Ziekteverloop (Mexicaanse) griep

Ik hoor graag andermans ziekteperikelen en ziekteverloop. Niet omdat ik zo dol ben op ziekte, maar om te weten wat er allemaal de ronde doet. Zodat, wanneer de kinderen allerlei vage symptomen gaan vertonen, ik weet waar ik het aan kan toeschrijven, en mijn fantasie een halt kan toeroepen.

Dus bij deze een verslag van mijn griep, waarvan ik hoop dat het de Mexicaanse was, want dan heb ik die tenminste maar gehad!

Vorige week maandagochtend voelde ik me prima, en ik was aan het werk, toen plotseling de Man met de Hamer verscheen en mij keihard knock out sloeg. Rillerig en ongelovig lag ik op de bank en vroeg me af wat er gebeurd was. Maar de thermometer loog er niet om, en naarmate de dag vorderde klom mijn temperatuur.

Dinsdag liep mijn koorts op naar ruim 39 graden, en deed alles in mijn lichaam pijn. Maar verder had ik geen symptomen: ik was niet verkouden, ik had geen buikgriep, alleen een acute aanval van algehele malaise met een flinke scheut koorts.

Ook woensdag bracht ik braaf in bed door, terwijl ik hevige onderhandelingen voerde met de griep: ‘Als ik nou vandaag in bed blijf, dan ben ik morgen weer beter. En anders in ieder geval toch vrijdag!’

Op donderdag voelde ik me stukken beter, en begon alvast de was weg te werken, die in drie dagen tot gigantische proporties was gegroeid. Dit gedrag werd afgestraft door Floris die me hevig de les las over ‘rustig aan doen’ en mijn lichaam, want op vrijdag lag ik weer knock out.

Toen slaakte ik een diepe zucht en legde mij na vijf dagen bij het onvermijdelijke neer: ik was blijkbaar heus ziek, en bracht zaterdag en zondag door op de bank.

En nu is het een week later, en als een moderne Lazarus ben ik herrezen van mijn ziekbed. Overmoedig bracht ik de kinderen naar school, maar kwam op de hoek van de straat alweer die man met de hamer tegen, die me een stevige klap gaf waardoor ik sterretjes zag. Nu heb ik met de kinderen afgesproken dat ze tussen de middag zelf naar huis mogen komen, en probeer ik het, alweer, rustig aan te doen.

Mijn conclusie: of het nou de Mexicaanse griep is of niet, het is belangrijk hem serieus te nemen, en niet stoer rond te blijven lopen. Wat symptomen betreft: ze kwamen heel plotseling op en bestonden voornamelijk uit een algeheel gevoel van malaise, koorts en overal pijn.

6 Responses to Ziekteverloop (Mexicaanse) griep

  1. Hier nog zo eentje die met argusogen alles en iedereen in de gaten houdt qua mexicaanse verschijnselen. Ik geloof dat de mexicaanse gepaard gaat met flink wat hoesten en dat lees ik niet terug in jouw ziektebeeld. Ik hoop van harte dat je m al achter je kiezen hebt hoor want dan ben je er toch mooi vanaf 😉 Serieus moet je m zeker nemen en dus zit er niks anders op dan je flink rustig te houden nu. Laat je maar lekker verwennen 😉
    Liefs, Charmaine

  2. Typisch een geval van Mexicaanse griep lijkt mij toch! Niet iedereen reageert op dezelfde manier. Vooral die koorts en algehele malaise en de duur van de klachten lijken mij signalen dat het om deze griep ging.
    Zijn je kinderen al ziek?

  3. Mijn kinderen zijn niet ziek geworden. Alleen de jongste, maar die heeft mij juist aangestoken.

    Na mijn week echt ziek zijn, heb ik nog een week vrij wankel rondgelopen. Zelfs nu voel ik me nog niet de volle 100%.

Leave a reply

CommentLuv badge