Geld is alleen een symbool, en moet dus rollen

In Lisette Thoofts boek ‘Tien geboden voor innerlijke rust’ las ik een fascinerend verhaal over de rol van geld, dat ik graag met jullie deel. Hier komt het:

‘Een vreemdeling komt in een afgelegen provinciestadje en schrijft zich in bij het plaatselijke hotel. Hij wil een nacht slapen en de hoteleigenaar vraagt of hij zo goed wil zijn vooruit te betalen. De vreemdeling vindt dat best, betaalt met een biljet van vijftig euro, zet zijn koffer op zijn kamer en gaat uit om een wandeling te maken.

De hoteleigenaar holt met het biljet naar de garage waar zijn auto net een kleine reparatie heeft ondergaan en betaalt.

De garageman stopt de flap in zijn zak en gaat naar de bakker, waar hij broodjes koopt en een grote taart bestelt voor de verjaardag van zijn tweeling. Hij betaalt vooruit.

De bakker rent tussen de middag even naar een winkel voor werkkleding en koopt een nieuwe bakkersmuts en een schort, en de eigenaresse van de winkel gaat meteen naar het kinderdagverblijf waar haar kind de dag doorbrengt, om een rekening van vijftig euro te betalen die nog open stond.

De directrice van het kinderdagverblijf wipt even langs bij de hoteleigenaar die ook catering in de omgeving verzorgt, en rekent af voor de lunch van de kinderen voor de komende week.

Daarmee is het biljet van vijftig euro terug in de kassa van het hotel.

Nu komt de vreemdeling terug van zijn wandeling.
‘Sorry,’ zegt hij tegen de hotelbaas, ‘ik krijg net een telefoontje en ik moet meteen vertrekken. Mag ik misschien mijn geld terug?’
Met een zwierig gebaar overhandigt de hotelman het biljet en het verdwijnt weerin de portemonnee van de vreemdeling. En met hem uit het stadje.

Het geld, dat er zelf dus niet meer is, heeft binnen anderhalf uur de volgende transacties mogelijk gemaakt: er is een auto gerepareerd, brood gekocht en een taart besteld, een werkmuts en schort aangeschaft, een kind opgevangen en een groepslunch betaald. Bij mensen kunnen weer een poosje doen wat ze graag doen en goed kunnen, omdat anderen hen financieel compenseren voor hun bedrijvigheid.

De strekking van het verhaal is duidelijk: geld maakt transacties tusen mensen mogelijk en schept daarmee overvloed. Het is niet belangrijk van wie het geld is, zolang het maar blijft rollen.

Een geldstuk is feitelijk alleen maar een symbool van de onderlinge afspraak tussen mensen om elkaar te helpen overvloed voor iedereen te creëren. Later raakte deze symboliek steeds meer op de achtergrond, en toen rijkaards rente gingen heffen op leningen en rente betalen op spaartegoeden, en geld vasthouden dus winst opleverde, ging het fout.’

Doordat sommigen het geld gingen opstapelen ontstond scheefgroei, en werden sommigen rijk en anderen arm.

Maar nu vraag ik me af: betekent dit dan dat sparen niet goed is?

2 Responses to Geld is alleen een symbool, en moet dus rollen

  1. Wat een mooi verhaal! Ken er ook zoeen van drie mensen die elkaar (in een kringetje) 100 euro schuldig waren, vindt één van hen 10 eurocent en dat begint dan een eindeloze afbetalingsronde, totdat het muntje bij de vinder terug is, en niemand meer een schuld heeft.
    Sparen: OK, binnen proporties dan, en omdat je iets wilt kopen wat je nu nog niet wil of kunt kopen. Sparen zoals Dagobert Duck: nee dank je!

Leave a reply

CommentLuv badge