Kinderen als fondswervers voor school

De basisschool van mijn kinderen wil graag nieuwe digiborden aanschaffen. Om daarvoor het geld bij elkaar te krijgen worden de kinderen ingezet. Zo hebben ze op school kerstkaarten getekend die door de school professioneel gedrukt zijn.

Leuren langs de deuren

Die moeten de kinderen nu verkopen in ‘kleine kring’: 6 euro voor 8 kerstkaarten. ‘Wat is er nu leuker dan kerstkaarten met de onbevangen tekenstijl van onze eigen leerlingen’ animeert de school in de nieuwsbrief. Mijn kinderen hebben elk zes setjes meegekregen, en ik heb hier dus voor 36 x 3 = 108 euro aan kerstkaarten in huis. Ik ga er vanuit dat de niet verkochte kaarten simpelweg aan de school geretourneerd kunnen worden!

Emotionele chantage?

Maar als ik lees hoe de kaarten worden aangeprezen op de bijbehorende informatie bekruipt mij een ‘unheimisch’ gevoel.

‘Lieve papa en mama, oma en opa, oom en tante, beste buren, vrienden en bekenden. Onze school wil geld verdienen voor aanschaf van Digiborden voor in de klassen.

Koop een setje van mijn kaarten die zo origineel uw groeten en goede wensen kunnen overbrengen. De ontvangeners zijn er blij mee en u steunt ons goede doel.

Als ik al mijn setjes verkoop krijg ik zo’n supergaaf ‘grashoofd’!

Ligt het aan mij op bespeur ik enige emotionele chantage? Ik vind dat met de verkoop van zelfgemaakte kinderenkaarten, dóór het kind, erg wordt ingespeeld op de emotie. Toen de kinderen er mee thuiskwamen voelde ik mij als moeder onmiddellijk verplicht om van elk kind één setje te kopen. Met lede ogen zag ik 18 euro mijn portemonnee uitvliegen, terwijl ik nog heel veel oude kerstkaarten heb. Maar ja, zeg maar eens dat je hun zelfgemaakte kaarten niet blieft. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen.

Basisscholen hebben geld genoeg

Maar in 2006 constateerde de onderwijsbond nog dat negen op de tien basisscholen zeer welvarend is! Volgens de bond hebben veel schoolbesturen flinke reserves en dat staat in schril contrast met de dagelijkse praktijk.

‘Op veel scholen moeten ouders en leraren bijspringen bij het schoonmaken van bijvoorbeeld toiletten en klaslokalen omdat er te weinig geld zou zijn.’ Bron: RTL Nieuws.nl

Al met al zit deze kaartenactie mij niet helemaal lekker. En heus niet omdat ik niet vind dat kinderen kunnen helpen: ik preek altijd tegen mijn kinderen om dagelijks minstens één goede daad te doen.

Houd jullie school ook dergelijke acties?
En wat vind jij: mogen kinderen worden ingezet als fondswerver?

Wil je weten hoeveel geld jouw school heeft?

Surf dan naar Hoe rijk is mijn school? en je vindt het zo!

10 Responses to Kinderen als fondswervers voor school

  1. ik heb een hekel aan geleur aan de deur .. maar aan de andere kant vind ik het wel goed dat kids zelf ook wat verdienen en weten waarvoor. Maar dit zou ik ook niet leuk vinden. Bij ons gaan de kinderen van groep 5 e 6 volgende week hun zelfgemaakte kerstkaarten zelf rondbezorgen bij buurtbewonders van de school..

    kunnen ze geen rommelmarkt oid organiseren op school?

    onze school heeft subsidie gekregen om de school te moderniseren en zo hebben wij sinds kort ook digiborden..

  2. Wij hoefden dit als kind niet zo vaak te doen, dat zal wel komen doordat onze school (zag ik later) zo’n beetje de rijkste basisschool van NL was 😉 In ieder geval IS het emotionele chantage en handig uitgekiend. Want de prijzen slaan natuurlijk nergens op (als het nu nog eens voor arme kindertjes was oid..) en inderdaad, hoe kun je ‘nee’ zeggen tegen je kind?

    En de school maar lachen, want ze laten die kaarten voor een paar centen drukken, de kinderen doen het werk en de ouders/grootouders betalen wel. Ze hadden er ook een potje voor aan kunnen leggen… Of gewone schoolborden houden, daar wordt de kwaliteit van de lessen echt niet minder van.

  3. Bij ons op school ook zo’n kerstkaarten actie. Ook zelf gemaakt en professioneel laten drukken. Kosten… 5 euro voor 4 kaarten. En als je 5 setjes verkocht kreeg je als kind een grappig plantje waar de haren van groeien. Ik heb er zo’n hekel aan! Mijn kind mag er niet mee bij de buren etc gaan leuren. Alleen wij en opa en oma hebben een setje gekocht. Kind heeft dus geen plantje wat hij jammer vindt. Als compensatie heb ik hem een euro voor in zijn spaarpot gegeven. En het ergste vond ik nog dat de juf zei tegen de kinderen “verkoop er maar veel want dan kunnen jullie op schoolreisje en krijgen jullie een ijsje” Ik heb mijn zoontje gelijk verteld dat wij elk jaar geld aan school betalen waar ook het schoolreisje van wordt betaald en hij gewoon een ijsje krijgt. Het zou verboden moeten worden zulkje acties 😉

    Groetjes Isabelle

  4. De digiborden moet het schoolbestuur gewoon uit de lumpsum (overheidsbekostiging) betalen. En dat kan ook best, alleen is het natuurlijk altijd een opportunity om in de Kerstmaand te gaan leuren om extra geld. Gewoon retour school, wat je niet verkoopt.
    Ik heb tegenwoordig een sticker op de deur dat verkopers niet welkom zijn.
    Ik dacht na 17 jaar ervaring met het onderwijs nu eindelijk van dit soort geleur (schoenendoosactie, kinderpostzegels, sponsorloop, ‘vrijwillige’ouderbijdrage etc.) verlost te zijn, komt er gisteren een standaard mail van de school. Wij boffen want we ‘mogen’ het schooltoneel sponsoren. Kleine bijdragen zijn ook welkom, maar 50 euro is toch min of meer een richtbedrag.Er staan nog taalfouten in de brief ook.
    Ik gooi dat soort dingen tegenwoordig meteen weg, laten ze eerst maar eens behoorlijk les gaan geven.

    Groet,
    Hsm

  5. ik begrijp heus dat er weleens ergens wat extra geld nodig/wenselijk is voor het een of ander, maar die digiborden worden volgens mij van bepaalde subsidies betaald.
    en je bent immers vrij om er niet aan mee te doen?
    en je weet waar het geld naar toe gaat/ wat het preciese doel is
    Ik zie het probleem geloof ik niet zo.

  6. Ik hou er niet van, in mijn ogen komt dit neer op schooien. Ik zou liever zien dat ze vragen om een bijdrage dan op deze manier kinderen spullen te laten verkopen. Het voelt inderdaad als emotionele chantage want wie weigert nou zoiets van kinderen…

  7. Wat een onzin, die digiborden hebben ze echt niet nodig om goed onderwijs te geven. Dat verkopen van die kerstkaarten zou bij mij ook weerstand opleveren. Ik denk niet dat de school van mijn kids dit snel zal doen, ze doen al niet eens mee met de kinderpostzegel-verkoop. Wel houden ze twee keer per jaar een kledingbeurs voor nieuwe boeken voor de bieb, maar daar kun je als ouder zelf ook nog wat aan verdienen.

  8. Op de school van onze kinderen werd er altijd een sponsorloop gehouden. Je kon een bedrag inleggen of per rondje betalen.

    De hele familie werd ingeschakeld en wij betaalden per rondje.

    Oudst zoon was supertrots dat hij zoveel rondjes had gelopen. De familie was minder blij, want wij konden echt onze portemonnee trekken.

    Sinds die betaalden wij een vast bedrag

    Liefs Frederique

Leave a reply

CommentLuv badge