Over zebrakinderen en de vraag wat echte armoede is

Het thema van het december nummer van de Linda uit 2008 was armoede. In deze Linda staat onder meer een artikel over ontzettend zielige kinderen. Ze dragen kleren van de Wibra en de Zeeman, kunnen niet op clubjes en gaan nóóit op vakantie! Zebrakinderen, heet het artikel. Ze hebben zelfs geen computer, en dus hebben ze geen vriendjes, want niemand wil bij ze komen spelen!

Met groeiend ongeloof las ik de rest van het artikel: want wat is er zo zielig aan dat je niet op hockey kunt?! Je kunt toch ook buiten gaan rennen als je beweging verlangt? En wat is er in vredesnaam mis met kleding van de Wibra en de Zeeman? En sinds wanneer is niet op vakantie gaan een teken van armoede?

En ik vraag me af: ligt het aan de Linda? Het tijdschrift leest alsof de doelgroep bestaat uit veelverdienende tweeverdieners, die de lat behoorlijk hoog leggen. Want als thuisblijven in de zomervakantie armoedig en zielig is, dan zijn wij ook hartstikke arm. Ik kleed mijn kinderen uit de grote vuilniszakken vol kleding die ik krijg van mijn omgeving als ze hun kasten hebben uitgemest, en als ik het breed laat hangen koop ik bij de Wibra, H&M of C&A.

Deze Linda heb ik dan ook pas twee jaar na verschijnen uit de bibliotheek geléénd. Want ik vind het te duur om te kopen. Zielig hè?

En toch zijn wij beslist niet arm.

Lees jij de Linda?
Herken jij je in dit blad?
Wat is voor jou echte armoede?
Koop jij bij de Wibra en Zeeman?

Terwijl ik dit schreef schoot me ineens dit liedje te binnen, dat de vooroordelen over Wibra en Zeeman op vrolijke wijze bevestigt!

24 Responses to Over zebrakinderen en de vraag wat echte armoede is

  1. Jeetje zeg! Wat een zeikblad. Ik heb het niet op die ‘ego-bladen’ dus die lees ik sowieso niet. Maar goed, ik behoor dus idd niet tot de doelgroep.
    Vraag twee is dan: wíl ik wel tot die doelgroep horen?
    Neu…
    Klaar!
    Ik hoorde dat Genoeg ook al niet meer lekker loopt. Als jij nou eens een blad begint? Ik wil wel in de redactie. Hahaha!

  2. wij zijn niet arm maar ook niet rijk. De linda koop ik nooit, maar wel kleding voor de kids bij zeeman en wibra.. en veel tweedehands. gewoon omdat ik dat vaak hele leuke kleding vind en er niet zo van baal als er een vlek of gat in zit.. Mijn kinderen zitten alleen op zwemles en verder niet en ik vind het al druk zat..
    Ik kreeg laatst trouwens een compliment over de kleding van mijn kinderen; ze geloofde niet dat ik bij zeeman kleding koop want ze vond mn kinderen er altijd zo leuk uit zien!
    Ach ja, mensen zijn pas zielig als ze de echte waarde van het leven niet zien denk ik dan maar..
    Met geld kun je echt niet alles kopen..

  3. Ik lees de Linda soms even door, idd als ik hem gehad heb of in de bieb zie. Ik koop ook bij Wibra en Zeeman en kom dan lyrisch thuis, want: waar kun je anders een korte broek voor €2 kopen? Om eerlijk te zijn vind ik mezelf dan ook nog eens zoveel slimmer dan mensen die er €40 voor neerleggen :$
    Ik denk wel dat ik in de doelgroep van het blad val, maar heb eerder medelijden met de mensen die echt serieus denken dat je op hockey moet zitten en merkkleding moet kopen, dan met mezelf. Want wat moet dat een ontzettende druk op je leggen, als je dat gevoel hebt.

  4. Ik ken het artikel niet omdat ik de Linda niet lees, maar geloof dat ik er ook niets aan mis. Wat klinkt dat afschuwelijk. zijn we met z’n allen bezig om weer een beetje terug naar de basis te gaan, krijg je weer dat soort verhalen.
    Ik wil ook wel in de redactie zoals Zena schreef. Lijkt me geweldig om een eigen blad te maken. Dus je weet me te vinden….
    Groetjes Merel

  5. Ik heb bij Stichting Leergeld gewerkt, een stichting die zich in zet voor gezinnen in de armoede zodat kinderen mee kunnen op schoolreisjes en ook op voetbal kunnen. Want sport is niet alleen goed voor beweging, maar ook voor het leren omgaan met verlies en het leren samen spelen/werken.

    Er is wel degelijk armoede in gezinnen in Nederland, al zie je dat niet en het is niet af te meten aan waar de kleding gekocht wordt. Het zijn de kinderen die voorheen niet mee konden betalen aan sinterklaas festiviteiten op school en die pas in december schoolboeken hadden omdat de ouders de huur niet konden betalen.

  6. Ik denk dat er zeker armoe is in nederland, kinderen die zonder ontbijt naar school gaan omdat er gewoon geen brood is. Maar de grootste armoe is er denk ik bij gezinnen die denken dat door dure kleding dure sporten en dure vakantie’s ze erbij horen.

  7. Het ligt aan mijn naamgenoot! 😛

    Ik zou zeggen.. zet er een documentaire over Roemenië / Sudan / Haïti tegenover en het gezeur is over.

    Nederlanders hebben het zonder uitzondering gewoon hardstikke goed. En dat zegt iemand die in dit land als ‘minima’ wordt beschouwd.

    Kleding van de Wibra is nog altijd héél wat beter dan geen kleding en geen geld voor sport is nog altijd niet ‘tzelfde als geen geld voor eten. Bah.. luxeproblemen!

    Wat betreft die winkels.. ik koop er zelf eigenlijk nooit. Gewoon omdat de kleding het meestal niet zo heel lang uithoudt. Mijn strategie is om voor hetzelfde geld wat duurdere kleding te kopen via marktplaats. Tweedehands is tegenwoordig lang niet zo slecht meer als vroeger 😉

  8. Haha, de Linda, die lees ik alleen als mijn man hem in de oud-papiercontainer vindt….

    Hoezo is het zielig als je niet op hockey kan? Mijn kinderen zitten nergens op, hebben ze trouwens ook niet veel zin in. De meeste gemeenten hebben ook wel een potje voor dit soort dingen als kinderen anders buiten de boot vallen.

    Alleen geen computer…lijkt me erg lastig aangezien alles op school tegenwoordig ook op de computer moet. Ze moeten soms powerpointpresentaties ‘inleveren’, huiswerk maken gaat online…dus die computer vind ik wel ‘nodig’.

  9. PS Als er een blad gestart gaat worden, wil ik ook meedoen!! Ik ben goed in taal, kan tekenen en photoshoppen en maakte als kind altijd al ‘damesbladen’…stukjes schrijven is mijn lust en mijn leven. 🙂

  10. *boos-artikel-opgoogelend* Zonder meer bestaat er armoede in Nederland. Daar tegenover staat dat hier ook een sociaal stelsel bestaat om de situatie te verbeteren. Hier in Nederland hoeft niemand uit een vuilnisbak te eten!!
    Dus kan ik me werkelijk enorm opwinden over een dergelijk artikel. Arm ben je wanneer je je eigen kinderen niet kunt voeden of kleden. Arm ben je wanneer je niet weet waar je ’s avonds de nacht zult door brengen. Arm ben je zonder dak boven je hoofd. Arm ben je wanneer je het niet warm kunt krijgen als het koud is. En er niemand is om op terug te vallen.
    Volgens de maatstaven van dat artikel zijn ik en mijn dochter echte stumpers. Zal ik je wat vertellen? Ik ben rijker dan ik ooit ben geweest!! Zo rijk, dat ik in staat ben datgene wat ik heb te kunnen delen met wie minder heeft. Da’s pas rijkdom! En ik ben er trots op, dat het me lukt de eindjes aan elkaar te knopen zonder dat ik of Uk ook maar iets te kort komen. En dat is inclusief uitje, sociaal-culturele bezigheden en leuke kleding.

  11. Ik lees het blad niet, omdat ik me er totaal niet in herken. Wat een armoedige manier van denken, als je zo de maatlat legt. Bij ons lopen ze ook in vanalles en nog wat: gekregen, tweedehands, wibra, hema. En ze zien er leuk uit (al zeg ik het zelf ;-), niet alleen door de kleding maar ook omdat ze tevreden zijn, genieten van het leven.

    Er is veel armoede, de zorgen om geld lijken me vreselijk zwaar. Maar niet alle ouders die ik ken die hiermee te maken hebben zijn ‘arm’ en ik zie die kinderen soms meer genieten en stralen dan kinderen van rijke ouders. Dat laat maar zien dat de hoeveelheid geld niet automatisch gelukkig, tevreden en rijk maakt.

  12. Ik ga niet vaak op vakantie gewoon omdat ik andere doelen voor mijn geld heb, geen oppas voor mijn katten heb en me thuis heerlijk vermaak. Mensen hebben inderdaad wel eens de neiging je meewarig aan te kijken als ik zegt dat ik niet ga. Alsof je dan zielig bent en vakantie het hoogste goed is….. Het gekke is dan dat ik ook nog de neiging heb om in de verdediging te schieten terwijl ik eigenlijk vind dat er niks te verdedigen valt. Raar is dat eigenlijk he? Daar ga ik meteen mee ophouden. 😉

  13. Wat een vertekend beeld. Ik heb het blad alleen in de supermarkt gezien en blader het soms in de bieb door. Mijn kinderen liepen ook gewoon in zeeman en de wibra en 2-e hands en dat doe ik nog.En niet met vakantie toen ze bij ons klein waren deden wij dat ook niet,hadden een volkstuin dus net wat je belangrijk vind.Armoede is er echt wel in Nederland maar toch niet zoals in Roemenië zie mijn weblog.

  14. hmm de linda is niet mijn blad…ik krijg m wel eens door en ik heb m dus wel eens gelezen, en mijn dochter gebruikte m dan weer op school voor plaatjes uitknipdinges….ik koop geen kleding bij wibra ,ligt gewoon niet op de route, verder koop ik overal kleding 😀 maar ook ik kreeg en krijg met name in de basisschoolleeftijd regelmatig kleding van neven/nichten en sinds een paar jaar vragen de 2 oudsten aan hun ene oma(die erg shopperig is) een dagje winkelen met oma als verjaardagskado dan komen ze helemaal in het nieuw weer thuis 😀 …
    maar echte armoe, ja die bestaat wel,ook onder ouderen maar ook onder gezinnen/alleenstaande ouders etc, tja lijkt mij de keus niet moeilijk, zo die al keuze hebben he?
    Maar het aantal vakanties en weekendjes weg lijkt onder mijn collegaatjes wel erg belangrijk te zijn.(nu zijn dat vaak nog ehm tja wel jonge blanco, mensen , noem ik het maar, niet beledigend bedoeld, gewoon nog erg jong/naief en beschermd geleefd? zoiets? die houden btw ook niet zo van de zeeman en c.a kleding )

  15. erg he! blijkbaar is eht een jaarlijks terugkerend artikel want in de LINDA van juni of juli stond een gelijkaardig artikel. En het ergste was er stonden foto’s van de kinderen bij en die kijken allemaal heel zielig! Ik vind Linda eerder zielig…my god…

  16. Ik heb er nog nooit in gekeken, heb het wel eens in een wachtkamer zien liggen. Leef naar wat je hebt denk ik dan. Hier ook de leukste kleding van de rommelmarkt of kringloop. Ik voel me rijk, of zij haar ook zo voelt betwijfel ik.
    Armoede hoeft er beslist niet te zijn als je goed de ogen de kost geeft en een beetje handig bent. Alleen ouderen en gehandicapten hebben het moeilijk denk ik.

  17. Ik lees de LINDA. heel graag, ondanks dat ik het een teringduur blad vind. Ik hoor volgens jou wel tot de doelgroep want wij zijn tweeverdieners met allebei een hele goed baan, maar over zo´n artikel maak ik me verschrikkelijk boos. Ik werk al 8 jaar in de jeugdzorg en ben zelf het kind van een voormalig bijstandsmoeder. Armoede is maar wat je er zelf van maakt hoor. In de bijstand met 2 kids was geen vetpot en nee, wij kregen geen merkkleding maar wij waren niet arm hoor. En niet op vakantie gaan, is ook niet zo erg.
    Wat erg is, is als er weer geen geld is om brood te kopen of ´s avonds een gezonde maaltijd op tafel te zetten. Helaas komt dat nog vaak voor in Nederland. Nooit zelf meegemaakt gelukkig, want mijn moeder kon met geld omgaan.
    Dat is het probleem van deze tijd: ondanks leven met een uitkering of zeer beperkt salaris, denken veel mensen “recht” te hebben op een flatscreen en dure spullen op afbetaling. Daar komt de meeste armoede vandaan, dat zie ik dagelijks in de hulpverlening. Daarom moeten mensen uiteindelijk aankloppen bij een voedselbank en niet omdat er weinig geld is, maar omdat ze teveel willen en vinden overal “recht” op te hebben.
    Ik vind het altijd apart dat wij nog met ’n 20 jaar oude en voor niks gekregen tv doen, terwijl we ruim boven modaal verdienen en mensen die veel minder hebben, een superflatscreen aan de muur hebben..

  18. Misschien een goed idee om het boekje Erwtensoep in augustus te lezen,
    dan begrijp ik het wel de achterliggende gedachte in het verhaal van blad Linda.
    mijn kinderen dragen ook kleren van de kledingbeurs wibra etc maar dit boekje was een eyeopener voor mij.

  19. Ik werk ook in de hulpverlening. Ik zie nooit kinderen met honger of kinderen zonder computer en televisie. Ik zie ook zelden kinderen met kapotte of verwassen kleding. Armoede betekent vooral niet kunnen meedoen. Vervoer naar school schiet er vaak bij in (fiets of buskaart) Daarentegen zijn gadgets als mp3 en mobieltje vaak wel aanwezig. Armoede in Nederland is het gemis aan wat rijke mensen makkelijk kopen voor hun kinderen: Iphones, scooters en merkkleding. Armoede verschuift dus steeds hogerop.
    Overigens signaleer ik bij de lagere inkomens doorgaans één of meerdere huisdieren, pakje shag op tafel en blikjes bier in de prullebak. En mensen met lage inkomens krijgen beduidend meer post te verwerken, juist bij hen ontbreekt vaak de discipline en kennis om het bij te houden. (Toeslagen, kwijtschelding etc)
    Wie zijn verstand kan gebruiken redt het m.i. wel in de bijstand. Het kan namelijk nog erger: de WSNP.
    Armoede is ook een beleving. Als je niet bij machte bent om je inkomen te verhogen, kan de frustratie daar zitten.
    Er zijn immers ook miljonairs die alles weggeven om vervolgens van 900 euro te gaan leven.
    Als ik wereldwijd kijk, valt het denk ik in Afrika en Azie ook wel mee met de armoede. Honger en gebrek zie ik op de televisie alleen bij crisis als overstroming, aardbeving enzovoort.
    Dat vind ik armoede en die hulpverlening mag wat mij betreft geperfectioneerd worden door de hulporganisaties! Niet bij eten en drinken kunnen, kou lijden en geen bed hebben. Dat is armoede.

  20. Ik lees de Linda en vind het een erg leuk blad, mede omdat het niet zo “braaf” is en niet bang is met shockerende onderwerpen te komen. En…ik koop ook kleding bij de Zeeman en Wibra (en het liefst ook nog tijdens de uitverkoop als je 87.5% korting krijgt…nog steeds erg blij met een afgelopen zomer gekocht jurkje voor éénvijfentwintig). Echte armoede is naar mijn idee je kinderen niet de basisbehoeftes (een gezonde omgeving, een goede basisvoeding, en kleding) te kunnen geven.

    Groetjes,
    T.

  21. Tja, ik zie hier in mijn ‘arme’ buurtje ook veel gezinnen die het niet breed hebben. Maar omdat het hier allemaal wat eenvoudig is, hebben de kinderen ook niet de druk van het ‘moeten meedoen’ met dure kleding. Heeft de plaatselijke zeeman de zomerjassen in de opruiming, dan zie je geheid een kind of tien er mee lopen. En het gekke is dat ze dat nog leuk vinden ook! (wij zijn zusjes!) Maar als kinderen ouder worden, gaan ze toch meer op hun uiterlijk letten. Als je ze simpel hebt opgevoed heb je kans dat het wel los loopt, maar ik zie hier juist kinderen die helemaal de andere kant opgaan. Die van alles het beste willen hebben want dat hadden ze ‘vroeger’ niet. Onze kinderen gelukkig niet, die zijn ook wel eens aan het mopperen hoor, maar shoppen zelf met korting en in de uitverkoop. De zoon van 14 vind twee broeken wel genoeg, nu hij ze zelf gedeeltelijk betaald (h&m, opruiming) ‘want ik groei zo hard en dan moet ik binnen drie maanden weer een paar broeken kopen’ is zijn antwoord. Nou is drie maanden wel erg optimistisch, maar ik was trots op hem! Ook tweedehands gekochte vestjes, t shirts e.d. gaan er wel in en ook met vriendinnen worden er kleding stukken geruild. (dochter van bijna 17). De zoon van tien is altijd in een joggingbroek te zien als hij thuis is want die speelt altijd buiten. En de jongste van vijf zal het allemaal worst wezen…als het maar lekker zit! Overigens adviseerd de school nadrukkelijk dat de kinderen ‘buitenspeel kleding’ aan moeten want er wordt veel gespeeld op het plein en als je je kleding niet vies mag maken is dat weer een belemmering voor je ontwikkeling.
    Tja, ik weet nog niet of mijn kinderen zich arm gaan voelen als ze volwassen zijn, maar omdat we een paar keer in Ethiopie zijn geweest, weten ze wel wat echte armoede is, dat was een goede les…
    Misschien is Linda erg arm, geen tijd voor haar kinderen, altijd druk, relatieproblemen…?

  22. Tja, ik zie hier in mijn ‘arme’ buurtje ook veel gezinnen die het niet breed hebben. Maar omdat het hier allemaal wat eenvoudig is, hebben de kinderen ook niet de druk van het ‘moeten meedoen’ met dure kleding. Heeft de plaatselijke zeeman de zomerjassen in de opruiming, dan zie je geheid een kind of tien er mee lopen. En het gekke is dat ze dat nog leuk vinden ook! (wij zijn zusjes!) Maar als kinderen ouder worden, gaan ze toch meer op hun uiterlijk letten. Als je ze simpel hebt opgevoed heb je kans dat het wel los loopt, maar ik zie hier juist kinderen die helemaal de andere kant opgaan. Die van alles het beste willen hebben want dat hadden ze ‘vroeger’ niet. Onze kinderen gelukkig niet, die zijn ook wel eens aan het mopperen hoor, maar shoppen zelf met korting en in de uitverkoop. De zoon van 14 vind twee broeken wel genoeg, nu hij ze zelf gedeeltelijk betaald (h&m, opruiming) ‘want ik groei zo hard en dan moet ik binnen drie maanden weer een paar broeken kopen’ is zijn antwoord. Nou is drie maanden wel erg optimistisch, maar ik was trots op hem! Ook tweedehands gekochte vestjes, t shirts e.d. gaan er wel in en ook met vriendinnen worden er kleding stukken geruild. (dochter van bijna 17). De zoon van tien is altijd in een joggingbroek te zien als hij thuis is want die speelt altijd buiten. En de jongste van vijf zal het allemaal worst wezen…als het maar lekker zit! Overigens adviseerd de school nadrukkelijk dat de kinderen ‘buitenspeel kleding’ aan moeten want er wordt veel gespeeld op het plein en als je je kleding niet vies mag maken is dat weer een belemmering voor je ontwikkeling.
    Tja, ik weet nog niet of mijn kinderen zich arm gaan voelen als ze volwassen zijn, maar omdat we een paar keer in Ethiopie zijn geweest, weten ze wel wat echte armoede is, dat was een goede les…
    Misschien is Linda erg arm, geen tijd voor haar kinderen, altijd druk, relatieproblemen…?

  23. Tja, ik zie hier in mijn ‘arme’ buurtje ook veel gezinnen die het niet breed hebben. Maar omdat het hier allemaal wat eenvoudig is, hebben de kinderen ook niet de druk van het ‘moeten meedoen’ met dure kleding. Heeft de plaatselijke zeeman de zomerjassen in de opruiming, dan zie je geheid een kind of tien er mee lopen. En het gekke is dat ze dat nog leuk vinden ook! (wij zijn zusjes!) Maar als kinderen ouder worden, gaan ze toch meer op hun uiterlijk letten. Als je ze simpel hebt opgevoed heb je kans dat het wel los loopt, maar ik zie hier juist kinderen die helemaal de andere kant opgaan. Die van alles het beste willen hebben want dat hadden ze ‘vroeger’ niet. Onze kinderen gelukkig niet, die zijn ook wel eens aan het mopperen hoor, maar shoppen zelf met korting en in de uitverkoop. De zoon van 14 vind twee broeken wel genoeg, nu hij ze zelf gedeeltelijk betaald (h&m, opruiming) ‘want ik groei zo hard en dan moet ik binnen drie maanden weer een paar broeken kopen’ is zijn antwoord. Nou is drie maanden wel erg optimistisch, maar ik was trots op hem! Ook tweedehands gekochte vestjes, t shirts e.d. gaan er wel in en ook met vriendinnen worden er kleding stukken geruild. (dochter van bijna 17). De zoon van tien is altijd in een joggingbroek te zien als hij thuis is want die speelt altijd buiten. En de jongste van vijf zal het allemaal worst wezen…als het maar lekker zit! Overigens adviseerd de school nadrukkelijk dat de kinderen ‘buitenspeel kleding’ aan moeten want er wordt veel gespeeld op het plein en als je je kleding niet vies mag maken is dat weer een belemmering voor je ontwikkeling.
    Tja, ik weet nog niet of mijn kinderen zich arm gaan voelen als ze volwassen zijn, maar omdat we een paar keer in Ethiopie zijn geweest, weten ze wel wat echte armoede is, dat was een goede les…
    Misschien is Linda erg arm, geen tijd voor haar kinderen, altijd druk, relatieproblemen…?

  24. Een typerende uitspraak van een manager: ” Mijn kinderen hebben toch RECHT op elk jaar nieuwe Uggs?”
    WAT??? Ze hebben recht op kleding, schoeisel, woonruimte, voeding en onderwijs, ja!!

Leave a reply

CommentLuv badge