Sanne van Havelte

Ik heb weer eens een boek van schrijfster Sanne van Havelte uit de kast gepakt. Ik geniet altijd zo van de huiselijkheid die van deze boeken uitgaat, hoewel menig feministe er ongetwijfeld kromme tenen van krijgt.

De vrouwen hebben nog een ‘gedoetje’, schenken ouderwets ‘thee op’, terwijl de mannen verscholen gaan achter hun krant, en het grootste goed voor een vrouw is het scheppen van sfeer, en een thuis voor man en later ook kind. Kousen worden ouderwets gestopt, hansopjes gebreid en twee keer per jaar is er grote schoonmaak.

De boeken zijn natuurlijk zwaar gedateerd, maar toch pak ik ze als moderne vrouw anno 2010 met grote regelmaat weer uit de kast, en lees ze dan opnieuw. En dan geniet ik van de gezelligheid die er van uit gaat.

Mijn favorieten zijn:

Haar ene talent, waarin hoofdpersoon Lies ontdekt dat haar talent ligt in het scheppen van sfeer in huis.

Toen kwam Tjeerd, waarin hoofdpersoon Maddie haar grote liefde vindt.

Ietjes hongerkuur, consuminderen avant la lettre, want nadat Ietje zich in de schulden heeft gewerkt zet ze alles op alles om er weer uit te komen

De rozen van Hofwijck, over Annemieke en Doede wier liefde opbloeit op de oude boerderij Hofwijck.

Ken je deze boeken?
Vind je ze nog ‘kunnen’ anno 2010?
Heb jij ook een favoriet?

17 Responses to Sanne van Havelte

  1. Heerlijk hoor,dit soort boeken! Ik heb er al honderden van gelezen. (of deze er ook bijzaten? Ik kan ze mij niet herinneren) Maar ikzelf vind het helemaal niet zo achterhaald hoor. Ik ben ook gewoon thuis aan het werk en probeer het ook goed te laten verlopen (eten op tijd klaar, schone kleding in de kast, kinderen optijd bij school enz.)en ik ben echt de enige hier niet. Ik zie altijd maar drie kinderen die naar de naschoolse opvang moeten op de basisschool (waarvan twee uit hetzelfde gezin) en als moeders werken, dan is dat meestal onder schooltijd. Maar ja, dit is dan ook drenthe en een buurt met goedkopere huizen… Gelukkig mag ik mij prijzen! Ooit heb ik ook op kantoor gewerkt en ik kon het gewoon niet volhouden. Werd er letterlijk doodziek van en broodmager en uitgeput. Nee, er bestaan wel moeders die het fijn vinden om thuis te werken hoor! (en ik werk hier ook echt! Het is geen ‘bonbons eten op de bank’ maar gewoon 24 uurs dienst haha!)

  2. De boeken die je op de foto heb staan ken ik niet maar ik las vroeger zelf altijd de boeken van de witte raven serie (net zo iets) ik heb er nog een aantal, heerlijk om ze af en toe weer even te ontleden ­čśÇ

  3. Tuurlijk kan het nog !!!…………ieder mag doen en lezen wat ie zelf wilt toch??

    Leuk hoor!! jeugd sentiment…….kom je even naar mijn Denemarken foto’s kijken?? leuk !! fijne week ,liefs Ria

  4. Ik ben dol op streekromans. ­čÖé

    Niet aldoor, maar meestal wel. Vooral omdat ze een beeld geven van hoe de mensen (boeren) vroeger in een bepaalde streek leefden.
    Erg leuk, en dan ben je ófwel weer reuze tevreden met je eigen hebben en houden, óf weer helemaal geïnspireerd.

  5. Jaaaaa, herkenning!! Ik heb alle boeken van Sanne van Havelte en lees ze ook nog wel eens opnieuw. Bijvoorbeeld als ik een ontevreden bui heb en mopper over “al dat huishouden”. Het helpt hoor!! Ik vind ze gewoon gezellig en knus…

  6. Ja ik heb ze ook!! Heb zelfs boekenmarkten afgestruind om de serie compleet te krijgen! Nu heb ik ze allemaal en ik vind het geweldig om ze af en toe te lezen, maar wel ‘stiekum’ want o wat zijn ze ouderwets en rolbevestigend…

    Het is natuurlijk geweldig dat wij vrouwen gelijke kansen en mogelijkheden hebben als mannen, enzo…. maar soms… lljkt het me heerlijk om weer ouderwets met het schort voor alleen maar te hoeven ‘zorgen’ voor het gezin, zonder al dat gedoe van baan, zelfontplooiing, carriere, zelfstandigheid, noem maar op.

    Stiekum dan he?

  7. De boeken van Sanne van Havelte ken ik niet. Maar ik lees graag zo’n boek met een heerlijke knusse sfeer. Het zijn ook fijne troostboeken als het even niet meezit.Speciaal hiervoor ligt er op mijn nachtkastje altijd: armoe troef van Maria Oomkens. Korte verhalen over mensen die het niet breed hebben. Als ik niet kan slapen ( omdat ik natuurlijk weer lig te tobben), is dit fijn leesvoer.
    groetjes, Franca.

  8. ja leuk juist zulke boeken hoor! lekker ontspannend. ik lees ze ook nog regelmatig hoor.Ik koop ze oom regelmatig tweedehand vor een eur en dan geef ik ze weer door aan anderen. Ik had de serie van leni Saris ook compleet..die dan were wat ‘Hipper”was maar ik heb alles in 1 keer evrkocht vorig jaar. Ik had ze zo vaak al gelezen en ik wilde toch eens wat opruimen.maar ik heb er van genoten vanaf mijn jeugd.En waarom zou je niet juist lezen wat je leuk vindt. niemand bepaalt dat toch voor je en waarom zu je je schamen..tja zelf houd ik nu eenmaal niet van literaire boekeen en Thrillers, maar lezen…heerlijk!(romans,streekromans, chicklets..enz)

  9. Jaaa, Cissy van Marxveld, “Een Zomerzotheid” bijvoorbeeld. En er was een boek over een meisje dat tbc had en naar een kuuroord moest, geen idee meer hoe het heet, maar dat heb ik wel tien keer gelezen. En “Onder moeders vleugels” en “Op eigen wieken” van Louis M. Alcott. Wat een jeudgsentiment!

    • Beetje later reactie, maar je bedoelt: de Irmgard serie. Heerlijk – net als Sanne van Havelte en GoudElsje – voer voor slapeloze nachten & regenachtige zondagen!

  10. vroeger gelezen (mijn moeders jeugdboeken): ‘Toen kwam Tjeerd’ (geen idee meer waar dat over ging) en ‘Ietjes hongerkuur’. Dat laatste boek was wel heel erg over de top (uit m’n hoofd: hoofdpersoon gaat uit angst dat man waar zij verliefd op is te weten komt dat ze schulden heeft gemaakt ook op voedsel bezuinigen). Dat angstelement sprak me toen als puber al niet aan. Waarschijnlijk omdat er een soort ondergeschiktheid aan kleefde. Die was in de jaren ’70 al niet meer van deze tijd. Maar onthouden heb ik t wel.

  11. Ook in 2011 zijn ze nog heerlijk ontspannend. Mijn favorieten : de verborgen fontein, de rozen van hofwijck, het ene talent en toen kwam Tjeerd. Buiten de serie om is Onder de mimosa’s ook heerlijk. Het gebrek aan luxe doet het hem denk ik.

  12. Mijn moeder had de hele serie. Ik las ze voor het eerst toen ik een jaar of 14 was. En herlees ze af en toe nog steeds. Jammer genoeg heeft mijn moeder er een heleboel weggedaan toen ze kleiner ging wonen, ik koop ze nu 2ehands, in de hoop ook de hele serie compleet te krijgen. Het eerste deel vind ik erg leuk, het speelt voor de oorlog, over Jo en Frans. En ja. ze ‘krijgen’ elkaar natuurlijk. De hoofdpersonen uit de boeken zijn familie of vrienden van elkaar, soms zelfs, in de latere boeken, kinderen van eerdere hoofdpersonen. Als je de inhoud en thema’s van de verhalen in de tijd zet waarin deze boeken geschreven zijn, zijn deze boeken helemaal niet tuttig of zijig. Wat ik van Lenie Saris bv. wel vind. Die boeken kan ik dus niet lezen zonder kromme tenen. Nee, Geef mij Sanne van Havelte maar !

Leave a reply

CommentLuv badge