Warenfetisjisme, oftewel gadgetgek

Karl Marx bedacht het begrip ‘warenfetisjisme‘. Daarmee bedoelde hij dat op de kapitalistisch markt spullen een doel op zich worden, en losgekoppeld raken van hun gebruikswaarde.*

Om geen slachtoffer te worden van ‘warenfetisjisme’ moet je iets beoordelen op de gebruikswaarde, en niet op het ‘heb-gehalte’.

Heb je bijvoorbeeld net een mobieltje aangeschaft waarmee je uitstekend kunt bellen, maar komt er vervolgens een nieuwere op de markt dat veel meer kan, en kom je in de verleiding? Dan ben je ten prooi gevallen aan ‘warenfetisjisme’.

In een tijd waarin de technologische ontwikkelingen elkaar in snel tempo opvolgen, is het makkelijk je te laten meeslepen, en steeds weer de snellere, nieuwere versie aan te schaffen.

Zo loop ik zelf al enige weken te piekeren over de waarde van een eReader. Wil ik die graag hebben vanwege de gebruikswaarde, of ben ik gewoon onder de bekoring geraakt van zijn slanke postuur en vormgeving?

En nu we hopelijk naar het platteland gaan verhuizen, en dus ons huis verkocht moet worden, horen we tot onze verbijstering ineens dat onze plafonds ‘zwaar gedateerd’ zijn! Dat onze prima keuken door nieuwe bewoners ‘rücksichtslos’ verwijderd en vervangen zal worden, en dat de badkamer ècht niet meer kan. En dat, terwijl wij al elf jaar met veel plezier hier wonen!

Dan denk ik aan mijn oudtante Dina, die altijd zei: ‘Het is mooi spul voor wie het nodig heeft.’ Zij had het vast goed kunnen vinden met Karl Marx!

Ben jij gevoelig voor nieuwe gadgets en snufjes?

* Bron: Filsosofie Magazine februari 2010

8 Responses to Warenfetisjisme, oftewel gadgetgek

  1. Nee, ik ben er totaal ongevoelig voor. Ik vind het geldverspilling.
    Buiten de vaste lasten en de boodschappen geef ik geen cent uit aan dingen die we niet nodig hebben. Ik vond het dan ook doodzonde toen de kopers van ons vorige huis de 8 jaar oude keuken er meteen uitsloopten. Kapitaalvernietiging.

  2. helaas,best gevoelig.Maar als ik me de vragen stel;is dit echt een goede toevoeging aan mijn leven, is dit product al een beetje uit de kinderziekten,gaat dit ding over een afzienbare tijd behoorlijk in prijs zakken? dan zakt de directe noodzaak al snel.Dan zijn het dingen dieik best wil winnen,maar (nog) niet kopen.

  3. De verleidingen zijn dagelijks om ons heen, tenzij je afgelegen woont ver buiten het bereik van winkels. Maar dan zijn er nog webwinkels en je moet stevig in je schoenen staan als je snel in de verleiding komt om hebbedingen aan te schaffen. Ikzelf ga me steeds vaker afvragen of ik het nodig heb, hoe lang ik er mee zal doen, of ik er ruimte voor heb en of het sowieso nut heeft om het aan te schaffen. Zo dubben wij hier al een tijdje over een nieuwe frituurpan. De oude is stuk en zo vaak frituur ik niet. Geen nieuwe kopen dus. Ik vind het ook raar om aan de ene kant mijn huis te ontdoen van overbodige spullen maar daarna naar de winkel te rennen voor nieuwe (overbodige) spullen. Je hoofd er bij houden dus.

  4. Leuk stukje. En je hebt een wijze tante Dina 🙂

    Gevoelig voor, nee. Ik baal gewoon als ik een nieuw mobieltje ‘moet’ omdat de oude is overleden en dat deze wereld zo in elkaar zit dat nieuw vaak goedkoper is dan repareren.

  5. Dagelijks is er zo’n woonprogramma op de T.V. waar mensen op zoek zijn naar een nieuw huis. Heel vaak erger ik me aan het commentaar van de evt. nieuwe bewoners : je moet er wel doorheen kijken, die keuken vind ik helemaal niks, het staat wel vol. Alleen een superstrakke, vooral witte, helemaal nieuwe inrichting “kan” schijnbaar. Een plafond met een “voegnaad”, een heel gewone keuken, of een badkamer zonder goed wastafelmeubel kunnen schijnbaar niet. Bah , wat een eenheidsworst.
    Ik kan juist zo genieten als mensen hun eigen smaak laten zien. Maar ja misschien is die door alle woonprogramma’s en bladen inmiddels bij iedereen zowat gelijk.
    groetjes, Franca.

Leave a reply

CommentLuv badge