Tweeëndertig keer Sponge Bob fröbelen

door Karine Hoenderdos, Voedingsdeskundige
Bron: Metro 13-12-2004

Eén keer ben ik er ingetrapt. Maar toen bekroop me, nog terwijl ik de dropveters en winegumvisjes aan de soepstengels aan het knopen was, voor in het kartonnen nepaquarium, al een groot gevoel van treurigheid. Als je kind jarig is, ben je als moeder (ik ken weinig vaders die hier intrappen) de pineut.

De trakteerterreur op de crèche, peuterspeelzaal en basisschool is tegenwoordig namelijk ongekend. Vroeger kwam je nog goed voor de dag met een schaal vol minimarsjes of een trommeltje met spekkies. Maar zo simpel is het tegenwoordig echt allemaal niet meer.

Eerst moet je – ter inspiratie – een abonnement op een verantwoord ouderblad nemen. Daarin kun je je dan maanden van tevoren alvast gaan verdiepen in de culinaire en creatieve mogelijkheden van de traktatie. Wat wordt het dit jaar?

Vijfentwintig leuke berenkopjes knutselen van filterzakjes? Lekker vierentwintig keer een blokje kaas snijden in de vorm van een muisje, en daar dan achtenveertig piepkleine snorhaartjes van dropveter in priegelen? Of tweeëndertig keer Sponge Bob fröbelen van plakjes cake, glazuur, dik karton en ouwel?

De keuze is zwaar, maar hangt natuurlijk ook af van het School Traktatie Beleid. Wel of geen suiker, niet te veel calorieën, kosher of halal, geen agressie oproepende kleurstoffen. En dan nog rekening houden met de kinderen die allergisch zijn, dat spreekt voor zich.

Vroeger kon je als kind niet slapen voor je verjaardag, nu doen ouders de dag van tevoren geen oog meer dicht. Want natuurlijk komt alles op het laatste moment aan. Geeuwend, gapend en vloekend ben je de hele avond en dan nog een groot deel van de nacht aan het bakken, knippen, versieren en plakken.

En waarom? Doen wij dit voor onze kinderen? Welnee. De wilde horde hieperdepiep kinderen in de klas rukt razendsnel al het eetbaars van de traktatie en heeft het in no time naar binnen gepropt. De overige versierselen verdwijnen achteloos in de prullenbak, als je geluk hebt.

Doen wij het dan voor onszelf? Nee, al helemáál niet, mag ik hopen. Doen we het dan voor onze medemoeders, om ze de ogen uit te steken? Ik ben bang van wel. Met een perfecte traktatie laten we zien hoe goed, verantwoord, leuk en gezellig wij als ouder zijn. Of willen zijn.

Nou, ik doe er niet meer aan mee. Mijn kroost gaat voortaan gewoon met een zak lekkers naar school. En daarom ben ik nu ineens ook zo’n enorme fan van Daphne Deckers, ondanks haar truttige en tenenkrommende boekjes. Want Daphne heeft pas echt lef, die heeft écht lak aan de trakteerterreur. Ongegeneerd stuurt zij haar koters met een schaal vol Chupa Chups de klas in. Lolly’s! Gewoon, pure tandwegvretende suikerbommen, met niks eraan geknutseld!

Die Daphne toch, echt een modelmoeder. Laten we een voorbeeld aan haar nemen.

One Response to Tweeëndertig keer Sponge Bob fröbelen

  1. Wat een humor heb je! Toch zijn er ook moeders die het gewoon hartstikke leuk vinden om een tractatie in elkaar te knutselen hoor! Ik wel tenminste. En de andere moeders zien het nooit, het is al opgegeten als de kinderen thuis komen. Ik hoor mijn kinderen nooit over andere tractaties… Ze vinden een zakje chips overigens het lekkerste…. Voor de oudere kinderen neem ik vaak de toevlucht tot een lekker ijsje.

Leave a reply

CommentLuv badge