Thuisblijfmoedereten

Door: Neel Frens

Bron: Nederlands Dagblad woensdag 2 april 2008

Vroeger had je moeders, maar moeders bestaan niet meer. Je hebt nu de werkende moeder en de thuisblijfmoeder, de power-moeder, de ploetermoeder en de fulltimemoeder. Die laatste term wordt trouwens door alle soorten moeders geclaimd. Werkende moeders beweren fulltime moeder te zijn, omdat je, eenmaal moeder, nooit meer niet-moeder kunt zijn. Thuisblijfmoeders vinden dat je pas fulltime moeder bent bij fulltime aanwezigheid. De ploetermoeder is de half-half moeder, die zowel werkt als thuisblijft en beide taken met groot schuldgevoel ten uitvoer schijnt te brengen. De powermoeder maakt carrière en heeft het thuisfront tot in de puntjes geregeld, terwijl zij door het glazen plafond van het bedrijfsleven stoot. Al deze moeders gunnen elkaar dikwijls het licht in de ogen niet, en met recht, vinden zij. Er is maar één keuze goed, en dat is de hare. Anders had zij die keuze toch zeker niet gemaakt?
Kinderen weten precies wat voor soort moeder zij hebben.

‘Mm, lekker mam, je hebt thuisblijfmoedereten gekookt,’ zegt een Frensje met z’n neus in de pan op het fornuis. Thuisblijfmoedereten is alles waarmee je tussen de twee en vier uur zoet bent. Niet voortdurend natuurlijk, het eten kookt zichzelf. Maar er moet wel op gepast worden. Gerechten als draadjesvleees, erwtensoep, goulash of ouwewijvensoep. Of toetjes die ‘tenminste drie uur’ moeten afkoelen.
‘Bij Maarten hebben ze geen uien,’ zegt het Frensje nu een beetje provocerend tegen mij. Oprecht enthousiasme over een pan erwtensoep van je moeder moet dadelijk getemperd worden met een kleine tegenaanval, daar ben je tenslotte puber voor.

Het onderwerp ‘Wat ze bij Maarten hebben, doen en – vooral – zich veroorloven,’ begint mij danig de keel uit te hangen. Maartens moeder zorgt ‘twee dagen per week’ voor de kinderen. Toen ik haar eens voorhield dat ze toch vijf dagen per week werkt, bleek dat ze daarmee de zaterdag en zondag bedoelt. Vreemd dat zo’n powermoeder het weekend erbij claimt. Ik denk dan aan schuldgevoel, maar het klopt niet volgens haar. Juist in het weekend onderhoudt ze haar sociale contacten en de relatie met haar man en doet ze aan qualitytime met de kinderen (‘Dat kwartiertje in de auto als ik ze naar hockey breng levert meer kwaliteit met ze op dan jij in een dag bereikt, Neel.’)

‘Wat bedoel je, bij Maarten hebben ze geen uien?’
‘Nou jij staat nog zo superouderwets de uien te schillen en te hakken en te zagen. Bij Maarten kopen ze die uien al gesneden in een zakje, bij de Albert Heijn.’
‘En de spercieboontjes zeker afgehaald, de sla schoongemaakt, het vlees voorgegaard en de toetjes kant-en-klaar?’ vraag ik plagerig.
‘Ja natuurlijk. Maarten zegt dat z’n moeder geen tijd heeft voor dingen die een ander ook voor je kant doen,’ zegt mijn zoon bloedserieus.
‘We moeten trouwens een cake bakken voor het goede doel op school. Dat mag zeker wel bij ons, hè mam, want bij Maarten hebben ze dat soort spul niet en dan wou hij hier ook wel eten.’ ‘Soep met daarin met de hand gesneden uien?’ kan ik niet nalaten te vragen.
‘Tuurlijk, heeft hij ook eens thuisblijfmoedereten.’

Herkennen jullie dit?
Bestaat er ‘thuisblijfmoedereten’ en ‘moedermetbaaneten’?
En wat is dan het verschil?

4 Responses to Thuisblijfmoedereten

  1. Tja, het blijft een teer punt… Thuisblijfmoeder eten is iets waar ik dus tijd in steek (draadjesvlees, ovenschotel) en op maandag en dinsdag is het “makkelijk” macaroni en een keer aardappels, groente en “snel”vlees. Ik denk dat ik het maar ploetermoedereten noem 😉

    Leuk stuk en zo herkenbaar!!

  2. Eten waar liefde in gelegd is smaakt altijd beter dan wat van tevoren bij de grootgrutter op grote schaal machinaal is bereid…
    kinderen hebben een bijzondere gave om de motivatie te proeven waarmee dingen worden gedaan.

  3. Weet je wat het is…ze vinden macaronie gewoon erg lekker…
    En als je dan uren in de keuken hebt gestaan (ik ben fulltime ploeterende thuisblijfmoeder naar eigen keuze!)en ze lusten het niet…tsja.
    Gelukkig zijn niet alle moeders die werken zoals Maartens moeder, maar ik kan mij er wel iets bij voorstellen. Je moet je zuurverdiende geld toch ergens aan uitgeven? Dan maar voorgesneden uitjes!

  4. Nee, ik herken het niet. Als ik een kind op kwam halen van het spelen bij een werkende moeder, ruik ik altijd ‘gewoon’ eten. Maar ik ken geen fultime werkende moeders, dat kan het ook zijn.
    Zelf mag ik graag koken, maar daar ik helaas geen groot culinair talent bent, blijft het vaak bij aardappels-vlees-groente, nasi/bami/spaghetti, hooguit quiche of aardappel anders. Maar ik weet zeker dat ik de kinders ook geen plezier doe met ingewikkelde schotels, ik weet wat ze lusten en dat maak ik klaar.
    En ze zijn gek op….Pasta Pesto! Mijn man lust het niet, maar wij wel; in een zakje, alleen water en boter erbij 🙂
    Toch huisvrouw in hart en nieren!

Leave a reply

CommentLuv badge