Meer dan 1 kind ‘te duur’?

In Engeland zegt 58% van de ouders met één kind, dat ze zich een tweede kind financieel niet kunnen veroorloven. Per jaar kost een kind de Britse ouder zo’n 1190,- euro tot hij of zij 21 is.

Het onderzoek werd uitgevoerd door verzekeringsbedrijf Aviva, en is gebaseerd op 1000 interviews met ouders met kinderen jonger dan 22. Er worden vier soorten kostenposten onderscheiden.

Vier categorieën kostenposten

  1. Opleiding (schoolreisjes, schoolgeld, studiekosten) een slordige 80.000 euro.
  2. Huishoudelijke zaken (internet verbinding, treinkaartje, bijdrage aan kopen eerste huis) 92.000 euro.
  3. Voedsel en kleding (luiers, wandelwagens en buggy’s, kleren, shoenen, eten). 83.000 euro.
  4. Vrije tijd (clubjes, vrije tijdsbesteding, zakgeld, vakanties, speelgoed.) 70.000 euro.

Op met name die laatste categorie kun je toch behoorlijk bezuinigen, zou ik zo denken.

Rondkomen met vijf kinderen

Mijn man en ik hebben vijf kinderen, en komen van hetzelfde geld rond als toen we nog geen kinderen hadden. We hebben één oude tweedehands auto, boodschappen doen we zo goedkoop mogelijk, op vakantie gaan we niet, en ieder kind mag op maximaal 1 clubje. Nou moet ik wel toegeven dat ik het geluk heb dat twee van mijn vijf kinderen nergens ‘op’ willen.

Toen ik zwanger was van de oudste investeerde ik niet in een dure kinderkamer, maar gebruikte het kinderbedje waarin ik zelf ook nog heb geslapen. Dure merkkleding vind ik niet nodig, en tot dusver talen mijn kinderen er ook niet naar.

We hebben geen tijdschriftenabonnementen, en kopen zelden boeken: die lenen we in de bibliotheek, die één van mijn lievelingsplekken op aarde is!

Toekomst

Ik kan niet anders dan zeggen dat de kosten tot dusver ‘goed te doen’ zijn. Het is een kwestie van zuinig leven, en genieten van de kleine dingen. Eventuele studies worden in de toekomst natuurlijk wel enorme kostenposten, en daarvoor zijn we nu al aan het sparen.

Hebben jullie je bij jullie kindertal laten beïnvloeden door jullie financiën?

20 Responses to Meer dan 1 kind ‘te duur’?

  1. gedeeltelijk, wij hebben 3 kinderen en zijn daar erg dankbaar voor.. We doen het ook met 1 salaris en dat lukt best.
    Een volgend kind zou echter wel veel veranderingen met zich meebrengen, een ander huis (nu 4 kamer app), en grotere auto enz..
    Dus hebben we er nu voor gekozen om het bij 3 te houden.
    Maar wij weten dat wij daarin niet het laatse woord hebben, en mocht het toch gebeuren zal er ook wel een mouw aan te passen zijn.
    Het is maar net wat je er zelf voor over hebt en hoe duur je alles wilt..
    Maar goed, met al die bezuinigingen wordt het wel steeds moeilijker..

  2. Ja, eigenlijk wel. Dochterlief was niet gepland (wel heel erg gewenst) en eigenlijk durfden we vanwege de onzekerheid voor de toekomst niet voor een tweede te gaan.

    Moet zeggen dat ik daar nu wel eens spijt van heb, ondanks dat toekomst nog niet zeker is (wanneer wel?).. We hebben ons nu met zijn drietjes ook altijd goed kunnen redden namelijk 🙂

    Ik ben nog jong genoeg hoor, dus een tweede zou nog wel kunnen, maar het leeftijdsverschil tussen oudste en jongste loopt al wel behoorlijk op.

  3. Hier ook 3 kinderen en ik zou er graag nog één willen maar vanwege kosten laten we het toch maar hierbij. Nu is het nog wel te behappen. Geld is altijd op, maar we lopen er knap bij, ze kunnen op clubjes en we kunnen op vakantie. Maar wat als ze straks allemaal mama’s en papa’s drive om te studeren hebben (beide hbo/wo opleiding) dan wordt het een duur plaatje. Maar ook hier geen nieuwe kinderkamer en nieuwe alles. Veel 2hands. En ook meubels kopen we veel op marktplaats.

  4. Nee. Ik vond twee wel prima en medisch gezien was het ook slimmer niet ‘door te gaan’.
    Daarnaast zijn er van man z’n kant al drie uit een vorige lichting, dus die vond het ook wel prima.

  5. Ons kwartet kostte gemiddeld 250.000 gulden per kind, aldus de pers rond 1980. Theoretisch hadden we ons dus een miljoen kunnen besparen. Gelukkig hebben we dat niet gedaan.
    Als ik onder de huidige omstandigheden opnieuw moest kiezen, zou ik het echt niet weten.
    Mijn man had toen een goed lopende fotozaak, maar tegenwoordig draaien we elk dubbeltje om.

  6. Toen wij kinderen kregen was dit gewoon nog niet aan de orde. Je kreeg kinderen, of niet. Onze eerste was een zoon, toen drie miskramen en erg veel ziekte voor de moeder en toen nog een dochter. Er zit zeven jaren leeftijd tussen en nog een keer zwanger werd me afgeraden door specialisten. Het was geen gemakkelijke periode wat geld betreft maar ik zou ze voor al het goud van de wereld niet willen missen. En dan nog een prachtig cadeau; twee kleinkinderen. Het is waar je voor kiest, maar ik zou me niet laten voorschrijven of een kind financieel wel kan. Dat deden onze voorouders toch ook niet? En ook in de oorlog werden kinderen geboren. Anders waren mijn man en ik er ook niet geweest.
    Hartelijke groeten en tot laters
    Gerrie

  7. Het heeft ons gedeeltelijk beinvloed, wij hebben er 1 en laten het hierbij om meerdere reden dan alleen fincieel.
    Al vind ik het erg belangrijk dat ze kunnen studeren zonder in de schulden te komen.
    ( wat nu kan met 1, mocht ze dat willen )
    met 2 zou het niet gaan.

    Deboor

  8. Ik ben het volkomen met Gerrie eens.
    Ik wilde zo graag moeder worden maar we hadden het niet breed, maar eerlijk gezegd waren we daar helemaal niet mee bezig!
    Ze hebben alles wat nodig is en meer, behalve dan die ‘Blackberry, eigen auto, verre reizen en dure merkkleding’, ik noem maar wat.
    En inderdaad, geld is er ook nooit in overvloed bij ons, maar we ‘zitten er warmpjes bij’.

  9. Wij hebben 2 lieve kiddoos en we hebben minder inkomen nu dan toen we nog met z’n tweetjes waren. En toch gaat het goed. We letten gewoon op met boodschappen en extra’s. We hebben het niet breed, maar ook niks te klagen!
    Waarschijnlijk blijft het bij deze 2, gewoon omdat we het zelf een mooi aantal vinden. Financieel zou het wel kunnen, maar we willen het zelf niet.

  10. Nee, absoluut niet. Als het aan mij ligt mogen er nog wel een paar komen hoor ;o) Alleen vind ik leeftijd (ook) een belangrijke factor.

    Wat je samen kunt, kun je ook met z’n drietjes, viertjes of meer, maar dan alleen misschien wel in mindere mate.

  11. Zelfs nooit over nagedacht. Ik heb dan ook wel een luxepositie natuurlijk, maar ik kan me niet voorstellen dat bijvoorbeeld een vakantie of nieuwe auto mee kan spelen in de beslissing om een tweede kind te krijgen. Wij wilden graag twee kinderen en dat is ons ook gegeven. Nooit over de finacien daar van nagedacht.Naief?

  12. Wij hebben 2 kinderen en dat is heel bewust. Oók financieel. Ik heb het over 23 jaar geleden dus..ook toen al wel de afweging gedaan over wat haalbaar zou zijn.
    Ik wilde ook graag de eerste 10 jaren een stay at home moeder zijn en dat kon daardoor ook.
    Voor ons was het dus een kwestie van kwaliteit en niet van kwantiteit. 😉 Niet dat ik bedoel dat een moeder die werkt geen kwaliteit levert (bloos bloos) maar in het vervullen van je persoonlijke wens in het managen van je gezin. Dit even voor de duidelijkheid…oef!

  13. Nee de financiën speelden geen rol. Wel mijn gezondheid. Al denk ik nu dat wij het met ééntje makkelijker hebben dan degenen met drie ofzo. Drie keer plus twee ouders efteling… ai… Ik noem maar wat.

    Ik ben er helemaal blij mee. Met één. Mag ik dat zeggen een keertje?

  14. Wij wilden graag kinderen en hebben er nooit aan gedacht of het wel kon. Wij wilden vier kinderen. Het zijn er bij drie gebleven. Niet door het financiele plaatje, maar jongste is een tijd ziek geweest en Husband durfde het niet meer aan.

    Liefs Frederique

  15. Nee, helemaal nooit. Wij hebben 5 kinderen en altijd zeer wisselende inkomens gehad. Soms heel ruim, soms ook beneden het minimum. Het is gewoon een kwestie van je uitgaven aanpassen aan je inkomsten.
    Maar ik denk wel dat we makkelijk zijn en niet zoveel waarde hechten aan allerlei zaken.

  16. Mijn man komt uit een groter gezin en vond dat zelf geen aanbeveling voor veel kinderen – maar dat had niet met financien te maken.
    Op kosten voor opleiding en “voedsel voor de ziel” zou ik niet graag besparen voor onze kinderen. Geen tig clubjes maar wel graag musiceren en met enige regelmaat naar een museum oid. Dure vakanties en kleding hebben geen meerwaarde en ik gruwel van activiteiten waar altijd maar autovervoer aan te pas komt. We hebben het ruim zat financieel maar ik verbaas me wel eens over dure gewoonten die gebruikelijk zijn bij andere gezinnen. Maar misschien zijn die wel zuinig op andere fronten, je kunt niet in andermans portemonnee kijken.

  17. Ik heb 4 kinderen, 1969 t/m 1976 en die problemen speelden toen lang niet zo.
    Heb een jaar een klein baantje gehad om mijn rijlessen te kunnen betalen.
    Allerlei verenigingen waren niet echt aan de orde, ja gymnastiek en een zwemabonnement in de zomer maar ondanks heel weinig geld kon dat toch. Kleren kreeg ik veel, ik breide en naaide en vernaaide. De baby’s kregen heus niet elke keer een andere kamerinrichting, doorgebruiken en doordragen. Maar iedereen zat in hetzelfde schuitje, ik ben blij dat ik toen zo kon leven.

  18. Ondanks dat wij met z’n zessen van één zeer bescheiden loon rondkomen, staan we nooit rood en sparen we voor iedereen… Ligt dat aan onze spaarzaamheid of geven de anderen zoveel uit aan onzinnigheden? Wij wensten vier kinderen en mochten ze ook ontvangen. Ik ben er superblij mee en dure spullen zeggen mij helemaal niets. Ik merk wel dat kinderen van 16 en ouder heel veel ‘willen’ maar dan moeten ze zelf maar een bijbaantje nemen. Wij zorgen voor de studies, kleding, eten, verzekeringen en de basiskleding. Af en toe een fiets en schoolreisjes en zo. Maar de oneindige lijst van kleine hebbedingen, daar moeten ze zelf voor betalen. En zo leren ze ook zuinig te zijn…
    Nee, ik heb mij niets van de financiën aangetrokken, “komt tijd komt raad’ is het motto hier!

Leave a reply

CommentLuv badge