Kinderen weer naar school

Vandaag zijn bij ons de scholen weer begonnen, en wat onwennig maakte ik met de jongste drie kinderen de wandeling naar school. Nieuwe lokalen, een nieuwe juf, en nieuwe kapstokken! Niet alleen de kinderen moesten even hun plek vinden, ook ik moest er weer ‘inkomen’.

Gisteravond begon het al: het klaarzetten van de ontbijttafel en alle trommeltjes voor de fruithap op school. Tijdens de grote vakantie had ik deze gewoonte laten varen, en ik moest echt nadenken hoe het ook alweer moest. Daarna nette kleding voor de kinderen neerleggen, inclusief nette schoenen, zodat ik niet op maandagochtend nog een impromptu speurtocht naar vermist schoeisel hoefde te houden.

Alles liep gelukkig soepeltjes, en ik leverde ze keurig op tijd af, maar het was toch onwennig. Gelukkig kwamen ze tussen de middag blijmoedig thuis, ook al was mijn dochter (groep 8) een beetje teleurgesteld dat ze niet bij haar vriendinnen zat. Blijkbaar was de keuze van een tafeltje een soort stoelendans, waarbij iedereen om het beste plekje vocht, en zij hoorde duidelijk niet bij de winnaars.

Als kind haatte ik het bevel: ‘Maak zelf maar even groepjes!’ al. En nu krijg ik plaatsvervangende buikpijn als ik hoor dat mijn kinderen het moeten doen. Ik snap wel dat kinderen dit soort dingen moeten leren, maar het verwordt toch al snel tot onaangename vriendjespolitiek vind ik.

Maar goed, de eerste schooldag zit er voor de helft alweer op!

Als moeder beweeg je zo voortdurend mee op het ritme van het leven van je kinderen. Mijn ritme is duidelijk ondergeschikt aan dat van de kinderen.

Hoe is dat bij jullie?
Wie past zich aan aan wie?

6 Responses to Kinderen weer naar school

  1. Ik hou zelf wel van het ritme van school, hoewel het hele vroege opstaan wat minder is.

    Het kost mij altijd vreselijk veel moeite om in de vakantie mijn draai te vinden. Ik wil veel doen, maar eigenlijk lopen ze me allemaal voor de voeten. En dan vind ik dat ook weer heel zielig. Maar negen weken niks doen is ook geen optie.

    Ik heb gewoon een heel klein beetje tijd en ruimte voor mezelf nodig, al is het maar een uur per dag. En dat mis ik in de vakantie. Alleen mopper ik daar dan zoveel over dat volgens mij niemand meer een leuke vakantie heeft.

    Dus, wat mij betreft: lekker naar school en dan ben ik ook weer blij als ze thuis zijn!

  2. Het kost mij altijd een paar weken om aan de vakantie te wennen. Tegen de tijd dat ik gewend ben gaat ons zoontje weer naar school en moet ik daar weer aan wennen. Maandag mag hij weer. Ik ben er nog niet aan toe, maar kijk wel weer naar het schoolritme uit. Uiteindelijk vaar ik daar toch het beste bij.

    En wat zelf groepjes maken betreft in de klas vind ik dat ook niet fijn. Bij onze zoon op school worden door de juf groepjes gemaakt en na elke vakantie gaan ze rouleren.

  3. Ik moet er altijd even aan wennen, dat iedereen de hele dag in of rond het huis loopt. Maar vind het ook lekker dat het schoolritme keurslijf tijdelijk weg is. Even wat langer blijven liggen (kids zijn helemaal blij dat ze eindelijk eens wat meer tv mogen kijken en zijn dan poeslief :-), kids die lang in de pyama lopen, geen vaste agenda. Maar zes weken is ook lang genoeg en dan is ritme ook weer fijn.

    En die tafeltjes zelf kiezen: gebeurt dat nog steeds? Vooral zo na de vakantie kun je er als leerkracht toch veel beter in sturen, lijkt me? De eerste dag is al spannend genoeg.

Leave a reply

CommentLuv badge