cijfers en prestaties altijd ferm bij míj neer. ‘Ik héb mijn examen al gehaald,’ zei mijn moeder dan. Deze aanpak vond ik destijds heel irritant, maar ik merk dat ik hem nu ook gebruik.

Ik ga er van uit dat de kinderen hun best doen, en als dat nodig is hun cijfers bij mij melden. Zo niet, dan zie ik de resultaten wel op hun rapporten verschijnen. Zelf vertelde ik ook altijd gewoon wat voor cijfer ik had gehaald. Ook als dat een wrede 0,9 voor wiskunde was!

Toch kan ik me voorstellen dat voor sommige ouders het magister een uitkomst is: als je kind slecht gemotiveerd is, en thuis niets vertelt, is het een uitstekende manier om je vinger aan de pols te houden.

Kijk jij in de agenda van je kind om te zien wat voor huiswerk hij of zij heeft?
En kijk je in het magister?

Neem een email abonnement!

16 Responses to Magister op de middelbare school

  1. Mijn kinderen zitten nog niet op het middelbare onderwijs, maar ik denk als het zover is, dat ik toch jouw manier hanteer. Ik vind de manier waarop je het doet erg goed. Je laat je dochter op die manier merken dat je haar vertrouwt, maar ook dat zij zelf verantwoordelijk is voor haar eigen schoolresultaten. Ik hield vroeger mijn cijfers bij in mijn agenda. Die pikte mijn moeder vervolgens in als ik lag te slapen of naar mijn bijbaantje was. Het ergste vond ik nog wel, dat ze overal in mijn agenda sarcastische en kinderachtige opmerkingen achterliet. Dat is echt niet tof als je 17 jaar oud bent en er staat in je agenda geschreven (die ook een hoop van je vrienden lezen) kusjes van je mammie. Blegh!

  2. Tot nu toe vertellen ze altijd met veel trots welke cijfers ze gehaald hebben (8 en 10 jaar). Waar ik me wel aan erger is, aan al die cadeautjes die kinderen krijgen (of beloofd krijgen) voor een goed rapportcijfer. Mijn ouders deden dat vroeger nooit (hadden ze ook geen geld voor) en ik doe dat nu dus ook niet. Oh ja ze krijgen wat geld (bijv. 5 euro ofzo) voor hun eindrapport, maar verder vertel ik ze altijd dat zij goed hun best moeten doen, want het is in hun eigen belang om goede cijfers te halen. Sommige kinderen worden ‘gewoon’ playstations, Nintendo’s, vakantie naar Disneyland etc. in het vooruitzicht gesteld als ze een goed rapport halen. Ik doe echt niet mee aan deze gekte.
    Ik geloof ook niet dat ik de cijfers zou gaan controleren, tenzij ik het gevoel heb dat ze niet de hele waarheid vertellen. Ze moeten wel eerlijk blijven.

  3. ik vraag me ook wel eens af of het wel gezond is zo op je kinderen te zitten letten de hele tijd?
    Zelf kijk ik bij beide pubers nooit via t ouderportaal zeg maar, meestal krijg ik een smsje of whatsappie met daarin behaalde resultaat( 7,2 ik ben zo blij, er waren 8 onvoldoendes in de klas, of ook wel 4,5—>balen ;-( )

  4. Net als Sillie, ik kijk ook nooit. Wist niet eens van het bestaan af, de school waar onze meiden op zitten, heeft een eigen systeem maar daar kijk ik ook nooit naar. Ik hoor het wel (of weleens niet), ik vraag er weleens naar, ik zie de (tussen)rapporten en probeer wat te sturen als het eens wat minder gaat. Uiteindelijk moeten ze het idd zelf doen.

  5. Ik heb een keer gekeken, maar dat was meer om te kijken hoe het werkte.
    Ik vertrouw op haar eerlijkheid (net het eerste jaar).
    Als ik twijfels zou hebben, of vermoed dat ze veel spijbelt of enge vriendjes heeft, dan zou ik er zeker gebruik van maken.
    Tegenwoordig kan het op de basisschool ook, eerlijk gezegd kijk ik daar meer op bij onze zoon, zo ontdekte ik dat hij het heel slecht deed met rekenen, dat was me niet verteld.. Ik vind dat de leerkrachten dat gewoon mondeling aan de ouders horen mede te delen. Maar ik ben natuulijk vreselijk ouderwets….

  6. Wij hebben ook magister, ik kij wel de cijfers van Steinar na, maar op zijn eigen computer als hij het me vraagt. En ik maak samen met hem een planning.
    Als ik dat niet doe dan doet hij helemaal niets.
    En dat weet hij zelf ook hij vraagt me erom als ik het vergeet. Gisteren kregen wij een maandrapport en daar stonden drie onvoldoendes op.
    Maarik weet vanuit magister dat hij die allang weer heeft opgehaald. Alles is in het begin nog nieuw. Mijn man heeft de havo gedaan en ik de mavo. Steinar wil het VWO halen maar dan moet hij wel een 7,5 gemiddeld staan. Dat is wel zijn doel.
    Die planning maak ik met hem op een groot stuk behang. Als hij het af heeft dan trekt ie de briefjes eraf. en doet hij ze in een bakje. Heel zorgvuldig. Mooi vind ik dat

  7. Ik kijk nooit op Magister. Mijn dochter (16) kijkt er zelf af en toe op om te zien hoe ze er voor staat. Verder krijg ik net als Sillie een sms-je met welk cijfer ze heeft gehaald. Ze is goed gemotiveerd en haalt ondanks haar dyslexie en de bijbehorende moeilijkheden toch goede cijfers. Ik bemoei me nooit met huiswerk of leerwerk, dat regelt ze zelf (mijn andere dochters van 10 en 17 ook trouwens). En als er een moeilijk proefwerk is leert ze vaak samen met een vriendin die wel goed is in het desbetreffende vak.
    Ook ik zeg altijd dat ik mijn diploma’s al heb 😉

  8. Het punt is dat scholen zelf de verantwoordelijkheid hiervoor bij ouders leggen. Dus wat vroeger (uit de oude doos) gebruikelijk was, klinkt mooi, maar werkt niet meer zo. Tel daarbij op dat 1 op de 3 leraren tegenwoordig onbevoegd voor de klas staat (daarvoor is het eufemisme ‘zwakbevoegd’ uitgevonden) en je kijkt er heel anders tegenaan.
    Je kunt ook een vertrouwensband met je kind opbouwen, i.p.v. het als ‘gluren’ te zien. Op 10 minutengesprekken, tafeltjesavonden of ouderavonden (elke school noemt het weer anders) kom je beter beslagen ten ijs als je wat meer van de hoed en de rand weet.Groet, Hsm.

  9. Nee, een magister is hier niet nodig om te weten wat voor cijfers er gehaald zijn op school. Misschien voor Junior, maar die school heeft er geen. Dus vraag ik er naar en kijk hem recht aan. Hij kan toch niet liegen ; )) Ach en daarbij, hij doet het tot nu toe prima, dus…

  10. Rick heeft nog geen agenda, hij zit nog op de lagere school 😉
    Hij geeft nu nog altijd braaf zijn huiswerk aan mij en zegt dan wanneer het getoetst wordt, bovendien kan hij niet liegen, hij is (gelukkig) goudeerlijk!
    Maar die braafheid zal vast en zeker wel een keer voorbijgaan ?! 😉

    Goed dat je de verantwoordelijkheid bij de kinderen legt, volgens mij worden ze daar zelfstandiger van!

  11. Ja, ik kijk wel eens op het magister.
    Steeksproefgewijs. Puber weet dat ook. Er is een periode geweest dat puber de kantjes er behoorlijk afliep. Tijd voor een gesprekje vóórdat het rapport kwam. Ook kon ik daar terug lezen dat hij in de maand daarvoor in 1 week tijd drie keer de klas was uitgestuurd en ook 2 keer te laat was gekomen. Dan is er wel een gesprek over hoe dat heeft kunnen gebeuren ook al was het daarna niet meer voorgekomen. Later was er weer een periode van extreem slechte cijfers halen. Omdat ik het magister slechts steekproefgewijs check had ik dat niet meteen opgemerkt. Ik kreeg een tik op de vingers van school dat ik contact had moeten opnemen hier over. Het bleek niet hun verantwoordelijkheid om ons in te lichten maar onze verantwoordelijkheid school in te lichten ik behoorde immers het magister te raadplegen over zijn vorderingen.
    Gelukkig zit hij nu in zijn examenjaar en ligt het meeste van zijn pubergedrag inmiddels achter ons. Hij weet nu ook wat hij na zijn examen wil gaan doen en zodoende lukt het hem beter zichzelf te vertellen waar hij het voor doet.
    Maar als je zoals wij een puber hebt die school onzin vindt dan is het toch wel prettig als je vroegtijdig signaleert dat er weer wat motiverende imput vanuit ouders nodig is hem weer bij de les te krijgen.

  12. Singlemam: ik schreef het ook al: als je kind geen interesse heeft in school, of weinig informatief is, is een magister een goede manier om de stand van zaken in de gaten te houden.

    Maar ik schrik wel van de school die jóu op de vingers tikte omdat je niet had doorgegeven dat je zoon slechte cijfers haalde. Dat vind ik echt bizar! Wat mij betreft moet de school zoiets toch doorgeven?! Of ben ik nou gek?

  13. Toen onze zoon in het middelbaar onderwijs zat had je zoiets gelukkig niet al was het wel heel fijn geweest met een kind dat niet erg uitbundig reageert. Toch is hij goed terecht gekomen. Vaak maak je je zorgen om niks.

  14. Mijn oudste dochter kreeg dit ook een aantal jaar geleden, ik heb er nooit in gekeken, net als bij de middelste. Ik wil ze niet continu op de vingers kijken en het is hun eigen verantwoording.
    En een onvoldoende verbergen, mag rustig maar komt altijd weer boven water.
    Eigen verantwoording vind ik erg belangrijk, zij moeten het doen, niet ik.

  15. Het klopt helemaal wat Singlemam zegt: scholen leggen steeds meer verantwoordelijkheid bij de ouders. De minster wil het zelfs in wetten vastleggen (aangenomen dat dat kan, ik denk dat het niet kan). Op de basisschool maakten wij zelfs mee dat de directeur in een nieuwsbrief ‘dreigde’ ouders die zich niet afmeldden voor de algemene ouderavond te melden bij het Advies en Meldpunt Kindermishandeling (AMK). Was zwaar overtrokken. Maar de ouders die protesteerden tegen deze intimidatie werden in de erop volgende week in de nieuwbrief nog eens op hun nummer gezet door meneer de directeur.
    Op VO scholen is een hoog verloop aan personeel, en VO scholen willen dus steeds meer de verantwoordelijkheid bij ouders leggen, sommigen leggen dat zelfs in contracten vast (die overigens niet bindend zijn). Zie ook:
    http://www.trouw.nl/tr/nl/4556/Onderwijs/article/detail/2972042/2011/10/17/Er-zijn-veel-te-veel-huiswerkinstituten.dhtml. Groet, Hsm.

Leave a reply

CommentLuv badge